Η συνέντευξη στην βρετανική εφημερίδα Guardian είναι μια ιδιαίτερη εξομολόγηση αυτή του Ουρουγουανού επιθετικού, ενός σούπερ σταρ του ποδοσφαίρου χωρίς να είναι σταρ... Ο Καβάνι μιλάει για το ποδόσφαιρο όπως το έμαθε στους δρόμους της πατρίδας του και όχι όπως έχει μετατραπεί «φτιασιδωμένο» για να έχει μεγαλύτερη λάμψη.
«Για ποιο λόγο είμαστε τόσο ανταγωνιστικοί; Διότι έτσι μας διδάσκουν να είμαστε. Διότι τα γήπεδα, με την κυριολεκτική και τη μεταφορική έννοιά τους, είναι παντού, σε κάθε πλευρά της ζωής. Σε κάθε γειτονιά, σε κάθε μέρος. Όπως το ποδόσφαιρο είναι παντού. Αρκεί να έχεις μια μπάλα και μπορείς να παίξεις. Ως επαγγελματίας ζεις τον ανταγωνισμό σε όλη τη ζωή σου, κάθε μέρα, υπό βροχή, σε κάθε επιφάνεια, σε κάθε συνθήκη, είτε παίζεις χωρίς παπούτσια είτε χτυπάς τα πόδια σου και πρέπει να συνεχίσεις. Πάντα λέω πως είναι άλλο να παίζεις ποδόσφαιρο και άλλο να το κάνεις ανταγωνιστικά» λέει ο Καβάνι παραδεχόμενος ότι ίσως ο ίδιος δεν ταιριάζει στο σύγχρονο ποδόσφαιρο.
«Κοιτάξτε το μοντέρνο ποδόσφαιρο. Ίσως εγώ είμαι της παλιάς σχολής. Ίσως δεν ταιριάζω στο μοντέρνο ποδόσφαιρο. Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι δεν μπορώ να λέω πως νιώθω, έτσι δεν είναι; Βλέπω πόσο μοντέρνο έχει γίνει, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, την τεχνολογία. Αυτό αλλάζει τη νοοτροπία πολλών. Πρώτα όλοι σε μια ομάδα είχαν τον ίδιο στόχο. Σήμερα στην ίδια ομάδα για διάφορους λόγους, είτε για τη φήμη είτε για κάτι άλλο, αυτό δεν συμβαίνει πάντα».
Ο άσος της Βαλένθια, ο οποίος θα είναι παρών με την εθνική ομάδα της πατρίδας του στο Μουντιάλ του Κατάρ, παραδέχεται ότι έχει στο πλευρό του έναν ψυχολόγο, ο οποίος τον βοηθάει. «Μιλάω μαζί του για θέματα που δεν έχουν σχέση με το ποδόσφαιρο. Έχουμε λίγο χρόνο για να ασχοληθούμε με τις υπόλοιπες πτυχές της ζωής μας και ο ψυχολόγος σε βοηθά να δεις ότι η ζωή σου δεν είναι μόνο το ποδόσφαιρο: υπάρχει το παιδί σου, οι γονείς σου, άνθρωποι που βρίσκονται κοντά σου. Είναι δύσκολο διότι από μικρός μαθαίνεις σε ένα συγκεκριμένο τρόπο ζωής και σκέψης» είναι τα λόγια του.
Με αφορμή το Παγκόσμιο Κύπελλο, ο Καβάνι εκφράζει την άποψη ότι δεν υπάρχει ένας παίκτης, ο οποίος μπορεί να πάρει πάνω του μια ομάδα. «Δεν έχει υπάρξει ούτε θα υπάρξει. Κάποιος μπορεί να κάνει μια μαγική ενέργεια, αλλά χρειάζεται δίπλα του συμπαίκτες, οι οποίοι θα τρέξουν, θα ρισκάρουν. Είναι κάτι που συχνά ξεχνάμε. Αντίθετα, λέμε ότι όλα εξαρτώνται από τον σταρ μιας ομάδας, τον πιο διάσημο παίκτη, αυτόν που θα βάλει το γκολ, αυτόν που θα πάρει τη Χρυσή Μπάλα. Αυτός είναι το επίκεντρο, αλλά ταυτόχρονα αυτό αποπροσανατολίζει από όσα έχουν πραγματική σημασία. Το έχω ζήσει. Όταν ένας παίκτης παύει να είναι ταπεινός, χάνει την ομορφιά του παιχνιδιού. Σίγουρα θα χαρώ αν μια μέρα λάβω ένα ατομικό βραβείο, αλλά δεν θα αλλάξει η ζωή μου διότι η μεγαλύτερη ευτυχία είναι μια ομαδική φωτογραφία σε μια κορνίζα στο σπίτι μου» λέει ο Καβάνι σε μια ακόμα επίδειξη ταπεινότητας και σεμνότητας.
