Ο Ιταλός τεχνικός μιλώντας στο "The Benas Podcast" είπε για την καριέρα του: «Δεν ήθελα να γίνω προπονητής. Πίστευα ότι ήταν μια δύσκολη δουλειά και πως δεν μπορούσα να την κάνω, επειδή πρέπει να είσαι απαιτητικός. Ο Μεσίνα και ο Ποτσέκο πίστεψαν σε εμένα περισσότερο απ’ όσο πίστευα εγώ στον εαυτό μου. Ήταν και οι δύο βέβαιοι ότι μπορούσα να γίνω καλός προπονητής. Όσο σκεφτόμουν αν θα αποσυρθώ από την ενεργό δράση, μου ζήτησαν να γίνω βοηθός τους και συνέχισε λέγοντας:
«Ο Έτορε μού είπε: “Ό,τι κι αν θέλεις να κάνεις — γενικός διευθυντής, αθλητικός διευθυντής ή ατζέντης — είναι καλό να κάνεις τη μετάβαση δουλεύοντας ως βοηθός προπονητή”. Και είχε δίκιο, επειδή μπορείς να μάθεις την τακτική πλευρά του παιχνιδιού χωρίς να έχεις τόσο μεγάλη εμπλοκή ή ευθύνη Πέρασα υπέροχα αυτά τα δύο χρόνια και δεν αισθάνθηκα πίεση. Δουλεύοντας ως βοηθός του Έτορε και του Τζανμάρκο, έμαθα καθημερινά τη μεθοδολογία και τον απαιτητικό τρόπο δουλειάς. Κάναμε 500 συσκέψεις μέσα σε δύο χρόνια και αναλύαμε τα πάντα, μέχρι και την παραμικρή λεπτομέρεια. Από την άλλη, ο Τζανμάρκο είναι ένας στενός φίλος, ο οποίος με βοήθησε στη μετάβαση από παίκτης σε προπονητής και προσπάθησε να μου διδάξει όλα αυτά».
