Η ομάδα είναι ο Παναθηναϊκός. Μαζί με τη Ρεάλ Μαδρίτης οι σπουδαιότερες δυνάμεις της Euroleague ιστορικά (λόγω και της απουσίας της ΤΣΣΚΑ). Το Final Four είναι στην Αθήνα. Εκ των πραγμάτων η πίεση είναι... ρουτίνα. Δεν υπάρχει τίποτα χωρίς να τη συναντά το «τριφύλλι» μπροστά του.
Αυτό τον καιρό αγωνιστικά το πρόβλημα είναι σημαντικό. Φάνηκε και στα αποτελέσματα, αλλά κυρίως στις εμφανίσεις. Παρ’ όλα αυτά, επειδή πολλές ομάδες στόχου έχουν το ίδιο πρόβλημα, μπαίνοντας στην τελική ευθεία της regular season ο στόχος των πλέι οφ και του πλεονεκτήματος, είναι ορθάνοιχτος. Αρκεί να βελτιωθεί η αγωνιστική εικόνα των «πράσινων».
Η συζήτηση των τελευταίων ημερών, αφορά αποκλειστικά τις μεταγραφές. Η μεγάλη προσπάθεια για Γιαμπουσέλε, η κίνηση για Χέιζ-Ντέιβις, ήταν σαφώς προσπάθειες για να αλλάξουν οι ισορροπίες. Ίσως και να αποφασίσουν πρόωρα για τη φετινή Εuroleague. Αυτά κυνηγάει ο Γιαννακόπουλος, αν ήθελε να φέρει βετεράνους με κοιλιές ως... βόμβες μεγατόνων, θα τους είχε φέρει.
Την ουσία κοιτάζει, όχι την επικοινωνία. Κι όμως κατηγορείται για το αντίθετο. Γιατί; Γιατί έτσι βολεύει το αφήγημα. Φταίει ο Κοντός, ο Παππάς, ο Γιαννακόπουλος, βάλε και λίγο SDNA μέσα κι έδεσε το γλυκό.
Τι κι αν έφεραν τον καλύτερο γκαρντ που κυκλοφορούσε στην Ευρώπη την προηγούμενη άνοιξη; Τι κι αν έκλεισαν τον καλύτερο Έλληνα σουτέρ που κυκλοφορούσε; Αν το αφήγημα βολεύει, ποιος μπαίνει στην ουσία;
Η πραγματικότητα είναι ότι οι υποθέσεις Γιαμπουσέλε, Χέιζ-Ντέιβις δεν είχαν ευτυχές τέλος και ψυχολογικά αυτό επηρέασε την ατμόσφαιρα γύρω από το «τριφύλλι». Πάρα πολύ λογικό. Το τι θα συμβεί μέχρι το τέλος της προθεσμίας ενίσχυσης των ομάδων της Euroleague σε δύο εβδομάδες, κανείς δεν μπορεί να το προδικάσει. Σε ποιο επίπεδο και αν θα υπάρξει ενίσχυση δηλαδή.
Το βασικό θέμα για τον Παναθηναϊκό όμως, ίσως να μην είναι η ενίσχυσή του. Το υπάρχον ρόστερ, αυτό που δημιουργήθηκε το περασμένο καλοκαίρι, ακόμη δεν έχει υπάρξει ούτε ένα ματς να το δούμε σε κάτι κοντινό με τη φράση «πλήρη σύνθεση». Ο Λεσόρ μόνιμα εκτός και από εκεί και πέρα αν υπήρχαν άλλες 1-2 απουσίες μόνο, ήταν καλά τα πράγματα. Ειδικά όταν αυτές δεν ήταν πρώτης γραμμής.
Η μεγάλη αγωνιστική πτώση του Παναθηναϊκού, ήρθε μετά από την επιδημία της ίωσης που «γονάτισε» τους «πράσινους». Ο Όσμαν που μέχρι και το ματς στο Κάουνας ήταν ασταμάτητος, από τότε έμοιαζε με άλλο παίκτη. Ακολούθησε το πρόβλημα του Ναν, η απουσία του Μήτογλου που έτσι κι αλλιώς είναι φανερά ντεφορμέ. «Φορτώθηκαν» λοιπόν παίκτες όπως ο Γκραντ και ο Χουάντσο που έφτασαν σε κατάσταση να παίζουν παντού και πάντα.
Αυτή η διαδικασία έμοιαζε σαν να ρίχνει διαρκώς το «τριφύλλι»… αλάτι στις πληγές του. Αγωνιστικά ξεκάθαρα επηρεασμένο. Δεν θα μπορούσε να γίνει και διαφορετικά άλλωστε.
Σε ποια ομάδα της Euroleague, θα της αφαιρούσε κανείς τον κορυφαίο παίκτη της και MVP της λίγκας συνολικά, θα έμενε εκτός παραπάνω από το αρχικά υπολογισμένο ο κορυφαίος σέντερ και θα κατόρθωνε να μην επηρεαστεί αγωνιστικά; Καμία είναι η απάντηση.
Οι «πράσινοι» πέραν της όποιας ή των όποιων κινήσεων θελήσουν να πραγματοποιήσουν από εδώ και πέρα, κυρίως πρέπει να έχουν σε καλύτερη αγωνιστική κατάσταση αυτούς που έμειναν πίσω, να δουν παίκτες να επιστρέφουν και έτσι να «ανασάνουν» και οι σημαντικά επιβαρυμένοι του τελευταίου καιρού.
Η μία εβδομάδα ανάμεσα στον αγώνα της Παρτιζάν με αυτόν κόντρα στην Φενέρμπαχτσε, ήρθε σε κατάλληλη στιγμή. Η διακοπή για το Final-8 που ακολουθεί, επίσης. Τόσο για την προσπάθεια στο Κύπελλο όσο και για τη συνέχεια της Euroleague με ματς... φωτιά που θα καθορίσουν το πλασάρισμα.
Κομβικής σημασίας για τον Παναθηναϊκό, είναι να δει αν θα μπορέσει το προσεχές διάστημα, να... μετρήσει το ρόστερ που έχει. Όχι για να κρίνει το τι θα κάνει με τις μεταγραφές, αυτό είναι ένα διαφορετικό κεφάλαιο που «τρέχει» εκ των πραγμάτων. Κυρίως όμως να μπορέσει να ισορροπήσει τις καταστάσεις, έχοντας ξανά σπουδαίες λύσεις και μείωση λεπτών σε παίκτες που έχουν... τραβήξει κουπί εδώ και πάνω από ένα μήνα.
Αυτά ίσως να αρκούν για να δούμε μια αλλαγμένη αγωνιστική εικόνα, την οποία το... μαύρο πέπλο που έχει σκεπάσει την ομάδα μέσα στο 2026, δεν επιτρέπει να φανεί.
Κι επειδή η ώρα αυτή που θα δούμε τον Παναθηναϊκό όπως σχεδιάστηκε το προηγούμενο καλοκαίρι πλησιάζει, φιλική συμβουλή σε όσους βυσσοδομούν πάνω στο τραυματισμένο κορμί μιας ομάδας: Μην ανοίγεστε πολύ…
ΥΓ. Συλλυπητήρια στον Εργκίν Αταμάν και καλή δύναμη στις δύσκολες ώρες που περνάει.
