Ο Αρης θα κληθεί να δώσει σύντομα στον ίδιο του τον εαυτό μια απάντηση. Αν ο οργανισμός αντέχει την πίεση που συνεπάγεται η κατάληψη της 2ης θέσης στο βαθμολογικό πίνακα μετά την ολοκλήρωση του πρώτου γύρου και η υλοποίηση της προσδοκίας που αυτή έχει γεννήσει. Όλοι -πλην όσων φορούν παρωπίδες και βλέπουν όπως τους συμφέρει το ποδόσφαιρο- παραδέχονται ότι ο φετινός Αρης έχει τα φόντα να πάει ως το τέλος της διαδρομής. Διαθέτει καλό ρόστερ με βάθος που δεν το είχε πέρσι, ποιότητα που ξεχειλίζει, καλά και δεμένα αποδυτήρια, δίψα στο γκρουπ για διάκριση και έναν προπονητή ρεαλιστή, ικανό και απόλυτο γνώστη της ελληνικής λίγκας αλλά και του ίδιου του club.
Ο Αρης και άλλες φορές στο παρελθόν είχε δημιουργήσει καλές ομάδες, ελκυστικές στο μάτι. Κάποια στιγμή είχε αφήσει να εννοηθεί ότι μπορούσε να διεκδικήσει μια θέση στην πρώτη τριάδα. Πάντα όμως κάτι γινόταν και έχυνε την καρδάρα με το γάλα. Μια αυτοκτονική εντός έδρας απώλεια, μια κακή διαιτησία που του έβαζε φρένο (εκείνα τα χρόνια το VAR δεν υπήρχε ούτε ως σκέψη) και στο τέλος κατέληγε 4ος-5ος. Λύγιζε στην πίεση, στο βάρος. Ισως στην ιδέα και μόνο ότι έκανε πρωταθλητισμό και ας διέθετε τα αγωνιστικά εχέγγυα να το κάνει. Δεν είχε δηλαδή το στοιχείο εκείνο που είναι απαραίτητο για την υλοποίηση μεγαλεπήβολων στόχων. Τη διάρκεια. Αυτό που με αξιοθαύμαστη συνέπεια υπηρετεί στο πρώτο μισό του φετινού πρωταθλήματος, από κοντά με σοβαρότητα, πειθαρχία και ξεκάθαρο αγωνιστικό πλάνο.
Η ομάδα του Ακη Μάντζιου θα δοκιμαστεί σθεναρά μετά τις γιορτές καθώς μόνο τον πρώτο μήνα του χρόνου θα δώσει συνολικά εννιά αναμετρήσεις σε διάστημα 26 ημερών αφού έχει μπει εμβόλιμα ο αγώνας που χρωστάει με την ΑΕΚ αλλά και το κύπελλο. Ενα απόλυτο δηλαδή κρας τεστ αντοχών, βάθους στο ρόστερ και ψυχολογικής ετοιμότητας. Απο τη διαχείριση αποτελεσμάτων και συναισθημάτων που θα προκύψουν το… φορτωμένο αυτό διάστημα, θα έχουμε μια πειστική απάντηση στο ερώτημα αν ο φετινός Αρης θα το πάει μέχρι το τέλος της διαδρομής. Αν ολόκληρο το club, εντός και εκτός ομάδας, είναι έτοιμο για κάτι τέτοιο και συντονισμένο στην ίδια συχνότητα. Προφανώς θα υπάρξουν και κακοτοπιές. Μια ήττα εκτός προγράμματος. Η ψυχραιμία που θα επιδείξει ο οργανισμός αλλά και ο κόσμος στην διαχείριση της… στραβής είναι πολύ πιο σημαντική από μια νίκη αφού θα δοκιμάσει τον χαρακτήρα της ομάδας. Την ικανότητά του να αλλάξει status και απο μια καλή ομάδα με ποιοτικούς ποδοσφαιριστές να γίνει μια καλή ομάδα που μπορεί να επιτυγχάνει υψηλούς στόχους. Δεν είναι εύκολο, ειδικά αν δεν είσαι συνηθισμένος σε τέτοιες καταστάσεις. Συν τοις άλλοις ο Αρης στο υπόλοιπο του πρωταθλήματος θα πρέπει να είναι προετοιμασμένος ότι θα συναντήσει ομάδες υποψιασμένες. Που θα προσπαθήσουν να τον σταματήσουν έχοντας διαβάσει τα δυνατά του σημεία. Η ευελιξία που θα δείξει και η προσαρμογή του στις νέες απαιτήσεις θα αποτελέσει ένα πρόκριμα επιτυχίας.
Ο Αρης από την επιστροφή του στη θέση που αναλογεί και στο μέγεθος και στην ιστορία του Συλλόγου είναι σε μια σταδιακή διαδικασία εξέλιξης. Τις δυο πρώτες χρονιές πέτυχε την έξοδο στην Ευρώπη, απέχοντας όμως αρκετούς βαθμούς από τις πρώτες θέσεις του βαθμολογικού πίνακα. Θα έλεγε κανείς ότι ο Σύλλογος αυτές τις δυο πρώτες χρονιές ουσιαστικά αποκατέστησε τη θέση του στη συνείδηση του ελληνικού ποδοσφαίρου, δεν κατόρθωσε όμως να διατηρήσει καμία επαφή με τις πρώτες θέσεις του πρωταθλήματος, ούτε καν να διεκδικήσει μια τέτοια επαφή. Φέτος δείχνει να μπορεί αλλά κυρίως να θέλει να το πάει μέχρι τέλους. Τι θα γράψει το τεφτέρι στο τέλος, κανείς δεν ξέρει. Αυτό που θα έχει σημασία είναι ο Αρης να παραμείνει συνεπής σε αυτήν την προσπάθεια πρωταθλητισμού και η φετινή χρονιά να αποτελέσει σκαλοπάτι μεγαλύτερων διεκδικήσεων.
Κλείνοντας θα ήθελα να αναφερθώ στον αγώνα ΠΑΟΚ – Παναθηναϊκού που είχε και σκέλος που αφορούσε τον Αρη και μάλιστα έλυσε μια απορία που δυο χρόνια απασχολούσε τους φίλους των κιτρινόμαυρων. Στα δυο χρόνια που ο Βέλεθ αγωνιζόταν στον Αρη, τιμώντας το συμβόλαιό του και τιμώμενος και ο ίδιος με αγάπη και αναγνώριση από τον κόσμο του Αρη, κάποιες φορές εμείς οι δημοσιογράφοι και πολλές φορές ο φίλαθλος κόσμος του Αρη αναρωτιόμασταν για το ενδεχόμενο παρουσίας αυτού του ποδοσφαιριστή στη μεσαία γραμμή σε ρόλο αμυντικού χαφ. Αμέτρητες αναλύσεις, κυρίως του ποδαριού και φιλολογικές στα ραδιόφωνα, αν μπορεί να ανταπεξέλθει σε έναν τέτοιο ρόλο. Τέσσερις προπονητές, όσο ο Βελεθ αγωνίζονταν στον Αρη, από τον Πάκο Ερέρα που έφερε τον ποδοσφαιριστή στον Αρη και τον ήξερε από έξω και ανακατωτά, μέχρι τον Τόλη Τερζή, τον Παντελίδη και τον Ενιγκ, μόνο ο Ενιγκ αναγκαστικά το επιχείρησε, σε έναν εντός έδρας αγώνα-τυπική διαδικασία, στα play off (διαδικασία που για τον Αρη ήταν μαρτύριο που έπρεπε να υποστεί) με αντίπαλο τον ΟΦΗ, παιχνίδι αφενός αδιάφορο βαθμολογικά και για τις δυο ομάδες, αφετέρου χαμηλής έντασης και απαιτήσεων. Η εμφάνιση-εξαφάνιση του εξαιρετικού κεντρικού αμυντικού Βέλεθ στον αγώνα του Παναθηναϊκού με τον ΠΑΟΚ ως αμυντικού χαφ δικαίωσε και τους τέσσερις πρώην προπονητές του Αρη και έλυσε την απορία που δυο χρόνια επανέρχονταν συχνά-πυκνά στο ρεπορτάζ του Αρη και στην κριτική στους προπονητές περί αξιοποίησης του παίκτη στα χαφ.
