Φανταστείτε αυτό... Σε ένα γήπεδο μαζεμένη η ελίτ. Πατ Ράιλι, Φιλ Τζάκσον, RC Μπιούφορντ, Ντένις Λίντσεϊ, Ντάνι Έιντζ, Τομ Τιμποντό, Βλάντε Ντίβατς, Μπράιαν Κολάντζελο, Σον Μαρκς, Ράιαν ΜακΝτόνα, Ντελ Ντεμπς, Ριτς Τσο, Γκαρ Φόρμαν, Τζάστιν Ζανίκ, Τιμ Κόνελι, Ντόνι Νέλσο. Και άλλοι! Το άρθρο έχει το… θράσος να γράφει «μεταξύ άλλων».
Κι εσύ είσαι ένας από όλους που προσπαθούν να ορίσουν τη μοίρα τους. Να φτιάξουν το δρόμο τους, να τον ασφαλτώσουν για το ΝΒΑ. Και είναι η αληθινή σου ζωή, χωρίς κάμερες και συνεργεία τριγύρω – δεν είσαι ο Μπο Κρουζ και δε θα σε σώσει ο Άνταμ Σάντλερ. Είσαι ο Ντουέιν Μπέικον και είναι τώρα ή πιθανώς ποτέ.
«Μου αρέσει να παίζω υπό πίεση. Λατρεύω την πίεση. Δεν μου προκάλεσε άγχος να κοιτάζω τριγύρω και να βλέπω όλο αυτόν τον κόσμο, όλο το ΝΒΑ μαζεμένο σε ένα κλειστό γήπεδο. Ήμουν ο εαυτός μου, έπαιξα το παιχνίδι μου και έκανα ό,τι έπρεπε να κάνω. Δεν έχει σημασία ποιος σε βλέπει και ποια είναι η στιγμή. Έχω τη δυνατότητα να τα μπλοκάρω όλα και να κάνω τη δουλειά μου. Έδειξα όσα ήθελα να δείξω. Έδειξα ότι μπορώ να σουτάρω, μπορώ να παίξω στο ποστ, μπορώ να παίξω άμυνα και να δημιουργήσω με την αθλητικότητά μου. Είχα τη δυνατότητα, επίσης, να συναντηθώ με πολλούς ανθρώπους από το ΝΒΑ και να τους δείξω ποιος είμαι ως άνθρωπος. Ήθελα να δουν όλο το πακέτο».
Το πακέτο Ντουέιν Μπέικον. Το πολυσυζητημένο πακέτο του Αμερικανού σούπερ σταρ, ο οποίος για τα επόμενα χρόνια θα φοράει την πράσινη φανέλα. Τι περιλαμβάνει, τελικά;
People have to be smarter than this… Είπε ο Σάσα Ομπράντοβιτς!
People have to dig deeper than this… Δεν είπε, αλλά θα έπρεπε να πει.
Σε απλή μετάφραση, ο κόσμος πρέπει να σκέφτεται περισσότερο και να ψάχνει πιο βαθιά για να κατανοήσει έναν αθλητή. Και έναν άνθρωπο.
Family first…
Μπορείς να ρωτήσεις φίλους, συγγενείς, συμπαίκτες, πρώην προπονητές και μια λέξη θα σου πουν όλοι: Πιστός. Αν του κάνεις καλό, αν του δείξεις ότι τον εμπιστεύεσαι τότε η αφοσίωση του Ντουέιν μπορεί να φτάσει στα άκρα. Μα, πώς αναρωτιέσαι; Άλλαξε τρία σχολεία, κάτι δεν πάει καλά με το παιδί: Από το McKeel, στο IMG, πίσω στο McKeel και μετά στην Oak Hill Academy. Οποία αίγλη… Οποία φήμη… Οποία διασφάλιση του μέλλοντος… Να πας στο ίδιο σχολείο με τον Κέβιν Ντουράντ; Με τον Καρμέλο Άντονι; Με τον Ροντ Στρίκλαντ; Τον Ρον Μέρσερ; Να περπατάς στους ίδιους διαδρόμους και να σουτάρεις στις ίδιες μπασκέτες με περισσότερους από 40 αστέρες του ΝΒΑ; Τι άλλο μπορείς να ζητήσεις από τη ζωή;
Ίσως να μπορεί να έρχεται η μαμά σου να σε βλέπει;
Η Κένι Κρόφορντ εξομολογήθηκε τη δική της ιστορία ζωής. Δεν κατάφερε ποτέ να πάει σε κολέγιο. Δεν κατάφερε καν να αποφοιτήσει από το σχολείο της, αφού σε ηλικία 16 ετών έμεινε έγκυος στο πρώτο της παιδί. Ο Ντουέιν Junior θα ήταν στην πορεία ο μεγαλύτερος από τα πέντε αδέρφια του. Ο προστάτης. Εκείνος που έσπασε την κατάρα της οικογένειας και έδειξε τον δρόμο. Υπάρχει άλλος δρόμος. Και η Κένι ήταν αποφασισμένη να κάνει ό,τι χρειαζόταν για να διασφαλίσει ότι ο πρωτότοκός της θα ξέφευγε από την κατάρα του Lakeland. Εκεί όπου στις αρχές του 2000, το 47% των οικογενειών ζούσαν κάτω από το όριο της φτώχειας. Η Κένι δεν ήταν εξαίρεση.
«Ο πατέρας μου πέθανε όταν ήμουν εννέα ετών και η μητέρα μου ήταν εξαρτημένη από το κρακ και την κοκαΐνη και ήταν πάντα στον δρόμο. Αποφάσισα να τον βάλω στον αθλητισμό για να είμαι σίγουρη ότι δε θα μπλέξει και δε θα βρεθεί και εκείνος στο δρόμο, όπως αδέρφια και ξαδέρφια που είχα και έμπλεξαν με εμπόριο ναρκωτικών, φυλακή, αλκοολισμό... Πάντα έλεγα ότι δε θα αφήσω τα παιδιά μου να πάρουν τον ίδιο δρόμο και θα τα κρατήσω απασχολημένα με όποιο τρόπο μπορώ. Ποδόσφαιρο, μπάσκετ, soccer... Ήθελα τα παιδιά μου να έχουν περισσότερα από όσα προσφέρθηκαν σε μένα».
Ο Ντουέιν Μπέικον ήταν παιδί των δύο. Εξαιρετικός στο American Football, σε βαθμό που όταν ανακοίνωσε σε ηλικία 13 ετών στην μητέρα του ότι θέλει να αφοσιωθεί στο μπάσκετ, εκείνη έπαθε σοκ. «Ήξερα ότι η κλίση μου ήταν το μπάσκετ», διηγείται ο ίδιος και η μητέρα του θα φρόντιζε να τον βοηθήσει. «Δεν ήταν εύκολο. Και δεν ήταν φτηνό. Δεν είχαμε βοήθεια από την κοινότητα, και μόνο ένας προπονητής του βρέθηκε να μας καθοδηγήσει. Έκανα ό,τι έπρεπε να κάνω για να συνεχίζει να παίζει, αφού αυτό ήθελε να κάνει».
Το καλό είναι ότι ο Ντουέιν κατάλαβε από μικρός τι θέλει. Και πολύ περισσότερο τι δε θέλει. «Ήταν πάντα το παιδί που ήθελε να μένει μακριά από μπελάδες, γιατί νομίζω αντιλήφθηκε νωρίς ότι θέλει να βοηθήσει την οικογένειά του, να αλλάξει τη μοίρα της οικογένειάς του». Δεν ήθελε να μπλέξει. ΗΘΕΛΕ να κερδίζει. «Πάντα, πάντα, πάντα στη ζωή μου έπαιζα καλά. Πάντα σκόραρα. Αλλά ποτέ δεν κέρδιζα! Φίλε, πόσο ήθελα να κερδίσω. Αυτό είναι όλο, ήθελα να κερδίζω». Αυτό τον οδήγησε στην OAK Hill Academy. Αυτό τον οδήγησε 696 μίλια μακριά από την οικογένειά του. Αυτό και η ελπίδα να ακουστεί περισσότερο το όνομά του. Ακόμα κι αν αυτό σήμαινε ότι δε θα έβλεπε την μητέρα του.
«Ήμουν σε μια κακοποιητική σχέση και δεν μου επιτρεπόταν να βγω από την πολιτεία της Φλόριντα», εξηγεί η Κένι Κρόφορντ. «Αναγκαστικά μπορούσα να δω τα παιχνίδια του μόνο στην τηλεόραση και κατάφερα να παραβρεθώ στην αποφοίτησή του». Μια αποφοίτηση που ήρθε με τιμές, όχι μόνο σε αθλητικό, αλλά και σε ακαδημαϊκό επίπεδο. «Αν δεν είχα Α και Β στον έλεγχο, τόσο είχα θέμα στο σπίτι», θα πει ο Ντούειν και θα ετοιμαζόταν για το επόμενο βήμα. Κολέγιο. Φλόριντα. Όχι, αυτή τη φορά δε θα έφευγε μακριά.
Το όνειρο της επιτυχίας!
«Οι άνθρωποι πάντα έλεγαν ότι είμαι εγωιστής. Δεν έχω καταλάβει πώς και πότε ξεκίνησε. Ίσως επειδή έβαζα πολλούς πόντους, αλλά η ομάδα μου δεν κέρδιζε. Είμαι ανταγωνιστικός, αλλά εγωιστής; Μπααα». Η αλήθεια είναι ότι ένα μαύρο σύννεφο τον ακολουθούσε. Από το γυμνάσιο ακόμα. Υπάρχει φωτιά όπου υπάρχει καπνός ή μπορεί απλά να είναι ηλεκτρονικό τσιγάρο που απλώνει μια φήμη; «Έλεγα σε ανθρώπους ότι θα έρθει ο Μπέικον στο Oak Hill και μου έλεγαν «όχι, όχι αυτό το παιδί θα σου χαλάσει την ομάδα», εξιστορεί ο Στιβ Σμιθ και συμπληρώνει: «Αν είναι δυνατόν! Είμαι προπονητής 30 χρόνια και κανένα παιδί δεν μπορεί να μου χαλάσει την ομάδα».
Τα ίδια και στο κολέγιο. Η φήμη του παίκτη που δεν μπορεί να έχει προπονητή, το λεγόμενο uncoachable. Είναι, όμως, αληθές; Στη Φλόριντα ο Ντουέιν Μπέικον άνθισε. Ωρίμασε. Μεγάλωσε. Βελτιώθηκε. Δούλεψε σκληρά, έφτασε να κάνει καθημερινά μέχρι και 600 σουτ για να μην μπορεί η άμυνα να προσαρμοστεί στο επιθετικό του παιχνίδι. «Κάθε φορά που περνούσες από το κλειστό, θα ήταν εκεί και θα δούλευε», περιγράφουν συμπαίκτες του και το όνομά του έγινε τέτοιο trend στο κολέγιο, που έφτασε να προσφέρει δωρεάν… μπέικον πριν τα ματς! Για να μην μιλήσουμε για τους οπαδούς, για τη μασκότ, για τα λογοπαίγνια. Ήταν εκεί, μπροστά στα μάτια τους, πώς θα μπορούσαν να τα απαρνηθούν;
Μετά από ένα χρόνο στη Φλόριντα, ο Μπέικον ένιωσε… σχεδόν έτοιμος για το επόμενο βήμα. Το «σχεδόν» τον σταμάτησε από το να δηλώσει συμμετοχή για το ντραφτ. Δεν ήθελε ποτέ να πάει στο ΝΒΑ απλά για να βολοδέρνει εκεί. Γι’ αυτό, άλλωστε, ήρθε στην Ευρώπη πέρυσι. Γι’ αυτό, άλλωστε, ήρθε στην Ευρώπη και φέτος. Θέλει να έχει ρόλο. Θέλει να είναι πρωταγωνιστής. Και να κερδίζει! Να διακρίνεται. Να προοδεύει. Να φροντίζει την οικογένειά του. Και παρά τα όσα ακούγονται, θέλει – αν πιστέψουμε τον προπονητή του στο κολέγιο – να έχει προπονητή. «Είναι ένα παιδί που ξέρει από coaching. Αντέχει το coaching. Και μιλάμε για hard coaching, το οποίο ξέρω πόσο εκτιμούν στο ΝΒΑ».
Στην ώρα της απόφασης, η μητέρα του ανέλαβε εκ νέου δράση. «Τον είδα όταν ήρθε σπίτι. Είναι διχασμένος, δεν ήξερε τι να αποφασίσει. Κάθισα κάτω και του μίλησα με νούμερα. Τόσο σουτάρεις στα τρίποντα. Σκέψου αν περιμένεις άλλη μια χρονιά, σκέψου αν βελτιωθείς στο σουτ και στην άμυνα. Σκέψου τότε πού θα φτάσεις στο ντραφτ». Ο Ντουέιν άκουσε τη συμβουλή της μητέρας του κι έμεινε ένα ακόμα χρόνο στο κολέγιο. Το 2017 έβαλε συμμετοχή στο ντραφτ. Επιλέχτηκε στο νούμερο 40 από το Σάρλοτ και πριν καν προλάβει να καταλάβει ότι ο εκπρόσωπος των Χόρνετς είχε πει Ντουέιν Γουέιντ αντί για Μπέικον, είχε τρέξει στην αγκαλιά της μητέρας του. Τον είχε επιλέξει η ομάδα του Μάικλ Τζόρνταν. Σύντομα θα τον επέλεγε και ο ίδιος για τη μάρκα του!
Η περιπέτειά του στον επαγγελματικό κόσμο του μπάσκετ ξεκινούσε… Είτε ήταν στο ΝΒΑ, είτε στη G-League, είτε στην Euroleague, ο Ντουέιν Μπέικον ήθελε πάντα να παίζει. Θέλει να κερδίζει. Κι όταν κάποιος αναρωτιέται για την προσωπικότητά του, θα πρέπει να ανατρέχει στον Σάσα Ομπράντοβιτς.
People have to be smarter than this…
