Να χάνει ο «νέος Παναθηναϊκός» δύο παιχνίδια κολλητά από τον Ολυμπιακό στο ξεκίνημα της σεζόν ούτε παράλογο είναι ούτε μη φυσιολογικό. Εξαιρουμένου του γεγονότος της συντριβής, προφανώς, τα δύο αποτελέσματα υπήρξαν προϊόν του μπάσκετ που παρήγαγε μια ΟΜΑΔΑ κόντρα σε ένα γκρουπ καλών παικτών το οποίο προσπαθεί να γίνει ΟΜΑΔΑ.
Να κάνει όμως «πλάκα» το Μαρούσι στον «νέο Παναθηναϊκό» έστω για ένα δεκάλεπτο φανερώνει ότι κάποιοι εντός τριφυλλιού δεν έχουν καταλάβει ακόμη ούτε που πήγαν ούτε ποιον έχουν προπονητή.
Είναι άλλο πράγμα η υπομονή που έχει αποδεχθεί να δείξει ολόκληρος ο οργανισμός Παναθηναϊκός, με πρώτο τον κόσμο του που το απέδειξε με εξαιρετική συμπεριφορά πρόσφατα στο ΟΑΚΑ, άλλο πράγμα η αποδοχή ότι χρειάζεται χρόνος για να γίνουν οι καλοί παίκτες μια καλή ομάδα και εντελώς διαφορετικό να υπάρχουν «νοοτροπίες» που απέχουν έτη φωτός από τον στόχο.
Θα έλεγα πως ήταν «ευλογία» για τον Παναθηναϊκό και τον προπονητή του το παιχνίδι με το Μαρούσι, έστω κι αν έκανε «κρόσσια» τα νεύρα του Αταμάν. Ήταν «ευλογία» καθώς ό,τι συνέβη έγινε νωρίς και σε παιχνίδι που δεν τον πλήγωσε. Ήταν «ευλογία» γιατί ο προπονητής διαπίστωσε ότι υπάρχουν παίκτες οι οποίοι είτε έχουν μείνει στη… μεταγραφική αποθέωση του καλοκαιριού είτε πιστεύουν πως έχουν άπλετο χρόνο μπροστά τους και δεν χρειάζεται να… ζοριστούν!
Προφανώς όσοι διέπονται από αυτή τη νοοτροπία μάλλον δεν έχουν καταλάβει τι σημαίνει Αταμάν. Ο Τούρκος δεν ήρθε στην Αθήνα για να θέσει εν αμφιβόλω τη φήμη του. Είναι προπονητής με δύο Ευρωλίγκες όχι κάποιος νεαρός ταλαντούχος που τώρα θα παλέψει να καθιερωθεί. Δεν θα χορέψει αυτός στο ρυθμό των παικτών, όσο καλοί κι αν είναι. Εκείνοι θα χορέψουν το χορό που θέλει ο προπονητής τους. Και όποιοι αδυνατούν να το συνειδητοποιήσουν, θαρρώ ότι δεν θα έχει κανένα πρόβλημα ο Τούρκος να τους δείξει την πόρτα της εξόδου. Το κλαμπ είναι ανά πάσα στιγμή έτοιμο για αποφάσεις, αν χρειαστούν, και σε άμεση συνεργασία με τον προπονητή.
Το αυριανό παιχνίδι με τη Μπάγερν έχει ΜΕΓΑΛΗ σημασία για τον Εξάστερο. Πόσο μάλλον από τη στιγμή που δεν θα έχει τον ηγέτη του, τον Κώστα Σλούκα.
Ο διεθνής γκαρντ είναι από εκείνους που μπήκε αμέσως στο νόημα των απαιτήσεων και των προσδοκιών της ομάδας. Το έδειξε στο παρκέ, με τον ιδρώτα του, δεν έμεινε στην αποθέωση.
Δίχως αυτόν θα πρέπει οι συμπαίκτες του να παίξουν ΚΑΙ για τον Σλούκα. Να καλύψουν όλα όσα κάνει εκείνος στο γήπεδο που μόνο λίγα δεν είναι.
Ο Παναθηναϊκός χρειάζεται χρόνο, αλλά δεν έχει μπροστά του… χρόνια για να φτιάξει μια ομάδα αντίστοιχη των φιλοδοξιών και των στόχων του. Εχει δώσει ΠΟΛΛΑ λεφτά, έχει κάνει τεράστια επένδυση και περιμένει από εκείνους που «χρύσωσε» να δείξουν πρωτίστως ΣΩΣΤΗ νοοτροπία και πολύ δουλειά.
Το παιχνίδι με τη Μπάγερν είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για να διαπιστώσουμε ποιοι πήραν το «μήνυμα» του Αταμάν και ποιοι θα εξακολουθήσουν να ρισκάρουν με το «αμάν αμάν».
«Πολυτέλεια» για 2η ήττα προφανώς δεν έχει το τριφύλλι. Ούτε και για να κλάψουν στην είδηση της απουσίας του Σλούκα. Είναι ώρα να δείξουν στον προπονητή τους τι αξίζουν.
Επαναλαμβάνω, ο Τούρκος δεν πρόκειται να παίξει με τη φήμη του. Ούτε ο Παναθηναϊκός με την επένδυσή του. Γι αυτό και ο χρόνος δεν θα είναι… άπειρος για κάποιους. Όποιος δεν το συνειδητοποιήσει άμεσα και δεν συμπεριφερθεί ανάλογα μπορεί να τον δει να γυρίζει αντίστροφα!
