Ωραία ματσάκια έρχονται τα επόμενα χρόνια στη Θεσσαλονίκη, το ελληνικό πρωτάθλημα και την Ευρώπη. Το μπάσκετ είναι δίκαιο άθλημα, πιο δίκαιο του ποδοσφαίρου και όταν θεωρείς πως έχεις πιάσει τον παπά απ' τα... γένια, σε τιμωρεί.
Έτσι την πάτησε και ο Άρης του Βασίλη Σπανούλη στην Πυλαία. Σε παιχνίδι υψηλού επιππέδου, με πολλά εκατομμύρια στο παρκέ, οι φιλοξενούμενοι φάνηκαν απροετοίμαστοι, όχι τόσο στα "πλέις" του αντιπάλου, αλλά στο πνευματικό κομμάτι και στη διαχείριση του παιχνιδιού. Ο ΠΑΟΚ έπαιξε ένα άναρχο μπάσκετ, δίχως ιδιαίτερη προσήλωση στην επίθεση, ξέροντας πως ο κόσμος θα βελτιώσει τα ποσοστά στο μακρινό σουτ, αλλά με μαεστρία στην διαχείρηση και στο τακτικό κομμάτι του αντιπάλου αμυντικά. Οι ασπρόμαυροι πήραν το μεγάλο ρίσκο των σουτ και το κέρδισαν. Δίκαια! Και μπράβο τους.
...οι φιλοξενούμενοι τι ρίσκο πήραν;
Εδώ είναι που έρχεται ο τίτλος και η αναφορά στον αείμνηστο Αλκέτα Παναγούλια, ο οποίος, πριν αρκετά χρόνια, σε άλλο άθλημα, πιάστηκε από τον φακό να φωνάζει στους παίκτες του "σουτάρετε"! Εδώ κολλάει και η φωτογραφία του κειμένου, με τον Μόργκαν να παίρνει το λέι απ...αντί να μείνει καρφωμένος πίσω από τα 6.75. Ο Άρης δεν ήταν άστοχος, σε σετ παιχνίδι - όχι στο ροντέο στο τέλος, εκεί που όλα είχαν κριθεί - ήταν όμως άτολμος. Τα περισσότερα πλέις ήταν σχεδιασμένα για να χτυπήσει στη ρακέτα και τα πρώτα "βιολιά" του στην περιφέρεια έμειναν σιωπηλά ως και τα τέλη της 3ης περιόδου.
Είναι ανεπίτρεπτο να έχεις έναν τόσο καλό σουτέρ, όπως ο Ματ Μόργκαν και να μην τον αξιοποιείς. Είναι ανεξήγητο να μην έχει πάρει προσπάθειες ο Τολιόπουλος και ο Ντιμιτρίεβιτς και να τα βάζει ο... Καλάθης. Σε μια τέτοια συνθήκη για ποιο ματς να συζητήσουμε;
Ο Άρης δεν σούταρε υπό καλές προϋποθέσεις σχεδόν σε κανένα σημείο του αγώνα. Ο Τρινκιέρι έκοψε τα "φτερά" στους σουτέρ και κανείς δεν έκανε κάτι για αυτό. Εκεί είναι και το μερίδιο ευθύνης του Σπανούλη.
Αμυντικά η ομάδα ήταν καλή στον περιορισμό του ΠΑΟΚ μέσα στη ρακέτα για το μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα, σε ένα παιχνίδι, όπου στο πρώτο ημίχρονο (εκεί που χτίζεται η εικόνα του ματς) οι διαιτητές δεν άφηναν το πολύ ξύλο. Παραδόξως, εκεί ο Άρης πήγε καλά.
...δεν πήρε όμως τα "...μένα" τα ριμπάουντ (πάλι).
Στο β' μέρος ισορρόπησε κάπως σε αυτόν τον τομέα και πήρε και εκείνος αρκετά επιθετικά. Ήταν όμως (και πάλι) αργά.
Κρατάω τον τίμιο Μοκόκα, που δείχνει πως αμυντικά είναι ογκόλιθος και σε ορισμένα σημεία του ματς ήταν συγκινητικός, καθώς έπαιζε άμυνα μόνος, μαζί με τον Ερλ του δευτέρου ημιχρόνου.
Περίμενα πολλά περισσότερα από τον Μήτρου Λονγκ, ίσως και το στοιχείο που να χάθηκε περισσότερο το παχνίδι απόψε. Ο Έλληνας καλαθοσφαιριστής του Άρη ξεκινάει ως βασικός για να παίξει άμυνες στην περιφέρεια και να κλέψει μπάλες. Να κόψει τον "βήχα" από τον αντίπαλο.
.Όπως λέει και ο φίλτατος και περιχαρής για την νίκη του ΠΑΟΚ, συνάδελφος και συμπαρουσιαστής Κώστας, "δεν έγινε ποτέ."
Ο Άρης κρατάει μόνο τα διδάγματα και πετάει όλο το υπόλοιπο. Είναι δεδομένο πως στο Παλέ αυτά τα τρίποντα του αντιπάλου δε θα μπουν. Όμως ο Άρης έχει να καλύψει μια διαφορά +20 πόντων. Για να το κάνει αυτό πρέπει να μείνει συγκεντρωμένος και με κρύο μυαλό και να επανεκινήσει το σερί του ως το επόμενο "μεγάλο" ματς. Έχει δύο "κανονάκια" (νίκες με Ολυμπιακό και ΠΑΟ), τα οποία θα του φανούν χρήσιμα ενόψει δευτέρου γύρου. Άλλη απώλεια δεεν χωρά!
Μπασκετάκι κύριοι. Νύχτες αγωνίας, κόντρας, από τις οποίες δεν κρίνεται μία χρονιά - ούτε καταστρέφεται κανείς. Αντ' αυτού, όπως ξαναείπαμε προσφάτως, το μπάσκετ προχωράει και οι ομάδες μας διεκδικούν πράγματα. Δεν είμαστε πλέον "φτωχοί" συγγενείς.
Πάμε για τα επόμενα...
Σουτάρετε...