Την ίδια στιγμή, η οπαδική βία που μοιάζει να εξαλείφεται εντός των γηπέδων φαίνεται πως απλώς αλλάζει χώρο.
Τα «ραντεβού θανάτου» μεταφέρονται σε γειτονιές, οι επιθέσεις με μαχαίρια και οι ομαδικοί ξυλοδαρμοί ξεφεύγουν από τα όρια των αθλητικών εγκαταστάσεων και καταλήγουν στις πλατείες.
Η εικόνα αυτή αποτυπώνεται στην εισήγηση του εισαγγελέα Πρωτοδικών και αθλητικού εισαγγελέα Απόστολου Γραμμένου με θέμα «Η ποινική αντιμετώπιση της αθλητικής βίας μετά τον νόμο 5085/2024.
Ο εισαγγελικός λειτουργός επιχείρησε τη χαρτογράφηση του φαινομένου της οπαδικής βίας που μαστίζει τη χώρα μας για περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες, επισημαίνοντας πως τα περιστατικά που κάποτε εκδηλώνονταν κυρίως μέσα στις αθλητικές εγκαταστάσεις έχουν πλέον μετατοπιστεί «στις γειτονιές, στους δρόμους, στις πλατείες».
Μάλιστα, κατά τον ίδιο, ανησυχητικό στοιχείο αποτελεί το γεγονός ότι οι επίσημοι αριθμοί δεν αποτυπώνουν ολόκληρη την πραγματικότητα. «Πολλά θύματα οπαδικής βίας διστάζουν να καταγγείλουν τις σε βάρος τους αξιόποινες πράξεις.
Ο φόβος αντιποίνων, η ανησυχία για περαιτέρω στοχοποίηση, αλλά και η επιβάρυνση που συνεπάγεται η μακρά και συχνά ψυχοφθόρα ποινική διαδικασία λειτουργούν αποτρεπτικά», σημειώνει, και συμπληρώνει πως εγείρει ιδιαίτερο προβληματισμό η διαπίστωση ότι σε ορισμένες περιπτώσεις η αθλητική βία φαίνεται να συνδέεται με τη δράση οργανωμένων εγκληματικών ομάδων ή προσώπων με καθαρά εγκληματική δραστηριότητα.
«Υπό το πρόσχημα της αφοσίωσης σε έναν αθλητικό σύλλογο, κοινά εγκληματικά στοιχεία βρίσκουν πρόσφορο έδαφος να ενσωματωθούν στις οργανωμένες οπαδικές μάζες, για την τέλεση αξιόποινων πράξεων», περιγράφει ο κ. Γραμμένος, επισημαίνοντας πως τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια ολοένα και μεγαλύτερη σύγκλιση μεταξύ της βίας που εκδηλώνεται από ομάδες ανηλίκων και της οπαδικής βίας.
Κατά τον αθλητικό εισαγγελέα, η βία και τα εκτεταμένα επεισόδια μέσα στα γήπεδα, ιδίως σε αγώνες υψηλής επικινδυνότητας (μεγάλα ποδοσφαιρικά, κυρίως, ντέρμπι), σήμερα εμφανίζονται σαφώς περιορισμένα.
«Η σχετική ύφεση της βίας εντός των αθλητικών εγκαταστάσεων δεν συνεπάγεται όμως και συνολική υποχώρηση του φαινομένου», επαναλαμβάνει, τονίζοντας πως ομαδικοί ξυλοδαρμοί, επιθέσεις με μαχαίρια, ένοπλες απειλές και άλλες σοβαρές πράξεις καταγράφονται εκτός αθλητικών εγκαταστάσεων, ακόμη και σε χρόνο που δεν διεξάγεται αγώνας.
Ως χαρακτηριστικό της τελευταίας τουλάχιστον πενταετίας, ο κ. Γραμμένος εντοπίζει ότι τα περιστατικά αθλητικής βίας δεν περιορίζονται πλέον στο ποδόσφαιρο, αλλά εκδηλώνονται και σε άλλα ομαδικά αθλήματα, όπως το βόλεϊ, το πόλο ή το χάντμπολ, με τα επεισόδια να καταγράφονται σε αναμετρήσεις ελάσσονος αγωνιστικής σημασίας.
«Το γεγονός αυτό καταδεικνύει ότι η βία δεν συνδέεται πάντοτε με τη σπουδαιότητα του αγώνα, αλλά συχνά έχει βαθύτερες οπαδικές ή κοινωνικές διεργασίες», εξηγεί.
Στο πλαίσιο των αλλεπάλληλων νομοθετικών παρεμβάσεων και της διαρκούς αυστηροποίησης του νόμου 2725/1999, πλέον η ποινική αντιμετώπιση της οπαδικής βίας δεν περιορίζεται σε περιστατικά που εκδηλώνονται μέσα ή γύρω από ένα γήπεδο.
Ο νόμος καταλαμβάνει και πράξεις που τελούνται σε χρόνο και τόπο άσχετο με συγκεκριμένη αθλητική εκδήλωση, εφόσον παρουσιάζουν «σαφή αθλητική αναφορά και αθλητικό υπόβαθρο» και συνδέονται με την αντιπαλότητα μεταξύ οπαδών αθλητικών ομάδων. Την ίδια ώρα, ο νόμος 5085/2024 επέφερε σημαντικές αλλαγές στον 2725/1999, με αυστηρότερα μέτρα ελέγχου και ταυτοποίησης των φιλάθλων, ενίσχυση του ρόλου της ΔΕΑΒ, αναμόρφωση του καθεστώτος λειτουργίας των λεσχών φιλάθλων και διεύρυνση της ηλεκτρονικής εποπτείας των αθλητικών εγκαταστάσεων.
Η αυστηροποίηση αφορά και την ποινική μεταχείριση των δραστών, που σε περίπτωση καταδίκης για πράξεις αθλητικής βίας τους επιβάλλεται υποχρεωτικά απαγόρευση προσέλευσης και παρακολούθησης αθλητικών εκδηλώσεων για δύο έως πέντε χρόνια, ενώ ο νόμος αποκλείει τη μετατροπή της στερητικής της ελευθερίας ποινής σε χρηματική ποινή ή κοινωφελή εργασία, καθώς και την αναστολή εκτέλεσής της.
Παρά τα μέτρα, ο αθλητικός εισαγγελέας επισημαίνει ότι η αντιμετώπιση του φαινομένου δεν μπορεί να περιοριστεί στην ποινική καταστολή.
«Η ουσιαστική αντιμετώπιση του φαινομένου της αθλητικής βίας απαιτεί την εμπλοκή πολλών και διαφορετικών φορέων, με έμφαση όχι μόνο στη δίωξη, αλλά και στην πρόληψη», καταλήγει.
Πηγή: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
