Ήταν δική του, προσωπική, επιλογή. Αυτός βρήκε τα τηλέφωνα, αυτός «έτρεξε» το deal, αυτός έκανε όλη την δουλειά.
Ο Ρονάλντο (το φαινόμενο) τον ήθελε με κάθε θυσία στην ομάδα του, του έταξε το μόνιμο σπιτικό που δεν είχε ποτέ του.
Από την ημέρα που υπέγραψε στην Τσέλσι το καλοκαίρι του 2015, ως το επόμενο μεγάλο ταλέντο που βγάζει η Φλαμένγκο ήταν συνεχώς με μία βαλίτσα στο χέρι.
Πέντε ετήσιοι δανεισμοί, διαφορετικές χώρες, διαφορετικά πρωταθλήματα, διαφορετικές απαιτήσεις. Είχε βαρεθεί πια, ήθελε κάπου να αράξει.
Δεν είχε πια ψευδαισθήσεις ότι μπορούσε να παίξει στην Τσέλσι. Στα τόσα χρόνια που ανήκε στους μπλε είχε φορέσει 30 φορές την φανέλα της, αλλά περισσότερο σε ασήμαντα ματς, κανείς δεν είχε να θυμάται κάτι από εκείνον.
Το μόνο που ήθελε, ήταν να φύγει.
Ήταν μία από τις τελευταίες καλοκαιρινές μεταγραφές του 2022, που πέρασε το σύστημα μεταγραφών TMS της FIFA. Οι δύο ομάδες ίσα που πρόλαβαν το deadline της 1ης Σεπτεμβρίου, όμως αυτό που είχε σημασία ήταν ότι η επταετής «αιχμαλωσία» του Κένεντι στο Λονδίνο είχε λήξει.
Στα 26 του ηταν πια ελεύθερος να χτίσει από την αρχή την καριέρα του, σε ένα ιδανικό μέρος που τον ήθελαν όσο τίποτα: στην Βαγιαδολίδ ιδιοκτησίας Ρονάλντο.
Μόνο που αυτή η ελευθερία είχε πολύ ακριβό τίμημα για τον Ρόμπερτ Κένεντι Νούνες ντο Νασιμέντο.
Δεν είχε κλείσει ούτε μία εβδομάδα, όταν έκανε ντεμπούτο για 14 λεπτά στην αναμέτρηση με την Χιρόνα, όταν παραπονέθηκε για τις πρώτες ενοχλήσεις στην βουβωνική χώρα. Αρχικά, αποφασίστηκε μία συντηρητική αγωγή. Μόνο που αυτή δεν έφερε αποτέλεσμα.
Στις 13 Οκτωβρίου αποφασίστηκε να περάσει την πόρτα του χειρουργείου για να αντιμετωπίσει το πρόβλημα με την κήλη που είχε εμφανιστεί. Η εγχείρηση πέτυχε, ωστόσο έπρεπε να μείνει περίπου 2,5 μήνες εκτός αγωνιστικής δράσης.
Αυτή τη φορά ο σύλλογος έπρεπε ότι δεν έπρεπε να ρισκάρει τίποτα. Η αποθεραπεία πήγε αργά, κανονικά, κανείς δεν βιάστηκε.
Ο Κένεντι επέστρεψε στα γήπεδα στις 30 Δεκεμβρίου, παίζοντας ξανά ως αλλαγή στην αναμέτρηση με την Ρεάλ Μαδρίτης και στις 14 Ιανουαρίου πήρε για πρώτη φορά φανέλα βασικού στην εντός έδρας αναμέτρηση με την Ράγιο Βαγεκάνο. Μόνο που ούτε αυτό πήγε καλά.
Είχαν περάσει 28 λεπτά, όταν σε ένα από τα πρώτα του δυνατά σπριντ στην αναμέτρηση, ο Βραζιλιάνος… έμεινε, έπεσε χάμω. Κατάλαβε από το πρώτο δευτερόλεπτο ότι κάτι μέσα του… κόπηκε.
Δεν ήταν μία απλή θλάση. Ο Κένεντι υπέστη ολική ρήξη τένοντα στον αριστερό δικέφαλο μηριαίο μυ. Βγήκε από το γήπεδο με την φανέλα στο πρόσωπο, για να μην φανούν τα δάκρυα του, έμοιαζε με τραγική φιγούρα.
Οι γιατροί προσδιόρισαν το μέγεθος της απουσίας του στις 8 με 10 εβδομάδες, όμως τελικά έκανε να μπει στα γήπεδα πάνω από ένα τρίμηνο. Επανεμφανίστηκε στα γήπεδα στις 15 Απριλίου -ξανά ως αλλαγή- στο διπλό επί της Βιγιρεάλ, όμως τα πράγματα πια ήταν εντελώς οριακά.
Η Βαγιαδολίδ σε κάθε παιχνίδι έπαιζε την παραμονή της, κάθε παιχνίδι ήταν σαν «τελικός». Δεν είχε περιθώριο να προσπαθήσει να ενσωματώσει έναν παίκτη που έπρεπε να βρει ρυθμό και πατήματα για να βρει τον καλό του εαυτό.
Η σεζόν τελείωσε με τον χειρότερο τρόπο. Η ομάδα του Ρονάλντο υποβιβάστηκε. Ο Κένεντι έκλεισε την χειρότερη σεζόν της καριέρας του μόλις με 267 λεπτά συμμετοχής στο ισπανικό πρωτάθλημα, χωρίς γκολ, με μία ασίστ και χωρίς τίποτα άλλο.
Χάι-λάιτ της σεζόν δεν ήταν κάποια του ενέργεια στο γήπεδο, αλλά μία που έκανε στον προσωπικό του tatoo artist. Οι περισσότεροι πίστευαν ότι δεν υπήρχε άλλος ελεύθερος χρόνος σε χέρια, πόδια και κορμό για να χτυπήσει ένα ακόμα τατού, όμως έκαναν λάθος.
Ο Κένεντι εμφανίστηκε σε μία από τις τελευταίες προπονήσεις της Βαγιαδολίδ με μία τεράστια και εντυπωσιακή φιγούρα του Ιησού στο κρανίο του!
Ήταν ο δικός του τρόπος για να αφήσει τα πάντα πίσω του και να δείξει ότι η δική του πίστη είναι πολύ πιο ισχυρή από κάθε αναποδιά, που μπορεί να του συμβεί εντός ή εκτός γηπέδου.
Εκεί που πίστευε ότι βρήκε επιτέλους ένα σπιτικό για να ριζώσει, ήρθε ο έκτος δανεισμός στην καριέρα του αυτή τη φορά στην Ελλάδα και τον Ολυμπιακό.
Το μόνο που τον ενδιαφέρει σε πρώτη φάση είναι να μείνει υγιής. Τα υπόλοιπα έπονται…
