Βρισκόμαστε στις αρχές της νέα χιλιετίας. Καλοκαίρι, ήλιος, ζέστη, τροπικό νησί, Καραϊβική, κοκτέιλ, τουρισμός, πεντάστερα ξενοδοχεία, scuba diving, κρυστάλλινα νερά, η Ριάννα ακόμα να είναι στην εφηβική της ηλικία και ένας… τρελός κλεισμένος σε ένα δωμάτιο να λαμβάνει μέρος σε ένα παγκόσμιο πρωτάθλημα. Πώς ορίζεται το παγκόσμιο πρωτάθλημα ερασιτεχνικού ραδιοφώνου, ποιοι είναι οι κανόνες λειτουργίας και τι χρειάζεται για να κερδίσεις, είναι γνώση πέρα από τις δυνατότητές μας. Ο Σεργκέι Ρεμπρόφ, όμως, το κέρδισε και αυτό! Στα Barbados. Έμεινε 48 ώρες άυπνος. Ζούσε μόνο με καφέ και με το φαγητό που του έφερνε η γυναίκα του στο δωμάτιο που είχε στήσει τον εξοπλισμό του. «Δε νομίζω ότι θα το έκανα ξανά. Τώρα που με ρωτάτε, σίγουρα δε θα το έκανα», έλεγε το 2008 σε συνέντευξή του.
Τότε, όμως, το έκανε. Για να κερδίσει. Γιατί αυτό κάνει σε όλη του την καριέρα. Είτε ως παίκτης, είτε ως προπονητής, είτε ως… Στάθης Ψάλτης με το «Ράδιο Καψούρα». Κι γι’ αυτό θέλει να τον φέρει και η ΑΕΚ στην Ελλάδα. Για να της περάσει ξανά στο DNA τι σημαίνει να κάνεις πρωταθλητισμό.
Ο κοντός και ο… ψηλός!
Ο ένας είναι γεννημένος το 1974. Είναι ο κοντός. Ο έτερος είναι γεννημένος το 1976. Είναι ο ψηλός! Ήταν και παραμένουν φίλοι. Έγιναν γνωστοί σχεδόν την ίδια περίοδο. Αποτέλεσαν ένα από τα καλύτερα επιθετικά δίδυμα στην Ευρώπη. Απέτυχαν – τρόπον τινά – στην Αγγλία. Δεν έπαιξαν ποτέ μαζί. Κατέκτησαν σχεδόν τα πάντα στην καριέρα τους. Ήταν ο Ρεμπρόφ στον Αντρέι του και ο Σεφτσένκο στον Σεργκέι του. Είναι σήμερα αμφότεροι προπονητές. Ήταν παιδιά της Σοβιετικής Ένωσης και έγιναν γιοι της Ουκρανίας!
Η καριέρα του Σεργκέι Ρεμπρόφ ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του ’90. Αρχικά στην Σαχτάρ, η οποία τον εντόπισε και του έδωσε τη δυνατότητα να κάνει το ντεμπούτο του. Και τι ντεμπούτο… «Θυμάμαι πολύ καλά τα πρώτα μου γκολ με τη Σαχτάρ στο πρωτάθλημα της Σοβιετικής Ένωσης. Το πρώτο ήταν απέναντι στη Γιερεβάν. Χάναμε 2-0, μπήκα ως αλλαγή και πέτυχα γκολ. Και το δεύτερο ήταν απέναντι στην Ντιναμό Κιέβου στο Ντόνετσκ. Ισοφάρισα το παιχνίδι δέκα λεπτά πριν τη λήξη του αγώνα. Έτρεχα, γεμάτος ενθουσιασμό, μέχρι που συνειδητοποίησα ότι εκτός από μένα, κανείς άλλος δε χαιρόταν. Υποθέτω ότι δεν έπρεπε να πάρει τέτοια τροπή το ματς!».
Ευτυχώς για τον Ρεμπρόφ και την καριέρα του, η Ντιναμό κέρδισε και ένα χρόνο μετά η διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, έφερε καινούργια αναστάτωση στη ζωή του νεαρού ποδοσφαιριστή. Οι ρωσικές ομάδες προσπάθησαν να τους «κλέψουν» ̇η Αλάνια έκανε ό,τι μπορούσε για να πείσει τον Αντρέι Σεφτσένκο και ένας περίεργος Ιρακινός επιχειρηματίας που εκείνη την εποχή είχε αγοράσει την Ασμαράλ Μόσχας προσέγγισε τον Ρεμπρόφ. Όχι με ιδιαίτερα συνηθισμένο τρόπο, είναι η αλήθεια.
«Ήρθε ένας τύπος και με πήρε από το Ντόνετσκ. Προσπαθούσε με πολύ πιεστικό τρόπο να με πείσει, τριγυρνούσαμε για δύο ώρες. Και μετά εκείνο που δεν θα ξεχάσω ποτέ: Ξαφνικά γύρισε και μου είπε «πείνασα, ας φάω» κι έβγαλε κι έφαγε ένα αγγούρι. Κι εκεί που μασούσε, προσθέτει: Ο κύριος Αλ-Κχαλίντι θα στείλει αύριο ένα αεροπλάνο να έρθει να σε πάρει».
Ο Ρεμπρόφ δεν πείστηκε. Δεν μπορούσε να πειστεί ότι η Ασμαράλ είναι μια ομάδα που αξίζει να τα παρατήσεις όλα και έμεινε στην Ουκρανία και μεταγράφηκε στην Ντιναμό Κιέβου. Ακολούθησε μια καριέρα που του χάρισε εννέα πρωταθλήματα, εφτά κύπελλα και ένα σούπερ καπ στην Ουκρανία, όπως και ένα πρωτάθλημα στην Τουρκία. Μια μεταγραφή 11 εκατομμυρίων λιρών στην Τότεναμ, μια αξέχαστη και ταπεινωτική για τον ίδιο συνεργασία με τον Γκλεν Χοντλ, η Φενερμπαχτσέ, η Γουέστ Χαμ, η επιστροφή στο Κίεβο, τα πρωταθλήματα (και) με τη Ρούμπιν Καζάν, η δύση του ποδοσφαιριστή και η ανατολή του προπονητή. Κατευθείαν στα βαθιά…
Το χτίσιμο ενός προπονητή…
Η καριέρα του έχει ιδιαίτερα… ελληνικό χρώμα. Ο βοηθός στη μεγάλη ομάδα που μαθήτευσε δίπλα σε σπουδαία ονόματα της χώρας, όπως ο Όλεγκ Μπλαχίν και ο Όλεγκ Λούζνι, έβγαλε δίπλωμα προπονητή ενώ ήταν ήδη συνεργάτης, ανέλαβε υπηρεσιακός, κατέκτησε το κύπελλο, καθιερώθηκε ως πρώτος προπονητής. Έχουμε φτάσει, ήδη, στο 2014. Ο Σεργκέι Ρεμπρόφ ανακοινώνεται ως πρώτος προπονητής της Ντιναμό Κιέβου, διαδεχόμενος τον άλλοτε ποδοσφαιριστή του Ολυμπιακού, και θα παραμείνει τρία χρόνια. Φεύγει το 2017, έχοντας κατακτήσει δύο πρωταθλήματα, δύο κύπελλα, ένα σούπερ καπ και με συμμετοχή στους ομίλους του Champions League.
Φεύγει διότι ψάχνει κάτι καινούργιο. Φεύγει για να κάνει το βήμα πίσω, για να χτίσει, για να μην έχει τόσες πολλές κόντρες με αστέρια (βλ. Χατσερίδη, Μποκανί), για να έχει σημασία η δική του φιλοσοφία και οπτική, όπως θα τη σχηματίσει δίπλα στον Γιούργκεν Κλοπ στο Ντόρτμουντ. «Το πρώτο που σε εντυπωσιάζει όταν βρίσκεσαι εκεί είναι ο σεβασμός. Ο Κλοπ ήταν πάντα παρόντας στην προπόνηση. Μπορεί να μην μιλούσε, όμως παρακολουθούσε τα πάντα. Έβλεπες την επιρροή που έχει, το χάρισμα. Ένας εκπληκτικά ευφυής άνθρωπος και τίμιος. Του ζήτησα να παρακολουθήσω της προπονήσεις διότι μου άρεσε ο τρόπος που έπαιζε η Ντόρτμουντ. Εκεί γίνονται όλα, στις προπονήσεις και ήθελα να το ζήσω. Μου έσφιξε το χέρι και με καλωσόρισε».
Οι μαρτυρίες για τη συμπεριφορά του Σεργκέι Ρεμπρόφ στην Ουγγαρία συγκλίνουν στην επιρροή που είχε από τον τεχνικό της Λίβερπουλ. Περιγράφεται ως ένας ήπιος άνθρωπος, ομιλητικός, με άριστες σχέσεις με τους ποδοσφαιριστές, τους υπαλλήλους και τους δημοσιογράφους, με εξαιρετική γνώση αγγλικών και σπουδαίο μορφωτικό επίπεδο. Ο ίδιος το είχε πει, άλλωστε: «Στο ποδόσφαιρο σήμερα η ευφυΐα είναι πολύ σημαντική, η γνώση είναι σημαντική. Πολλοί νομίζουν ότι το ποδόσφαιρο είναι μόνο τρέξιμο και βάρη, να έχεις καλή φυσική κατάσταση και, ναι, είναι βασικό. Όμως κάθε παίκτης στο γήπεδο έχει ένα ρόλο και πρέπει να τον καταλαβαίνει».
Στην Ουγγαρία, κι αφού έκανε ένα μικρό σχολείο στη Σαουδική Αραβία, βρίσκεται τρία χρόνια και έχει συμβόλαιο για ένα ακόμα έτος. Έχει κατακτήσει τρία πρωταθλήματα, έχει αναδειχθεί μάνατζερ της δεκαετίας για τη Φερεντσβάρος, έχει βάλει την ουγγρική ομάδα στους ομίλους του Champions League μετά από 25 χρόνια και έχει φτιάξει τη δική του μικρογραφία της Ντόρτμουντ του Γιούργκεν Κλοπ. Εκείνη που θέλει και η ΑΕΚ να της φτιάξει. Κυρίως, για να μάθει ξανά να κερδίζει…
«Ο πιο σημαντικός στόχος για μένα, όπου κι αν έχω δουλέψει, είναι να μάχεσαι για να κατακτάς το πρωτάθλημα. Και μετά να το κατακτάς».
Εδώ Αγία Σοφία...
