MENU

 Να πω την αλήθεια ένα αντίστοιχο μαράζι είχα και για τον Δημήτρη Διαμαντίδη, όταν πλησίαζε το τέλος της καριέρας του. Πάντα με έτρωγε ένα «δεν αξίζει ο Παναθηναϊκός να κάνει τα πάντα για να τελειώσει ο αρχηγός με μια παρουσία σε φάιναλ φορ;» αναρωτιόμουν και μπορεί βεβαίως να μην παρουσίαζαν οι «πράσινοι» τα συμπτώματα του τωρινού Ολυμπιακού, αλλά και τις δύο χρονιές έμεινα χωρίς απάντηση στο ερώτημά μου.

Οι ομάδες οφείλουν να σέβονται τέσσερα πράγματα και με αυτή τη σειρά: Το σήμα της φανέλας, τον αντίπαλο, τον φίλαθλο και τους παίκτες, ειδικά όταν πρόκειται για πρόσωπα – σημαίες. Ο σεβασμός δεν έγκειται μόνο στο «πόσα του δίνω» ή «πόσα του ‘δωσα όλα αυτά τα χρόνια». Ο σεβασμός έγκειται στο να προστατεύεις τις σημαίες σου, σα να είναι το έμβλημα σου. Εγκειται στο να κάνεις το καλύτερο προκειμένου αυτοί που αποτελούν το άλφα και το ωμέγα να αισθάνονται το κίνητρο και τον στόχο.

Αφήνω στην άκρη το κατά πόσο η διοίκηση του Ολυμπιακού σεβάστηκε όλα τα παραπάνω. Άλλωστε, αν ρωτήσεις τους Αγγελόπουλους θα σου απαντήσουν «σεβάστηκα τον σύλλογο κι αποφάσισα να πέσουμε στην Α2», οπότε δεν έχει νόημα να μπούμε στη διαδικασία. Αυτό που σίγουρα δεν μπορεί κανείς να αμφισβητήσει και να μην παραδεχτεί είναι ότι ο Ολυμπιακός προχώρησε σε μια απόφαση, χωρίς να δείξει τον απαιτούμενο σεβασμό σε δύο παιδιά που σε μεγάλο βαθμό άλλαξαν την ιστορία του συλλόγου.

Ο Σπανούλης διανύει το 37ο έτος της ηλικίας του, ο Πρίντεζης το 34ο. Και οι δύο διανύουν μία από τις τελευταίες του σεζόν στο μπάσκετ, ειδικά ο πρώτος και θα ήθελαν, όπως κάθε μεγάλος παίκτης, να κλείσουν την καριέρα τους με ένα τρόπαιο, με μια επιτυχία, με μια καλή πορεία. Όχι για να τους θυμάται ο κόσμος, ο κόσμος θα τους θυμάται πάντα επιτυχημένους, αλλά επειδή ο αθλητικός εγωισμός όλων των σπουδαίων παικτών τρέφεται από την επιτυχία, τρέφεται από το κίνητρο.

Τι έκανε λοιπόν ο Ολυμπιακός στις τελευταίες χρονιές του αρχηγού και του υπαρχηγού; Αποφάσισε να μην τους δώσει το δικαίωμα να κατακτήσουν το πρωτάθλημα Ελλάδας και ταυτόχρονα δημιούργησε μια ομάδα που στην καλύτερη των περιπτώσεων στοχεύει στην 8άδα της Ευρωλίγκας. Στην ουσία ο Ολυμπιακός έχει δύο θρύλους του ευρωπαϊκού μπάσκετ στο ρόστερ του, οι οποίοι οδεύουν προς το τέλος της μεγάλης καριέρας τους και θα αναγκαστούν να παλεύουν για την αξιοπρέπεια της ομάδας τους και όχι για τους τίτλους.

Ο Σπανούλης και ο Πρίντεζης δεν αξίζουν τέτοια αντιμετώπιση, δεν αξίζουν να παλεύουν για να χάνουν με λιγότερα, δεν αξίζουν να παίζουν σε μια ομάδα που ξεκινά τη σεζόν χωρίς να έχει στόχους για διάκριση. Ο Ολυμπιακός όφειλε να κάνει ένα πράγμα για να προστατεύσει τις σημαίες του, από τη στιγμή που επέμεινε τόσο πολύ να εγκαταλείψει το ελληνικό πρωτάθλημα.

Οφειλε να φτιάξει μια ομαδάρα στην Ευρωλίγκα που θα έδινε την ευκαιρία στα δύο παιδιά να διεκδικήσουν επί ίσοις όροις την παρουσία στο φάιναλ φορ. Μια ομάδα με παίκτες που θα άξιζαν να πλαισιώσουν τον Σπανούλη και τον Πρίντεζη, μια ομάδα που θα έδινε στα δύο παιδιά το κίνητρο για να τελειώσουν όπως τους αξίζει.

Ο Ολυμπιακός λοιπόν επέλεξε το ακριβώς αντίθετο. Εκοψε τη δυνατότητα να κλείσουν τη σεζόν με ένα πρωτάθλημα και παράλληλα έφτιαξε ένα συνονθύλευμα στην Ευρωλίγκα, το οποίο τώρα προσπαθεί να συμμαζέψει για να σώσει ό,τι σώζεται. 

Ο Σπανούλης και ο Πρίντεζης τι σας φταίνε;
EVENTS