Στο αποκορύφωμα της μέθεξης σε ένα ηπειρώτικο γλέντι ο χορευτής πέφτει στα γόνατα ή κάθεται οκλαδόν, περιμένοντας το κλαρίνο να παίξει στο αυτί του για να φτάσει στην απόλυτη κορύφωση και οι νότες να αγγίξουν την ψυχή του.
Την ώρα που οι συμπαίκτες του φιλιούνταν, αγκαλιάζονταν, εκείνος είχε τον δικό του χαβά. Γύρισε την πλάτη του σε όλους, έσκυψε, στάθηκε στις μύτες των ποδιών και άρχισε να κοιτάει την κόκκινη εξέδρα, θέλοντας να ρουφήξει κάθε στιγμή, κάθε εικόνα, κάθε ήχο.
Έμεινε ακίνητος για ώρα, με ένα χαμόγελο μεγάλο, γεμάτο, ειλικρινές. Ήταν σαν παιδάκι που πάει για πρώτη φορά στο Λούνα-παρκ και θαμπώνεται από το μεγαλείο της στιγμής.
Αν η ευτυχία είναι μία εικόνα, μία στιγμή, τότε θα πρέπει να είναι αυτή. Στο «Γουέμπλεϊ», με την ομάδα της καρδιάς του, να κατακτά τον πρώτο τίτλο της καριέρας του. Υπέροχο.
«One down, three to go», είπε μεθυσμένος από το νέκταρ της κατάκτησης. Πήραμε το πρώτο, μένουν άλλα τρία! Ο Βάουτ Βέγκχορστ δεν κόστισε ούτε μία λίρα στην Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, ήρθε μεσούσης της σεζόν δανεικός από την Μπεσικτάς, πλήρωσε από την τσέπη του για να ζήσει την εμπειρία των κόκκινων διαβόλων και μέσα σε λιγότερο από ένα δίμηνο, δεν βγαίνει από την ενδεκάδα και είναι ο νέος αγαπημένος των οπαδών της, παρότι έχει σκοράρει μόνο μία φορά!
Ο Έρικ Τεν Χαγκ θα μπορούσε να πάρει οποιονδήποτε. Όποιον γουστάρει κι αγαπά. Όσο κι αν κάνει. Δεν υπήρχε περίπτωση να του χαλάσουν χατίρι. Από όλους τους επιθετικούς του κόσμου, η ολλανδική προπονητή διάνοια επέλεξε έναν αντιεμπορικό… δεινόσαυρο.
Έναν δεινόσαυρο ύψος 1,97 με κοντά 50 νούμερο παπούτσι, ο οποίος στο πρώτο του πέρασμα από την Αγγλία με την φανέλα της Μπέρνλι, άφησε ως αποτύπωμα δύο γκολ σε 20 εμφανίσεις. Έναν 30άρη επιθετικό, χωρίς ούτε ένα μετάλλιο νικητή στο δωμάτιο του, έναν σέντερ-φορ παλιάς κοπής, που θα έκανε πάρτι στην εποχή της γιόμας και της καμινάδας και ο οποίος είχε εξοριστεί στα τουρκικά γήπεδα. Εκείνος ήξερε! Όλοι οι υπόλοιποι, όχι.
Στην πρώτη του συνέντευξη για το επίσημο κανάλι της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, οι απορημένοι δημοσιογράφοι τον ρώτησαν γιατί πιστεύει ότι τον επέλεξε η νέα του ομάδα. Έψαχναν κι αυτοί μία απάντηση: «Ένα από τα δυνατά μου σημεία είναι το πρέσινγκ. Να κυνηγάω τους αμυντικούς, να έχω ενέργεια στο μαρκάρισμα. Νομίζω ότι έτσι θέλει να παίζει και ο κόουτς Τεν Χαγκ. Του αρέσει να πρεσάρει ψηλά, να ανακτά άμεσα μπάλες και να νομίζω ότι μπορώ να βοηθήσω σε αυτό το κομμάτι».
Προσέξτε. Ο νέος σέντερ-φορ της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στις προγραμματικές του δηλώσεις, δεν υποσχέθηκε ότι θα σκίσει δίχτυα, ότι θα μοιράσει δραμαμίνες στους αντίπαλους αμυντικούς, δεν είπε κάτι πιασάρικο, κάτι μεγαλειώδες. Υποσχέθηκε απλά ότι… θα πρεσάρει ψηλά. Εδώ, ίσως να ήταν αφορμή για… γιαούρτια.
Δεν το είπε τυχαία. Στο εξάμηνο πέρασμα του από την Μπέρνλι, ο σχεδόν δίμετρος Βέγκχορστ, ένας βαρύς φορ περιοχής, ήταν πρώτος σε όλη την Premier League στο ενεργό πρες στην μπάλα, με 48,7 ενέργειες ανά 90λεπτο. Ένας ενοχλητικός στράικερ, κακό σπυρί στον πισινό κάθε αμυντικού που θέλει να κάνει build-up από χαμηλά.
Στο πρώτο παιχνίδι με την Μπαρτσελόνα μέσα στο Καμπ Νόου, ο Έρικ Τεν Χαγκ είχε μία γιγάντια τακτική έκπληξη στον Τσάβι. Απόντος του Κρίστιαν Έρικσεν, ο Ολλανδός σκαρφίστηκε κάτι άσχημο στο μάτι, μα άκρως λειτουργικό στο χορτάρι. Ο δίμετρος Ολλανδός έπαιξε σαν ψευτοδεκάρι, στην πραγματικότητα ήταν ο τρίτος κεντρικός χαφ δίπλα στον Κασεμίρο και τον Φρεντ.
Αυτός που κυνηγούσε σε όλο το γήπεδο τον Φρένκι ντε Γιονγκ, καταστρέφοντας όλη την ανάπτυξη των Καταλανών. Ήταν ο παίκτης με τα περισσότερα τάκλιν, τα περισσότερα φάουλ και τα περισσότερα κλεψίματα στο ματς. Ήταν ένας κρυμμένος άσος στο μανίκι των κόκκινων διαβόλων, στο 2-2 που τους εξασφάλισε το μισό εισιτήριο για την επόμενη φάση του Europa League.
Σε μία ομάδα δεν παίζουν οι καλύτεροι 11, αλλά οι 11 που μπορούν να παίξουν πιο καλά μαζί. Οι πιο ταιριαστοί. Οι πιο συμπληρωματικοί. Πέρσι τέτοια εποχή, η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ είχε μπροστά φορ όπως ο Κριστιάνο και ο Καβάνι, οι οποίοι μάρκαραν με τα μάτια και περίμεναν τα πάντα έτοιμα από τους άλλους.
Η πρώτη γραμμή άμυνας της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ ήταν ξέφραγο αμπέλι, ήταν ο βασικός λόγος που οι κόκκινοι διάβολοι δέχονταν τόση πίεση, τόσες φάσεις, τόσα γκολ.
Ο Τεν Χαγκ δεν χρειαζόταν έναν στράικερ που να είναι σκόρερ. Έχει τέτοιους φέτος και μάλιστα πολλούς. Έχει τον Ράσφορντ σε ημιάγρια κατάσταση, τον Άντονι, τον Μπρούνο Φερνάντες, τον Μαρσιάλ, τον Σάντσο. Χρειαζόταν έναν Δούρειο Ίππο, ένα σκιάχτρο, έναν εργάτη για να βάζει τα μούσκουλα του για το σύνολο. Έναν πύργο που θα ανοίγει διαδρόμους για την βασίλισσα, τους αξιωματικούς και άλογα.
Κοιτώντας την μικρή εικόνα, ο Βέγκχορστ έχει σκοράρει μία φορά στις πρώτες του δώδεκα εμφανίσεις με την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, απαίσιος απολογισμός. Κοιτώντας την μεγάλη εικόνα, ο Ολλανδός την βοήθησε να εξελίξει ακόμα περισσότερο το παιχνίδι της.
Τα ανεπτυγμένα στατιστικά λένε ότι είναι ο παίκτης με τις περισσότερες κερδισμένες κατοχές στο τελευταίο τρίτο, τρίτος σε πρεσαρίσματα στην μπάλα πίσω από τους Κολουσέφσκι, Χάαλαντ και εκ των κορυφαίων σε κερδισμένες εναέριες μονομαχίες και ευκαιρίες που δημιουργεί για τους συμπαίκτες του. Το heat-map του (οι ζώνες που κινείται στο γήπεδο) λένε ότι κινείται περισσότερο ως δεκάρι, παρά ως εννιάρι, επιτρέποντας στον Ράσφορντ να κάνει πάρτι, στις «τρύπες» που ανοίγονται. Ένας… είλωτας πολυτελείας.
Ο Βάουτ Βέγκχορστ δεν πρόκειται ποτέ να γίνει αφίσα σε παιδικό δωμάτιο, αποκλείεται να πουλήσει φανέλες με το όνομα του, μπορεί τα γκολ και οι ντρίμπλες του στο τέλος της σεζόν να μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού.
Ωστόσο μοιάζει με το κομμάτι που έλειπε για να συμπληρωθεί το παζλ. Ένα δυσεύρετο, σπάνιο κομμάτι που δεν κόστισε τίποτα, σε έναν σύλλογο που τα τελευταία χρόνια ξόδεψε δισεκατομμύρια λίρες, δίχως να ξέρει τι ψάχνει και τι αγοράζει.
Ένα αληθινό μάθημα ποδοσφαίρου σε μία ομάδα που από την συνταξιοδότηση του Σερ Άλεξ Φέργκιουσον έπαψε να σκέφτεται, να λειτουργεί και να πράττει ποδοσφαιρικά.
