MENU
:root { --competition-primary-color:#8a1538 ; --competition-secondary-color:#3f071d; --competition-solid-color:#3f071d; }
FIFA WORLD CUP 2022

Είναι αυτή η ίδια ομάδα που πολλοί πίστεψαν ότι θα μπορούσε να κατακτήσει τον τίτλο του παγκόσμιου πρωταθλητή. Είναι αυτοί οι ίδιοι παίκτες που αναδείχθηκαν μαζί σε μια τόσο ξεχωριστή και ταλαντούχα φουρνιά, που είναι σούπερ σταρ, που παίζουν στους καλύτερους συλλόγους, που είχαν την τύχη να συνυπάρξουν στην εθνική ομάδα τους, τερματοφύλακας, μέσοι, επιθετικοί, που θα μπορούσαν να κάνουν το... μπαμ. 

Το ταξίδι στο Κατάρ είναι το τελευταίο που έκαναν όλοι μαζί. Και δεν έχει την κατάληξη που θα ήθελαν, ίσως επειδή και οι ίδιοι έχουν αλλάξει, ίσως επειδή και το κλίμα πια στην ομάδα δεν ήταν αυτό που θα τους οδηγούσε στην επιτυχία. 

Ο Ρομπέρτο Μαρτίνεθ ρωτήθηκε επανειλημμένα για όσα συνέβαιναν στο εσωτερικό της ομάδας, ανάμεσα στους παίκτες του, και απέδωσε τα δημοσιεύματα, τα οποία χαρακτήρισε ψευδή, σε μια προσπάθεια για... σαμποτάζ. Ήταν, βέβαια, η γαλλική εφημερίδα «L'Equipe» που έβγαλε το ρεπορτάζ για τον καυγά στα αποδυτήρια μετά την ήττα από το Μαρόκο. 

Ομοίως, ο Τιμπό Κουρτουά έκανε λόγο για πολλά ψέματα που γράφονταν και αναπαράγονταν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ενώ ο Τίμοθι Καστάνιε παραδέχθηκε παραμονές του κρίσιμου αγώνα με την Κροατία ότι όλα αυτά είχαν επηρεάσει τους παίκτες. «Είναι αλήθεια πως επιτρέψαμε στις κριτικές και στα δημοσιεύματα να μας αγγίξουν σε έναν βαθμό» είπε. 

Την Δευτέρα έγινε μια προσπάθεια σύσφιξης των σχέσεων με ένα μπάρμπεκιου, ώστε να πάνε στην ευχή τα παλιά και να κοιτάξουν όλοι ενωμένοι το μέλλον. 

Ο Κέβιν Ντε Μπρόινε βρέθηκε στο επίκεντρο με τη δημόσια παραδοχή του ότι ίσως η ομάδα είναι πολύ γερμασμένη και δεν υπάρχει περίπτωση να κατακτήσει το Παγκόσμιο Κύπελλο. Στην πραγματικότητα επρόκειτο για μια τίμια παραδοχή από τον κορυφαίο (όχι σε αυτό το Μουντιάλ) παίκτη των Βέλγων, έναν ποδοσφαιριστή που έχει συνηθίσει να ζητάει από τον εαυτό του πρώτα απ' όλους την τελειότητα και να πέφτει στην απαισιοδοξία όταν το πλάνο δεν προχωρά βάσει σχεδίου.

Και τίμια, επίσης, όσα είπε ο άσος της Μάντσεστερ Σίτι αν σκεφτεί κανείς ότι ο ίδιος, όπως και ο Εντέν Αζάρ, είναι 31 χρόνων, ο Γιαν Βερτόνγκεν και ο Ντρις Μέρτενς «πάτησαν» τα 35, ο Τόμπι Αλντερβάιλερντ και ο Άξελ Βίτσελ είναι 33. Επτά από τους παίκτες που ξεκίνησαν βασικοί με αντίπαλο το Μαρόκο ήταν άνω των 30, ο μέσος όρος της ενδεκάδας ήταν 29,9 έτη. 

«Είμαστε πολύ... γέροι πλέον. Το 2018 είχαμε την ευκαιρία μας, τώρα έχουμε καλή ομάδα αλλά μεγαλώνουμε όλοι. Έχουμε κάποιους καλούς νέους ποδοσφαιριστές αλλά δεν είναι τόσο καλοί όσο άλλοι που είχαμε το 2018» είπε ο Ντε Μπρόινε. «Οι αμυντικοί μας δεν είναι και οι πιο γρήγοροι, όλοι το ξέρουν» σχολίασε ο Αζάρ. «Υποθέτω πως είμαστε κακοί στην επίθεση επειδή είμαστε κι εκεί γέροι» ήταν η απάντηση του Βερτόνγκεν. Άπαντες διέψευσαν ότι... έπεσαν ψιλά στα αποδυτήρια, είπαν βέβαια ότι όντως ειπώθηκαν κάποιες βαριές κουβέντες. 

Μόλις τέσσερα χρόνια νωρίτερα αυτοί οι παίκτες έφτασαν μια ανάσα από το όνειρο. Πέρασαν... αέρα με τρεις νίκες από τον όμιλο, απέκλεισαν την Ιαπωνία στους «16«, μετά θριάμβευσαν επί της Βραζιλίας στα προημιτελικά και αποκλείστηκαν με το «φτωχό» 1-0 από τη Γελλία στα ημιτελικά για να πάρουν τελικά την τρίτη θέση επικρατώντας της Αγγλίας στον μικρό τελικό της διοργάνωσης. 

Προκρίθηκαν, επίσης, σε αυτό το Παγκόσμιο Κύπελλο χωρίς να ηττηθούν, παίρνοντας την πρώτη θέση στον όμιλό τους, ενώ παρέμειναν στην δεύτερη θέση της κατάταξης της FIFA. Απολύτως λογικά οι προσδοκίες για το Κατάρ ήταν υψηλές. 

Τώρα πια μοιάζει πως ο κύκλος έκλεισε. Τα τελευταία τρία χρόνια ο Αζάρ είναι μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, δεν θυμίζει καθόλου τον παίκτη που είχε εντυπωσιάσει ειδικά στην τελευταία σεζόν του στην Τσέλσι. Ο Ρομέλου Λουκάκου, ο οποίος έχασε τα άχαστα κόντρα στην Κροατία σε ένα ρεσιτάλ αστοχίας, περνάει τους τελευταίους μήνες μεταξύ πάγκου και... φυσικοθεραπευτηρίου. Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία θα αποσυρθούν, εκτός απροόπτου δεν θα είναι καν στο EURO σε δύο χρόνια. 

Ο Ρομπέρτο Μαρτίνεθ, o οποίος είχε αναλάβει την τεχνική ηγεσία το 2016, έκλεισε και τον δικό του κύκλο. Σε 79 παιχνίδια είχε απολογισμό 59 νίκες, 13 ισοπαλίες και 10 ήττες. Ο ίδιος πιστεύει ότι ανεξάρτητα από την πορεία σε αυτή τη διοργάνωση, αυτός και οι παίκτες του αφήνουν μια σημαντική κληρονομιά στους επόμενους. «Είναι μια ομάδα που αξίζει σεβασμό, αξίζει θαυμασμό για όσα έχει πετύχει. Είναι μια γενιά που θα έχει επίδραση στο βελγικό ποδόσφαιρο για τα επόμενα είκοσι χρόνια». 

Εκπλήξεις υπάρχουν σε κάθε διοργάνωση, το Βέλγιο ήταν στο Κατάρ μακράν η πιο απογοητευτική. Και ο αποκλεισμός του ήταν απολύτως δίκαιος. Έκανε πέντε απογοητευτικά ημίχρονα και δεν ήταν δυνατόν να περάσει παίζοντας μόνο σε 45 λεπτά στο τέλος. Η «χρυσή» γενιά πήγε στα ημιτελικά ενός Παγκοσμίου Κυπέλλου, αλλά δεν κατάφερε να κάνει κάτι άλλο εδώ και οκτώ χρόνια. Απέτυχε και στο EURO του 2016 τότε που άρχιζε η ακμή. 

Το ανησυχητικό με τους Βέλγους δεν είναι ότι απέτυχαν τώρα, αλλά ότι θα πρέπει να αγωνιούν για το αν και πότε θα καταφέρουν να ξαναβγάλουν μια τέτοια φουρνιά ποδοσφαιριστών. Ήταν ευτυχία να βλέπεις τόσο ταλέντο, τόση ποιότητα σε τέτοια ποσότητα. Όλα μαζί. Και δυστυχία να περνούν όλα αυτά ανεκμετάλλευτα, μια ευκαιρία που πήγε χαμένη. Οι παίκτες μόνοι τους δεν κάνουν κάτι αν δεν τους κανείς ομάδα. Τόσοι ποδοσφαιριστές παγκόσμιας κλάσης σε μια γενιά. Πότε θα ξανασυμβεί; Αν ξανασυμβεί...

Τόσο σπαταλημένο ταλέντο με τέτοιο άδοξο τέλος
EVENTS