Κάτι που επαναλαμβάνεται, παύει να είναι σύμπτωση. Παύει να είναι άφεση αμαρτιών λόγω πρότερου έντιμου βίου. Ειδικά όταν σε αθλητικό επίπεδο αυτός ο «βίος» είναι πλέον γεμάτος με το ίδιο μοτίβο συμπεριφορών. Ακραίων, έντονων, επίφοβων για δημιουργία τεράστιων προβλημάτων βίας.
Το να μην ιδρώνει το αυτάκι κανενός και να μένει ατιμώρητος ο Γιώργος Μπαρτζώκας, είναι κάτι που διαπιστώνουν οι πάντες. Έχει τσακωθεί σε κάθε γήπεδο, βρίζει, απειλεί, μικρούς, μεγάλους, άνδρες, γυναίκες, εντός Ελλάδας, εκτός Ελλάδας.
Συνήθως πλακώνεται με οπαδούς. Στη Ρόδο, το Παλέ, το Παλατάκι, τη Γλυφάδα, το Περιστέρι, στο Ντουμπάι, στο ΣΕΦ. Ενίοτε με παίκτες. Κάποιες φορές με προπονητές. Σχεδόν πάντα φταίνε οι άλλοι.
Από πάνω του δίνονται και πόντοι… Ολυμπιακής μαγκιάς, επειδή δρα σαν κοινός οπαδός-χούλιγκαν. Μια «δόξα» που απολαμβάνει και δεν είναι τυχαίο πως ακολουθεί την ίδια ακριβώς συμπεριφορά ευλαβικά, χωρίς έστω προσπάθεια να διαφοροποιήσει κάπως την κατάσταση. Όταν το λάθος επιβραβεύεται κιόλας ως σωστό, γιατί να αντιμετωπιστεί ως λάθος;
Τα ΜΜΕ έχουν τεράστιο μερίδιο ευθύνης σε αυτή τη διαδικασία. Η συντριπτική τους πλειοψηφία, λειτουργεί ως κανονικό «πλυντήριο» για τον προπονητή του Ολυμπιακού. Παρουσιάζοντας τις αντιδράσεις του ως λογικές. Με την παρουσίασή τους να έρχεται πάντα απ’ την αντίστροφη πλευρά.
«Εμετικά συνθήματα κατά Μπαρτζώκα», αναφέρουν τα «ρεπορτάζ». Ποτέ και για κανέναν συνάδελφό του ή άλλον άνθρωπο του αθλητισμού δεν έχουν ακουστεί αυτά τα συνθήματα μάλλον.
Παράλληλα, τα συνθήματα αυτά συνήθως ξεσπούν μετά από συγκεκριμένη συμπεριφορά. Η οποία θα άρμοζε σε τσαμπουκάδες σε κάποιο φανάρι, σε τσακωμούς μεθυσμένων σε νυχτερινά κέντρα, το πολύ σε οπαδούς που είναι ο ένας απέναντι στον άλλο. Όταν η πλευρά που πρωταγωνιστεί σε τέτοια σκηνικά, είναι προπονητής κορυφαίου ευρωπαϊκού επιπέδου, τότε κάποιο σοβαρό θέμα υπάρχει.
Στα γήπεδα όλης της Ευρώπης, το φαινόμενο αυτό συμβαίνει. Είναι στοιχείο του αθλητισμού. Ποδόσφαιρο, μπάσκετ, βόλεϊ, παντού. Οι οπαδοί βρίζουν. Σε όλες τις γλώσσες. Το περίεργο δεν είναι αυτό, αλλά η δράση ενός προπονητή που παρουσιάζεται σα να έχει βαλθεί να… καθαρίσει την κοινωνία απ’ την βία – λεκτική και μη – τη στιγμή που ο ίδιος την παράγει. Σε κάθε γήπεδο!
Αποκρύπτεται η πραγματική είδηση λοιπόν, για να παρουσιαστεί ο «θύτης» ως το απόλυτο «θύμα». Μαζί με τα ΜΜΕ αναλαμβάνουν δράση και τα social media που τόσο έχει αναφέρει ο κόουτς του Ολυμπιακού, αλλά τα έχει στην… υπηρεσία του ουσιαστικά. Με πολλούς χρήστες, μαζικά και ακολουθώντας τα ίδια επιχειρήματα, να τον στηρίζουν ευλαβικά.
Το… ξέπλυμα συνήθως ολοκληρώνεται στην επόμενη συνέντευξη του κόουτς. Όταν του δίνεται το δικαίωμα να απαντήσει για το τι έγινε. Με «κρύο» μυαλό, αναλύοντας την κατάσταση κι ενώ έχει γίνει το κατάλληλο… μασάζ στην κοινή γνώμη, για να φανεί ως το θύμα και όχι ο θύτης μιας κατάστασης.
Αυτή τη φορά είπε πως: «Με ενοχλεί όταν κάποιοι μεγάλοι άνθρωποι που τους βλέπεις ότι είναι φυσιολογικοί άνθρωποι, έρχονται στο γήπεδο και σε βρίζουν από την αρχή μέχρι το τέλος, νομίζοντας ότι προσφέρουν κάτι στην ομάδα τους. Αυτό με ενοχλεί… Είναι κάτι συνολικότερο στον αθλητισμό και στην κοινωνία».
Φταίει η… κακιά κοινωνία για κάτι που συμβαίνει παντού. Ποτέ δεν φταίει ο Γιώργος Μπαρτζώκας. Ποτέ δεν κάνει λάθος. Ούτε αισθάνεται την ανάγκη να ζητήσει συγγνώμη.
Μόνο που αυτή η ίδια κοινωνία, κανείς δεν μας είπε αν έφταιγε και σε άλλες περιπτώσεις. Τις οποίες τα ΜΜΕ δεν προέβαλαν, δεν είδαν, δεν άκουσαν. Ή όταν αναγκάστηκαν να το κάνουν, τις παρουσίασαν με τον τρόπο που βολεύει τον φταίχτη.
Φταίει η κοινωνία όταν ένας προπονητής ακούει να βρίζουν δημοσιογράφο και γελάει με καμάρι.
Η κοινωνία είναι υπεύθυνη για κάποιον κόουτς που ανεβαίνει σε κάγκελα, βρίζει το σύνολο των οπαδών μιας μεγάλης ομάδας της χώρας του – συμπτωματικά αντίπαλης – βρίζει ακόμη και γυναίκα. Παρότι παίζουν τα βίντεο παντού, τα ΜΜΕ παρουσιάζουν την είδηση ως «υβριστικά συνθήματα οπαδού του Παναθηναϊκού προς τον Μπαρτζώκα».
Φταίει ξανά η κοινωνία όταν προπονητής στην έδρα του αιωνίου αντιπάλου αποχωρεί, κάποιος του φωνάζει «γεια σου Γιώργο» και αυτός απαντά με χυδαιότητα και ύβρεις.
Κοινωνική μάστιγα ένας προπονητής που δεν μπορεί να συγκρατήσει τα νεύρα του στο Άμπου Ντάμπι, όταν κάνει φραστική επίθεση σε οπαδό στην εξέδρα επειδή κάτι του είπε, στο Final 4.
Η άτιμη κοινωνία ωθεί έναν επαγγελματία προπονητή να γίνεται viral σε βίντεο στα social media, όταν του φωνάζει οπαδός της ομάδας του για το λάβαρο που κατέβασε ο Παναθηναϊκός, με χυδαία και ανήθικη αναφορά στον ιδιοκτήτη του αντιπάλου. Εκείνος αντί να δείξει την ενόχλησή του, χαμογέλασε και χαιρέτησε σαν τον Παπανδρέου σε συγκέντρωση της δεκαετίας του ’80.
«Ποιος;», φωνάζουν οι παίκτες μεταξύ τους. «Αυτός!» φωνάζει ο κόουτς σε ζωντανή μετάδοση την ώρα συνέντευξής του. Η κοινωνία θα ευθύνεται και γι’ αυτό. Ίσως οι οπαδοί μεγαλύτερης ηλικίας. Η άτιμη κοινωνία…
Η «άτιμη κοινωνία» βλέπετε δεν φταίει όταν βρίζουν τη μητέρα του Σλούκα και του Αταμάν. Ανέβηκαν αυτοί σε καμία εξέδρα; Κάλεσαν τον κόσμο έξω να τα πουν σε… street fight; Ακούσατε μήπως τον προπονητή του Ολυμπιακού να απευθύνει κάποια έκκληση να σταματήσουν τα υβριστικά για αυτούς; Ισως να ήταν απασχολημένος τότε με τα θεία και να μην άκουγε.
Τα ΜΜΕ λοιπόν αυτές τις συμπεριφορές κρύβουν ή αθωώνουν. Αυτόν τον άνθρωπο μετατρέπουν σε θύμα. Αθλητική δικαιοσύνη, ΔΕΑΒ, δεν ασχολούνται καν. Η Euroleague με το ζόρι ρίχνει κάτι πρόστιμα ασήμαντα. Μικρότερα από συναδέλφους του που απλά διαμαρτύρονται σε διαιτητές.
Κάπως έτσι το πρόβλημα μεγαλώνει. Ο οπαδισμός και η τοξικότητα, ηρωοποιούν έναν επαγγελματία που το έχει ανάγκη για να κρύβει τις παταγώδεις αποτυχίες του μέσα από τον ακραίο οπαδισμό. Η προστασία των Media για την ομάδα, φέρνει το ξέπλυμα κάθε τέτοιας κίνησης.
Θα προβάλουν κιόλας και την μπλούζα με το πρόσωπο του Μπαρτζώκα που θα φορεθεί στο επόμενο ματς. Θα ανέβουν δεκάδες βίντεο με την είσοδο του κόουτς και την αποθέωση του κόσμου με το σύνθημα «Γιώργο, ψυχάρα, Ολυμπιακάρα». Η κοινωνία δεν φταίει. Η κοινωνία ξέρει. Και για αυτό σε κάθε γήπεδο της χώρας ο καθένας παίρνει αυτό που αξίζει.
