Όταν παίζεις μέσα στον Ερυθρό Αστέρα και ειδικά τον Ερυθρό Αστέρα του Ντέγιαν Ράντοβιτς ΞΕΡΕΙΣ ότι θα αντιμετωπίσεις τη σκληρότερη ομάδα της λίγκας. Όποιος έχει παρακολουθήσει σεμινάριο του συγκεκριμένου προπονητή γνωρίζει την αγάπη του για την επιθετική άμυνα και πως την εφάρμοζε από παίκτης έως προπονητής. Δεν μπορείς ποτέ να είσαι χαλαρός σε αυτό το γήπεδο. Το είδαμε και με το Παναθηναϊκό. Είναι ομάδα που παρασύρεται από το κοινό της και παίζει με μεγαλύτερη δύναμη όσο περνάει η ώρα.
Από εκεί και έπειτα ο Ολυμπιακός έχασε απλά μια από τις τρεις εκτός έδρας μάχες. Κέρδισε τη πιο σημαντική μέσα στην Ιταλία γι’ αυτό και έχει το πάνω λόγο από αρκετούς μονομάχους για την είσοδο του στη τετράδα. Ο Ερυθρός Αστέρας θα παλέψει για την οχτάδα, αλλά μέχρι εκεί. Ούτε τον Ολυμπιακό θα απειλήσει, ούτε κανέναν που στοχεύει ψηλά. Η ακριβοπληρωμένη Ούνιξ όμως και η πολύ δυνατή Αρμάνι είναι άλλο.
Οι «ερυθρόλευκοι» βρίσκονται σε πολύ καλό μονοπάτι, αλλά δεν είχαν συγκέντρωση και ήταν σχετικά παθητικοί σε μεγάλο διάστημα της αναμέτρησης. Έμειναν στο παιχνίδι κυρίως με τα μεγάλα σουτ, αλλά αυτό δεν έφτανε. Οι Σέρβοι το ήθελαν παραπάνω. Συμβαίνει και αυτό… Μπάσκετ είναι.
Ο Ερυθρός πλήγωσε τον Ολυμπιακό στο αμυντικό pick-n-roll και χτυπούσε ανελέητα πάνω στο Σλούκα και Ντόρσει από το χαμηλό post. Χτύπησε τις αλλαγές των «ερυθρολεύκων» με ορμητικότητα και όχι στατικά όπως πολλές ομάδες και με αυτό το τρόπο κέρδισε πολλά φάουλ. Παράλληλα έκανε μια πολύ ενδιαφέρουσα τακτική με pick-n-roll του «1» με το «3» που συνήθως ήταν ο Κάλινιτς. Οι «ερυθρόλευκοι» αφενός δεν ήθελαν να αλλάζουν και το pop out του Σέρβου δημιουργούσε πρόβλημα, αφετέρου όταν έγιναν οι αλλαγές χτυπούσε με κάθε τρόπο στη ρακέτα.
Από την άλλη στο αμυντικό σκέλος όταν οι Σέρβοι είδαν τα σκούρα πάνω στο μαρκάρισμα του Ντόρσει έγιναν ακόμη πιο επιθετικοί πάνω του. Δεν τον άφησαν να πάρει περισσότερες αποφάσεις, όταν κρινόταν το παιχνίδι. Επιθετικά ήταν επίσης και στο Σλούκα που τον οδηγούσαν με μανία στα δεξιά παίζοντας τον side. Το μοναδικό του καλάθι επετεύχθη από τα αριστερά με pull up. Αυτό σίγουρα λέει πολλά για τη συγκέντρωση που είχε ο Ερυθρός Αστέρας και πόσο το ήθελε. Ο τρόπος που έβαζαν το κορμί τους στη φωτιά. Η ένταση σε κάθε άμυνα και φυσικά το διάβασμα.
Το παιχνίδι ήταν στα μέτρα του, ακόμη και όταν ο Ολυμπιακός έπαιρνε κεφάλι στο σκορ ξανά και ξανά. Τα μεγάλα σουτ ξεκλείδωναν αυτή την ιδιαίτερα κλειστή άμυνα των Σέρβων. Εξάλλου οι «ερυθρόλευκοι» έχουν πολύ μεγάλους παίκτες με προσωπικότητα, έτοιμοι για τα μεγάλα σουτ.
Ο Σλούκας, ο Ντόρσει, ο Βεζένκοφ, ο Πρίντεζης… Ο Έλληνας φόργουορντ που έγραψε πάλι ιστορία.
Ο Ολυμπιακός δεν ήταν όσο σκληρός έπρεπε… Βρήκε ένα Κάλινιτς από άλλο πλανήτη και έναν Αστέρα που τακτικά και ψυχικά μάσαγε σίδερα και ήταν πιο μπροστά, ωστόσο προχωράει. Έχει πλεονέκτημα έναντι πολλών αντιπάλων του και είναι εδώ μετά από καιρό.
Μόνο καλά μπορούν να έρθουν για τους «ερυθρόλευκους» αυτή τη στιγμή.
Υ.Γ Ίσως… Ίσως αν ο Βεζένκοφ πάταγε στο «3»… Αλλά μετ’ εορτής καλό είναι να μην μιλάμε τακτικά.
