Ο Ρις Χίμπερτ, πατέρας δύο παιδιών από το Μπέντφορντσιρ της Βρετανίας, κινδύνευε να χάσει την όρασή του χωρίς την επέμβαση, σύμφωνα με τους χειρουργούς του University College London Hospital.
Το εργαλείο τεχνητής νοημοσύνης ανέλυε σε πραγματικό χρόνο την εικόνα από την επέμβαση και έδινε στους χειρουργούς πληροφορίες για το πώς να αποφεύγουν κρίσιμα, αλλά μη ορατά, αγγεία και νεύρα του εγκεφάλου. Με αυτόν τον τρόπο μπόρεσαν να αφαιρέσουν με ασφάλεια όσο το δυνατόν μεγαλύτερο μέρος του όγκου.
«Από την πλευρά της ασφάλειας του ασθενούς, μπορώ να δω ξεκάθαρα το όφελος. Δεν υπάρχουν πινακίδες κυκλοφορίας μέσα στο κεφάλι μας», δήλωσε ο Χίμπερτ.
Το ξαφνικό πρόβλημα και η διάγνωση για όγκο
Μέχρι πριν από 18 μήνες, ο 48χρονος, ο οποίος εργάζεται ως επικεφαλής ομάδας εξυπηρέτησης πελατών σε εταιρεία, ήταν απολύτως υγιής και σε καλή φυσική κατάσταση. Κάθε μεσημέρι συνήθιζε να κάνει έναν περίπατο περίπου τριών χιλιομέτρων.
Σε μία από αυτές τις βόλτες, έχασε τις αισθήσεις του και άρχισε να παθαίνει σπασμούς στη μέση του δρόμου.
Μια αξονική τομογραφία εγκεφάλου αποκάλυψε ότι είχε έναν μη καρκινικό όγκο διαμέτρου 11 χιλιοστών, ο οποίος αναπτυσσόταν στην υπόφυση, έναν αδένα περίπου στο μέγεθος ενός βόλου, που βρίσκεται στη βάση του κρανίου.
Η υπόφυση εκκρίνει ζωτικής σημασίας ορμόνες που συμβάλλουν σε λειτουργίες όπως η ανάπτυξη, ο μεταβολισμός και η ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης και της θερμοκρασίας του σώματος.
Το κρίσιμο στοιχείο ήταν ότι η υπόφυση βρίσκεται πολύ κοντά στις καρωτίδες αρτηρίες, σημαντικά αγγεία που τροφοδοτούν με αίμα τον εγκέφαλο, αλλά και στα οπτικά νεύρα, τα οποία είναι υπεύθυνα για την όραση.
Καθώς ο όγκος του Χίμπερτ άρχισε να πιέζει τα οπτικά νεύρα, το περιφερειακό οπτικό του πεδίο περιορίστηκε.
Σοβαρή κόπωση και ζάλη
Παρότι δεν χρειαζόταν να υποβληθεί άμεσα σε χειρουργική επέμβαση, ο Χίμπερτ άρχισε να σκοντάφτει πάνω σε αντικείμενα και να αισθάνεται έντονη κόπωση και ζάλη.
«Στα 18 χρόνια που είμαι παντρεμένος, κάθε πρωί σηκώνομαι από το κρεβάτι και φτιάχνω έναν καφέ στη γυναίκα μου», ανέφερε μιλώντας στο BBC. «Και δεν επρόκειτο να αφήσω αυτόν τον όγκο να το σταματήσει».
Ο ίδιος δήλωσε ότι οι μεγαλύτερες επιπτώσεις που αντιμετώπισε ήταν συναισθηματικές και ψυχολογικές.
«Παρόλο που πολλοί άνθρωποι προσφέρθηκαν ευγενικά να με βοηθήσουν, δεν θέλεις να γίνεσαι βάρος για τους άλλους», πρόσθεσε.
Όταν οι χειρουργοί τού έδωσαν την επιλογή να γίνει ο πρώτος άνθρωπος στον κόσμο που θα υποβαλλόταν στην επέμβαση με τη χρήση του ειδικά σχεδιασμένου εργαλείου τεχνητής νοημοσύνης, δεν δίστασε.
«Αν οι ασθενείς δεν είναι διατεθειμένοι να συμμετέχουν στην έρευνα, πώς μπορούν ποτέ οι γιατροί να μάθουν και πώς μπορεί να προχωρήσει η ιατρική;» είπε.
Η τεχνητή νοημοσύνη ως «δεύτερο ζευγάρι μάτια»
Η επέμβαση πραγματοποιήθηκε με την εισαγωγή ενός ενδοσκοπίου μέχρι τη βάση του κρανίου.
Σε εκείνο το σημείο, ο όγκος βρισκόταν κοντά σε σημαντικές ανατομικές δομές, αλλά ήταν κρυμμένος πίσω από στρώματα οστού και σκληρής μεμβράνης.
Ο εντοπισμός του ασφαλέστερου σημείου από το οποίο θα μπορούσε να αφαιρεθεί δεν ήταν εύκολη υπόθεση, ιδιαίτερα επειδή η ανατομία διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο.
Τα ποσοστά επιπλοκών ποικίλλουν, όμως υπήρχε πιθανότητα 25%-50% να μην καταστεί δυνατό να αφαιρεθεί ολόκληρος ο όγκος, ενώ ο κίνδυνος τραυματισμού ενός μεγάλου αιμοφόρου αγγείου κυμαινόταν από 0,5% έως 2%.
Εδώ ακριβώς ανέλαβε δράση η τεχνητή νοημοσύνη.
Σε μια δεύτερη οθόνη, το σύστημα ανέλυε σε πραγματικό χρόνο την εικόνα από την επέμβαση, παρακολουθούσε τα χειρουργικά εργαλεία και σημείωνε τις περιοχές στις οποίες ήταν πιθανότερο να βρίσκονται αγγεία και νεύρα. Παράλληλα, επισήμαινε τα σημεία όπου η αφαίρεση του όγκου ήταν ασφαλέστερη.
Η τεχνολογία θυμίζει τα συστήματα αναγνώρισης προσώπου που χρησιμοποιούνται στα κινητά τηλέφωνα, μόνο που αντί να αναγνωρίζει πρόσωπα, εντοπίζει σημαντικές και συχνά κρυμμένες ανατομικές δομές.
Η ερευνητική ομάδα υπογραμμίζει ότι η AI λειτουργεί αποκλειστικά ως βοηθητικό εργαλείο και ότι ο απόλυτος έλεγχος παραμένει στα χέρια των χειρουργών.
Μακροπρόθεσμη φιλοδοξία της ομάδας είναι να δημιουργήσει ένα είδος «ChatGPT για χειρουργούς», ώστε να υπάρχει «ακόμη ένας ειδικός μέσα στην αίθουσα, στον οποίο μπορούν να απευθύνονται για συμβουλές όταν το επιθυμούν – ή να αγνοούν τις προτάσεις του όταν διαφωνούν μαζί του», εξήγησε καθηγητής της ομάδας.
Πηγή: ethnos.gr
