Διαβάστε παρακάτω αποσπάσματα από την αρθρογραφία αθλητικών εφημερίδων και του διαδικτύου...
ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΗΦΑΚΗΣ - LIVE SPORT
Η διακοπή του πρωταθλήματος είναι λογικό να φέρνει ονοματολογία, αφού ο Ιανουάριος πλησιάζει. Λογικά, λοιπόν, ο μεταγραφικός σχεδιασμός μπαίνει σταδιακά στο προσκήνιο για Παναθηναϊκό και ΑΕΚ, που έχουν συγκεκριμένες ανάγκες, αλλά και την απαίτηση να κινηθούν με στόχο την ουσιαστική αναβάθμιση των ρόστερ τους. Δεν πρόκειται απλώς για προσθήκη ποδοσφαιριστών που θα συμπληρώσουν αριθμητικά τις επιλογές των προπονητών, αλλά για κινήσεις που θα ανεβάσουν το επίπεδο και θα είναι αξιόπιστες λύσεις. Ειδικά για την ΑΕΚ, αυτό πρέπει να είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση. Στο Τριφύλλι οι προτεραιότητες είναι ξεκάθαρες. Χρειάζεται έναν μέσο που θα μπορεί να αγωνιστεί ως «6-8άρι», έναν εξτρέμ με ταχύτητα, ποιότητα και ικανότητα στο σκοράρισμα, καθώς και έναν στόπερ που θα ενισχύσει την αξιοπιστία της αμυντικής γραμμής.
Το σημαντικό, ωστόσο, είναι οι συγκεκριμένες προσθήκες να έχουν υψηλά ποιοτικά χαρακτηριστικά. Ο Παναθηναϊκός χρειάζεται παίκτες που θα μπορούν να μπουν άμεσα στην εξίσωση, να διεκδικήσουν θέση βασικού και να κάνουν τη διαφορά, όχι ποδοσφαιριστές που απλώς θα αυξήσουν το βάθος του πάγκου. Οι Πράσινοι θέλουν πρωτάθλημα και πορεία στο Conference, άρα οι μετριότητες απαγορεύονται... Από την άλλη, η ΑΕΚ έχει επίσης συγκεκριμένο πλάνο. Η πιο ξεκάθαρη ανάγκη αφορά τη δεξιά πλευρά της άμυνας. Χρειάζεται έναν δεξιό μπακ που θα μπορεί να συμπληρώνει τον Ρότα, προσφέροντας ανταγωνισμό. Παράλληλα, θεωρείται απαραίτητη η απόκτηση ενός στόπερ υψηλού επιπέδου, ο οποίος θα προσθέσει ποιότητα, προσωπικότητα και ασφάλεια στα μετόπισθεν.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΕΛΑΚΗΣ - SPORTDAY
H Εθνική Ελλάδας έχει κάθε λόγο να ταξιδέψει στο Αμστερνταμ με αυτοπεποίθηση και πίστη στις δυνατότητές της. Η αναμέτρηση της Τούμπας απέδειξε ότι η ομάδα του Ιβάν Γιοβάνοβιτς δεν έχει τίποτα να φοβηθεί απέναντι στην Ολλανδία και πως μπορεί να κοιτάξει στα μάτια έναν αντίπαλο με μεγαλύτερη ατομική ποιότητα και πλούσιο διεθνές ταλέντο. Το 2-2 μπορεί να άφησε μία πικρή γεύση, αφού η Ελλάδα βρέθηκε κοντά σε μία σπουδαία νίκη, ωστόσο τα συμπεράσματα από εκείνο το παιχνίδι δείχνουν ξεκάθαρα τον δρόμο για τη συνέχεια. Aυτός ο δρόμος δεν χρειάζεται ν' αλλάξει. Ο Γιοβάνοβιτς έχει κάθε λόγο να εμπιστευτεί τη φιλοσοφία που έφερε την Εθνική στο σημείο να προηγείται με δύο γκολ απέναντι στους «οράνιε». Επιθετική διάθεση, πίεση όταν υπάρχουν οι κατάλληλες προϋποθέσεις. σωστή αξιοποίηση των χώρων κι αποφασιστικότητα στην τελική προσπάθεια.
Η Ελλάδα δεν πρέπει να εγκλωβιστεί σε έναν παθητικό ρόλο. περιμένοντας απλώς τις επιθέσεις των Ολλανδών. Αντίθετα, οφείλει να διεκδικήσει το δικαίωμα ν' απειλήσει και να επιβάλει, στον βαθμό που μπορεί, τον δικό της ρυθμό. Άλλωστε, το πρώτο ημίχρονο της Τούμπας αποτέλεσε την καλύτερη απόδειξη των επιθετικών δυνατοτήτων αυτής της ομάδας... Το μήνυμα, λοιπόν, είναι σαφές: δεν υπάρχει λόγος ν' αλλάξει τον δρόμο που ο ίδιος ο κόουτς, χάραξε. Η Εθνική ομάδα πρέπει να παίξει με θάρρος, να εμπιστευτεί τις επιθετικές της αρετές και να πιστέψει ότι μπορεί να διεκδικήσει τη νίκη. Χωρίς φόβο, χωρίς υπερβολικό σεβασμό και χωρίς εκπτώσεις στην αγωνιστική της ταυτότητα.
ΠΑΝΟΣ ΛΟΥΠΟΣ - ΩΡΑ ΤΩΝ ΣΠΟΡ
Κάποιοι φαίνεται πως έχουν μπερδέψει την ανοχή με την αδυναμία και τη συνειδητή επιλογή της ΑΕΚ να μη δημιουργεί τεχνητές εντάσεις με την αδυναμία της να αντιληφθεί τι ακριβώς συμβαίνει γύρω της. Μόνο που κάνουν μεγάλο λάθος. Η ανακοίνωση της ΠΑΕ ΑΕΚ ήρθε την κατάλληλη στιγμή και, κυρίως, είχε πολύ συγκεκριμένους αποδέκτες. Δεν ήταν μια ανακοίνωση για να γίνει απλώς θόρυβος, ούτε μια αντανακλαστική αντίδραση μετά από ένα παιχνίδι. Ήταν μια ξεκάθαρη προειδοποίηση προς όλους εκείνους που έχουν αποφασίσει να κάνουν την επιλεκτική ευαισθησία και την παραποίηση της πραγματικότητας καθημερινή τους εργασία.
Η ΑΕΚ επέλεξε αρχικά να μην τοποθετηθεί για τη διαιτησία του αγώνα με τον Λεβαδειακό. Και αυτό από μόνο του δείχνει ότι δεν έχει καμία διάθεση να μπαίνει σε μια ατέρμονη διαδικασία διαμαρτυριών, ούτε να αναζητά άλλοθι για οτιδήποτε συμβαίνει στο γήπεδο. Όταν, όμως, διαπιστώνει ότι επί δύο ημέρες εξελίσσεται μια οργανωμένη προσπάθεια να παρουσιαστεί μια εντελώς διαφορετική εικόνα από την πραγματική, δεν πρόκειται να παρακολουθεί αμέτοχη... Και η ΑΕΚ, φυσικά, τα βλέπει όλα αυτά. Δεν κοιμάται τον ύπνο του δικαίου, δεν έχει κατά βάσει τους διακόπτες και δεν πρόκειται να αφήσει κανέναν να θεωρήσει ότι μπορεί να την αντιμετωπίζει ως εύκολο στόχο.
ΑΛΕΞΗΣ ΒΙΡΒΙΛΗΣ - ΦΩΣ ΤΩΝ ΣΠΟΡ
Η ανακοίνωση της ΑΕΚ ήρθε να προστεθεί σε μια αλυσίδα δημόσιων τοποθετήσεων που δείχνει ότι στο ελληνικό ποδόσφαιρο η επικοινωνιακή διαχείριση έχει αποκτήσει σχεδόν την ίδια σημασία με όσα συμβαίνουν μέσα στις τέσσερις γραμμές. Άλλος επιλέγει την επίσημη ανακοίνωση, άλλος ένα στόρι στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, άλλος τις δηλώσεις ενός παράγοντα και άλλος τις διαρροές προς συγκεκριμένα ΜΜΕ. Κάθε ομάδα έχει τον δικό της τρόπο να περνάει τα μηνύματά της, να απαντά στους αντιπάλους της και να διαμορφώνει το κλίμα γύρω από τη διαιτησία. Το παράδοξο είναι ότι όλοι εμφανίζονται να έχουν παράπονα. Όλοι θεωρούν ότι αδικούνται ή ότι ευνοείται ο άμεσος ανταγωνιστής τους, όλοι βλέπουν επιλεκτική αντιμετώπιση και όλοι ανακαλύπτουν διαφορετικά μέτρα και σταθμά όταν η συζήτηση φτάνει στις διαιτητικές αποφάσεις. Η ΑΕΚ, ο Ολυμπιακός, ο ΠΑΟΚ, ο Παναθηναϊκός, κανείς δεν μένει έξω από αυτό το παιχνίδι.
Υπάρχει, ωστόσο, μια κοινή συνισταμένη σε αρκετές από αυτές τις τοποθετήσεις: η αίσθηση, όπως τουλάχιστον την εκφράζουν οι αντίπαλοι του Παναθηναϊκού, ότι οι «πράσινοι έχουν ευνοϊκότερη μεταχείριση. Αυτό είναι πλέον ένα σταθερό σημείο αναφοράς στις δημόσιες αντιπαραθέσεις. Το ζήτημα, βέβαια, δεν είναι ποιος θα φωνάξει περισσότερο ή ποιος θα βγάλει την πιο αιχμηρή ανακοίνωση. Είναι να υπάρξουν σταθερά διαιτητικά κριτήρια, ώστε οι ομάδες να μην αισθάνονται την ανάγκη να μετατρέπουν κάθε αγωνιστική σε επικοινωνιακή μάχη. Γιατί όταν όλοι διαμαρτύρονται σωστά ή όχι, κάτι δεν λειτουργεί. Και σίγουρα δεν αρκεί να αλλάζει απλώς ο τρόπος με τον οποίο εκφράζεται η δυσαρέσκεια.
ΚΩΣΤΑΣ ΚΟΦΙΝΑΣ - ΤΑ ΝΕΑ
Ήταν, όντως, πολύ χρήσιμο το σεμινάριο που διοργάνωσε η ΚΕΔ. Κυρίως γιατί έστω και έμμεσα μάθαμε τις απόψεις των αρχιδιαιτητών για ορισμένες κρίσιμες φάσεις του εφετινού πρωταθλήματος, φάσεις που έχουν φέρει μια βαθμολογική εικόνα που δεν τη λες και ακριβοδίκαιη, με βάση τις αποφάσεις των ρέφερι. Τη Δευτέρα, είχαμε την παραδοχή πως δεν ήταν πέναλτι αυτό που δόθηκε υπέρ της ΑΕΚ στο ματς με τον Λεβαδειακό, ενώ ο Αντίνο έπρεπε να αποβληθεί με δεύτερη κίτρινη στην αναμέτρηση του Παναθηναϊκού με τον Ηρακλή. Χθες, ο Λανουά πρόβαλε ότι πριν από την αποβολή του Μαρίν στο 81', έπρεπε κι άλλος παίκτης της ΑΕΚ να δει κόκκινη κάρτα. Και αυτό γιατί Μόσχου και Κουμπαράκης δεν είδαν αποβολή του Γκατσίνοβιτς στο 72' για μαρκάρισμα με τις τάπες στον ώμο παίκτη του Λεβαδειακού (δόθηκε κίτρινη στον - Σέρβο χαφ)...
Με τα λάθη που παραδέχθηκαν, φαίνεται ξεκάθαρα πως κάποιες ομάδες ευνοήθηκαν. Εξηγήθηκαν τα πάντα. Την ίδια στιγμή, δεν μπορούν όλα να μπουν στο ίδιο καζάνι, γιατί πολύ απλά τα λάθη δεν έχουν την ίδια βαρύτητα, με την έννοια πως ναι μεν αλίμονο εάν γίνονται, όταν όμως δεν επηρεάζουν το τελικό αποτέλεσμα είναι άλλη η κουβέντα Συμπέρασμα: ξανά στα θρανία πρέπει να πάρουν θέση οι Έλληνες διαιτητές. Να δούμε, βέβαια, με ποιον δάσκαλο γιατί οι τωρινοί μάλλον δυσκολεύονται να δείξουν τον σωστό δρόμο.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ
*Για να διαβάσετε ολόκληρο ένα άρθρο θα πρέπει να απευθυνθείτε στο περίπτερο της γειτονιάς σας. Ενισχύοντας την εφημερίδα που εκτιμάτε περισσότερο, δίνετε πνοή στην πολυφωνία του Τύπου.
