Να ξεκινήσουμε με τους διαιτητές. Εδώ και δεκαπέντε χρόνια είναι σημείο τριβής ποιος θα εισπράττει το ποσοστό από τις αμοιβές των διαιτητών. Ένα 10% στο ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο και ένα 15% στο επαγγελματικό, αποδίδεται σε Ενώσεις ή συνδέσμους διαιτητών.
Ούτε η διεθνής επιτροπεία κατάφερε να ξεκαθαρίσει ποιος πρέπει να εισπράττει αυτό το ποσοστό. Η ΕΠΟ επιδίωξε να το εισπράττουν οι ΕΠΣ. Οι σύνδεσμοι διαιτητών αντέδρασαν και οδηγήθηκαν στα πολιτικά δικαστήρια. Εκεί δικαιώθηκαν.
Τα δικαστήρια αποφάνθηκαν ότι οι Ενώσεις δεν δικαιούνται να εισπράττουν γιατί βάσει του καταστατικού τους έχουν ως μέλη σωματεία και όχι φυσικά πρόσωπα. Αντίθετα, οι σύνδεσμοι διαιτητών έχουν ως μέλη φυσικά πρόσωπα που είναι οι ίδιοι διαιτητές. Αυτό το τόσο απλό γίνεται αντικείμενο ατέλειωτης συζήτησης στο ελληνικό ποδόσφαιρο.
Η διχογνωμία ακόμη υπάρχει. Παρότι η ολιστική μελέτη ενέταξε τους διαιτητές στους κόλπους της ΕΠΟ, το ζήτημα δεν έχει διευθετηθεί. Μάλιστα φτάσαμε σε μία δικαστική απόφαση, την οποία καταδικάστηκαν πρόεδροι Ενώσεων και μέλη επιτροπών διαιτησίας γιατί ουσιαστικά δεν αποδέχτηκαν αυτήν την τόσο απλή λογική.
Αντε μετά να μιλήσουμε για επαγγελματική διαιτησία. Τη στιγμή που δεν έχουμε ξεκαθαρίσει ακόμα που θα πηγαίνουν τα ποσοστά των αμοιβών των ρέφερι. Και συνακόλουθα με τι χρήματα θα διοργανώνονται σχολές και σεμινάρια.
Να συνεχίσουμε με τους ποδοσφαιριστές. Η Ελλάδα είναι παγκόσμια πρωταθλήτρια στα χρέη προς τους παίκτες, τα οποία διαρκώς αυξάνονται. Δεν κάνει απολύτως τίποτε για να τα ρυθμίσει, διεκπεραιώνει διαρκώς το εφεύρημα με την αλλαγή ΑΦΜ και καταλήγει να είναι η πλέον αναξιόπιστη χώρα (μαζί με την Τουρκία και τη Βουλγαρία) για τους επαγγελματίες ποδοσφαιριστές.
Εχουμε και ένα άλλο μοναδικό ρεκόρ: Η επιτροπή που επιλύει τις σχετικές οικονομικές διαφορές, παραβιάζει το νόμο! Ενώ το 2015 θεσμοθετήθηκε και ψηφίστηκε στη Βουλή τα μέλη της Επιτροπής Επίλυσης Οικονομικών Διαφορών να είναι τακτικοί δικαστές, εξακολουθούν να είναι συνταξιούχοι!
Η ΕΠΟ έχει την άποψη ότι τακτικούς δικαστές πρέπει να τοποθετεί μόνο στις πειθαρχικές της επιτροπές. Και ερμηνεύει το νόμο όπως αυτή θέλει. Επιμένει πεισματικά ότι η σπουδαιότερη επιτροπή της, η οποία λύνει τις οικονομικές διαφορές μεταξύ ομάδων και παικτών, δεν έχει πειθαρχικό χαρακτήρα.
Με απλήρωτους ποδοσφαιριστές και με διαιτητές που δεν ξέρουν που πρέπει να καταθέσουν τον οβολόν τους, το ελληνικό ποδόσφαιρο λιμνάζει. Ο λόγος; Δεν υπάρχουν στοιχειώδεις κανόνες.
