MENU

Μάτια, κακές ενέργειες, τύχη, ατυχία, είναι κάτι που συναντάς στο ποδόσφαιρο. Όλοι μας λίγο ή περισσότερο είμαστε προληπτικοί. Αυτό δεν σημαίνει πως είναι και σοβαρή η εξήγηση για το γεγονός πως ένα αποτέλεσμα που άξιζε ο Παναθηναϊκός, δεν ήρθε και πάλι. Απλά πραγματικά ώρες-ώρες είναι δύσκολο να βρεθεί άλλη. 

Οι Πράσινοι δέχτηκαν γκολ στην πρώτη φάση των Τσέχων στο ματς. Κι αυτό με σουτ που για χιλιοστά θα είχε κοντράρει, στο όριο. Βρήκαν και το σθένος και κυρίως τον τρόπο να αντιδράσουν. Διότι η Πλζεν όσο κι αν δεν έχει «φανταχτερό» όνομα, είναι μία απ’ τις καλύτερες άμυνες της Ευρώπης. Κόντρα στον Παναθηναϊκό που δεν μπορούσε να δημιουργήσει φάσεις στα τελευταία ματς. 

Ένας εξαιρετικός συνδυασμός απ’ τη μία, τα εντυπωσιακά ποδοσφαιρικά χαρακτηριστικά του Τετέι από την άλλη, έφεραν μια ανατροπή άξια και δίκαιη πέρα για πέρα. Με δύο γκολ του διεθνούς στράικερ, τη στιγμή που σε όλο το υπόλοιπο Europa League μέχρι τώρα, οι Τσέχοι είχαν δεχτεί τρία. Μπορούν να γίνουν και συγκρίσεις με την εικόνα και του Παναθηναϊκού στο αντίστοιχο ματς, όταν με παίκτη παραπάνω για τη μεγαλύτερη διάρκεια του ματς, σχεδόν δεν έκανε φάση. 

Αυτή τη φορά η «δικαιολογία» δεν είναι πως στα ευρωπαϊκά ματς οι αντίπαλοι ανοίγονται. Η Βικτόρια ειδικά όταν προηγηθεί, τα οπίσθιά σου να χτυπάς κάτω δεν υπάρχει περίπτωση να ξεμυτήσει. Έτσι ζει ποδοσφαιρικά, έτσι έχει πετύχει πράγματα και είναι ένα σύνολο δουλεμένο εξαιρετικά. Με αιχμές του την άμυνα, την αθλητικότητα και τους χώρους που εκμεταλλεύεται. 

Να είχε κάνει κάτι απ’ όλα αυτά, δεν θα έλεγε κανείς κουβέντα. Δύο σουτ, ειδικά το δεύτερο μπορούσε να το βγάλει ο καλός μέχρι εκείνο το σημείο Λαφόν. Απ’ το χέρι του η μπάλα πήρε φάλτσα, κατέληξε γκολ. Τι να πεις; Κάποια πράγματα δεν χρειάζονται εξήγηση. Απλά γίνονται γιατί η μπάλα είναι αυτό που είναι. 

Κόντρα στη Ρόμα πάνω-κάτω ο Παναθηναϊκός δέχτηκε στο ίδιο σημείο την ισοφάριση. Όμως δεν ήταν ίδια η εικόνα του, καθώς είχε και πολλά προβλήματα να αντιμετωπίσει. Αυτή τη φορά φάνηκε πως το ματς το δούλεψε καλά, σωστά και βρήκε την… τρύπα στη βελόνα με σβησμένο φως. Τέτοια δοκιμασία έμοιαζε μετά το 0-1 και με τα προβλήματα που εκ των πραγμάτων έχει το Τριφύλλι. 

Κάποια πράγματα βγήκαν, κάποια άλλα όχι. Η επιλογή του Ρενάτο στα χαφ έδωσε έναν παίκτη που κράτησε καλύτερα την μπάλα, επειδή μπορούσε να το κάνει. Αν είχε ξεκινήσει ο Σιώπης ναι μεν θα είχε περισσότερες εντάσεις, αλλά θα δεχόταν και μεγαλύτερη πίεση. Θα γινόταν στόχος και δεν είναι απ’ τα δυνατά του χαρακτηριστικά αυτό που έχει ο Πορτογάλος. Το «μοίρασμα» και το κράτημα. 

Σε αυτόν τον τομέα βοήθησε και ο Ταμπόρδα φυσικά. Όπως και ο Τετέι που ήταν ο κορυφαίος των Πράσινων από κάθε άποψη. Με παράσημο για το παιδί το γεγονός πως το έκανε απέναντι σε μια τόσο σκληρή και ικανή άμυνα, μόλις στο πρώτο του ευρωπαϊκό ματς σε συλλογικό επίπεδο. 

Ο άχαρος τρόπος που ήρθε αυτή η ισοφάριση, χωρίς να απειλείται στην ουσία ο Παναθηναϊκός, είναι που φέρνει μια αίσθηση ήττας. Μόνο που δεν ισχύει. Οι Πράσινοι έκαναν εμφάνιση πειστική απέναντι στον εαυτό τους πρωτίστως. Για να αντιληφθούν πως δεν έχουν τίποτα να φοβηθούν. Ούτε χάθηκε κάποιο πλεονέκτημα, στην ισοπαλία είναι το ζευγάρι. 

Σε αυτού του είδους τις δοκιμασίες, τον Παναθηναϊκό πρέπει να τον εμπιστευόμαστε. Δεν σημαίνει πως θα περάσει υποχρεωτικά, αλλά δεδομένα θα το παλέψει. Και θα το κάνει καλά. Ακόμη περισσότερο λόγω του προπονητή που έχει στον πάγκο του. Μπορεί ο καθένας να καταλογίσει πολλά στον Μπενίτεθ, όμως στα ευρωπαϊκά ματς είναι εξαιρετικός ο τρόπος προσέγγισής του, ειδικά με τα δεδομένα που του έχουν τύχει. Και φυσικά παραμένει αήττητος. 

Αν φυσικά είναι στον πάγκο στο ματς της Τσεχίας κι αυτό το λέμε λόγω των όσων ακούγονται πως κάθε αγώνας είναι μια «δοκιμασία». Έρχεται ο ΟΦΗ, οπότε κανείς δεν ξέρει τι θα συμβεί. 

Μόνο που εδώ γεννιέται ένα εύλογο ερώτημα, στο οποίο δεν έχουμε βρει απάντηση: Η ομάδα που κόντρα σε μια τόσο καλή και αποτελεσματική άμυνα, πέτυχε δύο γκολ, κάνοντας ανατροπή σκορ, πώς γίνεται να μην κάνει φάση στην Τούμπα ή σε ένα ημίχρονο με την ΑΕΛ; Λογικά δεν τους λέει ο προπονητής μην δημιουργήσετε ευκαιρίες, ούτε η Λάρισα του Παντελίδη έχει καλύτερη ανασταλτική λειτουργία από την αήττητη στο Europa League Βικτόρια Πλζεν. 

Υ.Γ. Η εικόνα του ΟΑΚΑ συνεχίζει να προσβάλει βάναυσα τον Παναθηναϊκό. Δεν κάνει σε τίποτα καλό πραγματικά. 

Υ.Γ.1: Ξέρουμε το μέγεθος του Παναθηναϊκού. Είναι στενάχωρο να είναι σε αυτή την κατάσταση χρόνια τώρα. Να πικραίνεται ο κόσμος, ο οποίος σε κάθε ευκαιρία στηρίζει και με το παραπάνω, μένοντας με αίσθημα προδοσίας στο τέλος. Απλά σε αυτό το ματς κανείς δεν μπορεί να μην παραδεχτεί πως οι πάντες προσπάθησαν και με το παραπάνω. Κάποιες φορές, απλά δε σε θέλει… 

Έβαλε δύο σε ομάδα που είχε δεχτεί τρία όλη τη σεζόν και δεν του έφτασαν… Αν δε σε θέλει