Κάθε ομάδα μπάσκετ στην Ελλάδα, έχει τους δικούς της «legends». Τους ανθρώπους οι οποίοι έγραψαν την ιστορία τους και συνέβαλαν τα μέγιστα για να γίνουν τα κλαμπ αυτά που είναι σήμερα. Μικρότερα ή μεγαλύτερα, όταν μιλάμε για τους πέντε κορυφαίους συλλόγους, συναντά κανείς σπουδαίες προσωπικότητες στο πέρασμα των χρόνων.
Εστιάζοντας στους «αιώνιους» οι οποίοι βρίσκονται στο υψηλότερο σκαλοπάτι του ευρωπαϊκού μπάσκετ αυτή τη στιγμή (ο Παναθηναϊκός με 7 τίτλους και ο Ολυμπιακός με 4), διακρίνεται εύκολα μια απαίτηση. Μονόπλευρη.
Αυτή αφορά το «τριφύλλι». Πέρα από το συναισθηματικό κομμάτι και τα θέλω του κόσμου, συνολικά επικρατεί μια απαίτηση να είναι πάντα όσο το δυνατόν περισσότεροι legends στην ομάδα. Παρότι ο Παναθηναϊκός είναι το κλαμπ που έχει τα τελευταία χρόνια τη μεγαλύτερη σύνδεση με το παρελθόν του. Συγκριτικά με τις υπόλοιπες μεγάλες ομάδες.
Σήμερα στους «πράσινους» είναι ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς και ο Φραγκίσκος Αλβέρτης. Παράλληλα, μένει να δούμε το προσεχές διάστημα τι θα συμβεί με τον Δημήτρη Διαμαντίδη και τον Μάικ Μπατίστ.
Η ίδια απαίτηση, πότε ακριβώς εκφράστηκε στον Ολυμπιακό; Εκεί δεν υπάρχουν πραγματικοί legends για να βρεθούν σε σημαντικά πόστα της ΚΑΕ; Στην ομάδα που διοικούν οι Αγγελόπουλοι, μπορεί κανείς να διαπιστώσει με ευκολία πως δεν μετέχει καμία από τις μεγάλες μορφές του συλλόγου.
Ο Σπανούλης είναι προπονητής στον Άρη και ποτέ δεν τέθηκε θέμα να είναι στον Ολυμπιακό μετά το τέλος της καριέρας του. Οι φήμες για τον Πρίντεζη παρέμειναν φήμες. Αν και ακουγόταν πως οι Αγγελόπουλοι τον ήθελαν δίπλα στην ομάδα, ο παλαίμαχος φόργουορντ είναι εκτός Ολυμπιακού.
Το πώς θα λειτουργεί η ΚΑΕ του Πειραιά, ποιοι θα τη στελεχώνουν, αν είναι προτιμότερος ο Λεπενιώτης και ο Σκινδήλιας από τον Πρίντεζη και άλλες δόξες του παρελθόντος, είναι σαφώς δικό της θέμα και επιλογή.
Το παράξενο είναι πώς τα ίδια Μέσα τα οποία σε έναν από τους «αιώνιους» -όπου υπάρχουν τα τελευταία χρόνια σημαντικές προσωπικότητες του παρελθόντος- ρωτούν και επιμένουν να έρθουν ακόμη περισσότεροι, ενώ την ίδια στιγμή στον άλλο «αιώνιο» όπου δεν υπάρχει κανείς legend, δεν δίνουν σημασία.
Μπορεί να εξηγηθεί με δύο τρόπους αυτή η τακτική/λογική: Είτε δέχονται πως ο Ολυμπιακός δεν έχει τόσους legends στην ιστορία του, είτε απλά μέσω της ενασχόλησης με τη στελέχωση του Παναθηναϊκού και αναφορές σε ονόματα που γεννούν συναισθήματα στον κόσμο, προσπαθούν να δημιουργούν συνθήκες συζήτησης και πιθανής εσωστρέφειας. Ειδικά σε μια εποχή όπου η συσπείρωση και ο ενθουσιασμός, λόγω επιστροφής Ομπράντοβιτς, δεν μπορεί να μετρηθεί καν!
