Σωστό ή λάθος θα το δείξει η ιστορία. Ριμπάλτα και Νίκολιτς πάντως είναι ξεκάθαρο βάσει των μεταγραφών που έγιναν το τελευταίο 20ήμερο πως είχαν στοχεύσει αλλού και επέλεξαν να δώσουν σημαντικά ποσά για να ενισχύσουν άλλες θέσεις. Μην ξεχνάμε πως η ΑΕΚ πήρε τον Αριάγκα με 3 εκατ. ευρώ από την Λεβάντε, έδωσε ένα μεγάλο συμβόλαιο για να φέρει πίσω τον Ζοάο Μάριο και φυσικά, απέκτησε και τον Λυκογιάννη για αριστερά μετά την παραχώρηση Πενράις. Θέλω να πω ότι η ΑΕΚ, είχε διαθέσιμο μπάτζετ στα ταμεία της για να ξοδέψει για δεξί μπακ αλλά οι προτεραιότητες ήταν άλλες.
Στα δικά μου μάτια πάντως, το μόνο που κλωτσάει στην όλη ιστορία είναι πως ο Νίκολιτς στην απολογιστική συνέντευξη που μας είχε δώσει στην Ολλανδία είχε πει πως δεξιά είναι καλυμμένος με τον Ρότα ως βασική επιλογή και τον Γκεοργκίεφ ως μπακ-απ. Προφανώς αυτό στην πορεία άλλαξε για να μην συμπεριλάβει τον Βούλγαρο στην ευρωπαϊκή λίστα και να πάει με μπακ-απ την πειραματική επιλογή Γκατσίνοβιτ. Παρ' ότι άλλαξε όμως, η ΑΕΚ έμεινε σταθερή στην απόφαση της να μην ασχοληθεί με δεξί μπακ που για' μένα είναι λάθος από τη στιγμή που άλλαξαν τα δεδομένα με τον Γκεοργκίεφ και έτσι διαμορφώνεται μια κατάσταση που σίγουρα εμπεριέχει ρίσκο.
Από εκεί και πέρα αντιλαμβάνομαι ότι ο Μάρκο Νίκολιτς ποντάρει στη εμπειρία κάποιων παικτών όπως του Ντομαγκόι Βίντα και του Μιγιάτ Γκατσίνοβιτς και ενδεχομένως αυτός ο παράγοντας, δηλαδή οι παραστάσεις που έχουν οι δύο συγκεκριμένοι ποδοσφαιριστές, συγκριτικά με τον άπειρο Γκεοργκίεφ, να υπερίσχυσε στο μυαλό του προπονητή για να πάρει τις τελικές του αποφάσεις αναφορικά με τη League Phase του Champions League πάντα διότι στην Ελλάδα είναι πιθανό πράγματι ο Βούλγαρος να αποτελεί το μπακ-απ του Ρότα, ενδεχομένως σε κάποια παιχνίδια πιο χαμηλού ρίσκου. Ο Ρότα έτσι για την ιστορία να πω ότι και πέρυσι έβγαλε ουσιαστικά μόνος του τη σεζόν στα δεξιά αφού ο Οντουμπάτζο έπαιξε ελάχιστα μέχρι ναι παραχωρηθεί στην Ομόνοια και ο Γκεοργκίεφ είχε μόλις δυο συμμετοχές, με τον διεθνή μπακ να παίζει non stop σε Ελλάδα - Ευρώπη σταματώντας στα 4.223' αγωνιστικά λεπτά, έχοντας δεκαέξι 90λεπτα στο Conference συν την παράταση με τον Αρη Λεμεσού. Ευχή όλων φυσικά, είναι να δουμε και φέτος έναν βιονικό Ρότα που θα πάρει πάνω του τη δεξιά πλευρά.
Από εκεί και πέρα για να πάμε και στην αγωνιστική δράση, η ΑΕΚ έχει μπροστά της το επικίνδυνο παιχνίδι με τον Άρη το οποίο πρέπει ναι πάρει πολύ σοβαρά και να το αντιμετωπίσει με την σωστή νοοτροπία. Στο πρώτο τεστ μετά τον θρίαμβο επί της Λέφσκι πήρε κάτω από τη βάση καθώς απέτυχε να διαχειριστεί την κατάσταση και εμφανίστηκε άδεια απέναντι στην Κηφισιά με αποτέλεσμα να την πατήσει και να πετάξει δύο βαθμούς. Πλέον, η συνθήκη είναι λίγο διαφορετική καθώς δεν προηγείται αλλά ακολουθεί ευρωπαϊκό ματς. Και τι ματς, πρεμιέρα στη League Phase του Champions League.
Αν λοιπόν η ΑΕΚ σκέφτεται τη ΛΑΣΚ και τ' αστέρια και όχι το πως θα είναι focus και το πως θα βγει με το μαχαίρι στα δόντια για να νικησει τον Αρη τότε θα έχει πρόβλημα. Για τον Νίκολιτς, που πέρυσι παρέλαβε καμένη γη και έκανε απίστευτες υπερβάσεις κατακτώντας το πρωτάθλημα και έφτασε μια ανάσα από τα ημιτελικά του Conference και φέτος έβαλε την ομάδα στο Champions League για πρώτη φορά μετά απο οκτώ ολοκληρα χρόνια, ανοίγει ένας νέος κύκλος μιας μεγάλης και πολύ δύσκολης πρόκλησης. Να φυτέψει στο μυαλό των παικτών του ένα... τσιπάκι σωστής νοοτροπίας για να μπορέσουν να ανταπεξέλθουν στη συνθήκη Κυριακή-Τετάρτη, στη συνθήκη των εγχώριων διοργανώσεων και του Champions League. Δεν ειναι απλό να το πετύχει, έχουν αποτύχει παρα πολλοί προπονητές, ωστόσο ο Νίκολιτς εκτιμώ πως έχει και την ικανότητα και την μεταδοτικότητα να πείσει τους παίκτες του να βάλουν τα πόδια τους στη φωτιά το Σάββατο με τον ίδιο τρόπο που θα τα βάλουν και την Τρίτη.
