«Ο ΠΑΟΚ έδειξε ότι με θέλει πραγματικά. Μου έδειξε σεβασμό. Είμαι ένας άνθρωπος με τιμή και εκτιμώ όταν βλέπω αμοιβαίο σεβασμό. Σε μια τέτοια περίπτωση δεν έχω άλλη επιλογή».
Ο ΠΑΟΚ τον «χτύπησε» σε ένα ευαίσθητο σημείο, έχοντας απέναντί του έναν άκρως ρεαλιστή και φιλόδοξο άνθρωπο που ήθελε πάντα να ακούει την αλήθεια. Ακόμη και όταν αυτή ήταν άσχημη και σκληρή. Και γι΄αυτό οφείλει πολλά στον θείο του, όταν γυρνώντας πολλά χρόνια πίσω, θυμάται πόσο τον ταρακούνησαν τα λόγια του. Τότε που ήθελε να τα παρατήσει, τότε που το ποδόσφαιρο έμοιαζε περισσότερο με χόμπι, τότε που τίποτα δεν προμήνυε όλα όσα κατέκτησε σήμερα. Όλα όσα είναι σήμερα. Ο Νο1 Βούλγαρος ποδοσφαιριστής.
«Κάποια στιγμή όταν ήμουν στις ακαδημίες της Λίτεξ Λόβετς, ήθελα να παρατήσω το ποδόσφαιρο. Με σταμάτησε ο θείος μου από μία τέτοια απόφαση. Μου είπε κάτι που δεν θα ξεχάσω ποτέ: «αν θέλεις να πλένεις αυτοκίνητα στην Κρέσνα, ok σταμάτα. Αν θέλεις να κάνεις κάτι διαφορετικό στη ζωή σου, μείνε και προσπάθησε».
Και η αλήθεια είναι πως προσπάθησε πολύ. Αν και δοκίμασε οτιδήποτε σχετιζόταν με τον αθλητισμό, κατέληγε πάντα στο ποδόσφαιρο. Εκεί έβρισκε και στήριγμα στον αδερφό του, τον Ντίμιταρ. Κι ας του έπαιρνε πάντα τη σειρά για να κάνει πρώτος μπάνιο: «Σε ηλικία 11 ετών, πήγα στο Λόβετς. Ήμουν μαζί με τον αδερφό μου. Ήταν δύσκολο γιατί ήμασταν 80 άτομα σε έναν όροφο με δύο μπάνια. Ήμουν ο μικρότερος και έκανα πάντα μπάνιο με κρύο νερό, γιατί έμενα τελευταίος από τους μεγαλύτερους, αλλά δεν είχα πρόβλημα. Έτσι έχτισα τον εαυτό μου ως χαρακτήρα».
Έτσι «χτίστηκε» και η σχέση με τον αδερφό του. Εκ των πραγμάτων ισχυρή όχι μόνο λόγω... αίματος αλλά γιατί ο Ντίμιταρ έγινε η «σκιά» του, ο μέντορας, ο άτυπος σύμβουλος, ο άνθρωπος που εμπιστεύεται με κλειστά μάτια σε όλα και για όλα. Εκείνος που θα ποζάρει στο πλευρό του και θα δείξει με τα δάχτυλά του τον αριθμό «3», όσες οι φορές που χρειάστηκε να συνοδέψει τον αδερφό του στην ετήσια διοργάνωση για την παραλαβή του βραβείου «ποδοσφαιριστής της χρονιάς». Ίσως η καλύτερη... αγγαρεία για λογαριασμό του «μικρού».
Και μπορεί για ορισμένους η Ιταλία να φάνταζε με παιδικό όνειρο, στο μυαλό του Κίριλ Ντεσπόντοφ απομυθοποιήθηκε σε χρόνο ρεκόρ. Τον Σεπτέμβριο του 2019 η Κάλιαρι προσέφερε 4.000.000 ευρώ για να τον αποκτήσει από την ΤΣΣΚΑ Σόφιας. Εκεί έμεινε για ένα χρόνο χωρίς όμως να βρει χρόνο συμμετοχής, μετρώντας μόνο 5 εμφανίσεις: «Έδωσαν αρκετά χρήματα για να με αγοράσουν, αλλά δεν μου έδωσαν ποτέ μια ευκαιρία. Ξόδεψαν κάποια χρήματα για εμένα, ήταν άπληστοι και θα μπορούσαν να είχαν δώσει περισσότερα». Ειλικρινής και απόλυτος ο... Grande Despo, όπως χαρακτηριστικά τον αποκαλούσαν τότε οι Ιταλοί.
Και ο Grande Despo δεν «μάσησε» ποτέ τα λόγια του ούτε στη Βουλγαρία. Με την ειλικρίνειά του... χόρεψε τους οπαδούς της Λέφσκι, όταν μετά από παιχνίδι με την Λουντογκόρετς, σε ερώτηση που δέχθηκε για το ποιοτικό ποδόσφαιρο των αντιπάλων, έχοντας φάει... αρκετό ξύλο, δεν δίστασε να απαντήσει δημοσίως πως: «Αν η Λέφσκι παίζει ποιοτικό ποδόσφαιρο, εγώ ειμαι αστροναύτης».
Πώς είπατε;
Μάλιστα, ο ίδιος φρόντισε να το διακωμωδήσει, ποστάροντας στο Instagram και μία φωτογραφία που φοράει μια μπλούζα με το σήμα της NASA. Ο «αστροναύτης» του βουλγαρικού ποδοσφαίρου, όπως έμεινε να τον φωνάζουν από τότε, δεν ένιωσε ποτέ προσβεβλημένος από το παρατσούκλι. Πάντα «τσαλακώνεται» στο σημείο που εκείνος θα επιτρέψει στον εαυτό του, γνωρίζοντας πως τα μίντια της Βουλγαρίας «σκοτώνουν» για Κίριλ Ντεσπόντοφ. Οτιδήποτε μικρό ή μεγάλο. Τα όρια όμως τα θέτει εκείνος...
Στα 26 του «πατάει» σταθερά και καλά στα πόδια του. Η Κρέσνα, ο τόπος γέννησής του, είναι το σημείο αναφοράς του. Η οικογένειά του. Εκεί που «γεννήθηκαν» όλα του τα όνειρα, αν και κάποια μοιάζουν ακόμη ανεκπλήρωτα: «Θέλω να παίξω στους ομίλους του Champions League. Είμαι σίγουρος ότι και αυτό το όνειρο θα εκπληρωθεί».
Τα υπόλοιπα στο γήπεδο. Εκεί που νιώθει ο εαυτός, εκεί που «μιλάει» καλύτερα. Άλλωστε και στην πρώτη επικοινωνία με τον ΠΑΟΚ, δεν χρειάστηκε να πει πολλά. Η ερώτηση «γιατί δεν είσαι ήδη εδώ;» από πλευράς Δικεφάλου, έφερε ένα αμήχανο πρώτο χαμόγελο. Μερικά λεπτά σκέψης και τα υπόλοιπα είναι ιστορία...
«Είμαι εκεί που με θέλουν». Και ο ΠΑΟΚ τον ήθελε πολύ. Το γιατί... προσεχώς!
