Η ΑΕΚ μέσα σε έναν χρόνο έχει φτάσει από το μηδέν στην κορυφή. Από την απόλυτη καταστροφή στην απόλυτη επιτυχία. Δεν είναι τόσο απλό να έχεις μπροστά σου ένα παιχνίδι τέτοιας βαρύτητας, με τέτοιο διακύβευμα και να το τελειώνεις από το πρώτο μισάωρο. Όλο αυτό που είδαμε χθες, κρύβει πολλή δουλειά από πίσω σε τακτικό και πνευματικό επίπεδο.
Οι παίκτες του στρατηγού Νίκολιτς μπήκαν στο γήπεδο σαν καμικάζι, με τη νοοτροπία του νικητή που έφερε ο συγκεκριμένος προπονητής αλλάζοντας την μοίρα του Club και παίζοντας ολοκληρωτικό ποδόσφαιρο κατάπιαν τη Λέφσκι η οποία ουσιαστικά δεν μπόρεσε ποτέ να ανταπεξέλθει σε αυτά τα κορυφαία επίπεδα απόδοσης που έπιασε η ΑΕΚ.
Η πρωταθλήτρια Βουλγαρίας, που είχε πετύχει τρεις σερί προκρίσεις και δήλωνε έτοιμη για την τέταρτη, παρ' ότι διαθέτει μια συγκροτημένη ομάδα έλιωσε κυριολεκτικά στο κολαστήριο της Νέας Φιλαδέλφειας με τον κόσμο της Ένωσης να βάζει το πρώτο... γκολ πολύ πριν ο σπουδαίος Λούκα Γιόβιτς σκοράρει με κεφαλιά - ρουκέτα για να γύρει το γήπεδο ολοκληρωτικά και να δοθεί το έναυσμα για να ξεκινήσει το party.
H AEK μετέτρεψε ένα τέτοιο παιχνίδι σε παράσταση για έναν ρόλο όχι γιατί ήταν η βραδιά της αλλά γιατί χτίστηκε για να φτάσει εκεί, στο κορυφαίο ευρωπαϊκό επίπεδο. Οντας πιο έτοιμη από κάθε άλλη φορά από τις πέντε προηγούμενες που συμμετείχε σε ομίλους για το ταξίδι στο Champions League που όλοι γνωρίζουμε πόσο απαιτητικό είναι, ιδίως με το νέο format της League Phase.
Αυτό που έχει σημασία για την ΑΕΚ πέραν προφανώς της μεγάλης επιτυχίας και των τεράστιων εσόδων που θα μπουν στα ταμεία της που σε πρώτη φάση είναι 23 εκατ., είναι το πρότζεκτ. Είναι το πως λειτουργεί η εταιρεία με κορυφαία στελέχη όπως τον Mηνά Λυσάνδρου, το πως λειτουργεί το αγωνιστικό τμήμα με τους Χαβιέρ Ριμπάλτα - Μάρκο Νίκολιτς στο απόλυτο κουμάντο, έχοντας κοινή φιλοσοφία, όραμα και κατεύθυνση στα πάντα. Προφανώς όλο αυτό το οικοδόμημα της επιτυχίας το πιστώνεται ο διοικητικός ηγέτης του Club Μάριος Ηλιόπουλος ο οποίος βλέπει όλες τις επιλογές του να τον δικαιώνουν πανηγυρικά, όπως δικαιώνεται και για τις σκληρές αποφάσεις που πήρε πέρυσι το καλοκαίρι να ξηλώσει τα πάντα και να περάσει στη νέα εποχή, στη δική του εποχή...
Μια εποχή που συνδυάζει μεγάλες επενδύσεις οι οποίες όμως συμβαδίζουν με το πρότζεκτ και κάθε κίνηση είναι προσαρμοσμένη στις ανάγκες της ομάδας και στα θέλω των Ριμπάλτα-Νίκολιτς. Είναι εντυπωσιακό για παράδειγμα το πως η ΑΕΚ έχασε τον Ορμπελίν Πινέδα που αποτελούσε επί μια τετραετία τον πιο επιδραστικό της ποδοσφαιριστή και σαν έτοιμη από καιρό, σε χρόνο-ρεκόρ, μπόρεσε να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα και απέκτησε τέσσερις παίκτες (Κάιρινεν, Βιτάλις, Αριάγκα, Μάγερ) με διαφορετικά χαρακτηριστικά που όμως καλλύπτουν τους χώρους που κάλλυπτε ο Μεξικανός για να μπορέσει να βρει την απαραίτητη ισορροπία στον νευραλγικό χώρο του κέντρου και της μεσοεπιθετικής ζώνης.
Σε κάθε περίπτωση η ΑΕΚ του Ηλιόπουλου, η ΑΕΚ του Ριμπάλτα, η ΑΕΚ του Νίκολιτς επιβεβαιώνει κάθε φορά πως βρίσκεται ένα βήμα μπροστά από τις εξελίξεις και είναι έτοιμη να απορροφήσει τους κραδασμούς που έχουν να κάνουν είτε με μια αποχώρηση ενός σημαντικού παίκτη, είτε με μια στραβή. Διαχειρίζεται σωστά την αποτυχία αλλά και την επιτυχία και έχει πάντοτε ως οδηγό την σταδιακή εξέλιξη του πρότζεκτ κοιτάζοντας την επόμενη ημέρα και όχι την προηγούμενη. Αυτό είναι το μυστικό της επιτυχίας για να φτάσει μέσα σε ένα-δυο χρόνια από την εικόνα διάλυσης, τον αποκλεισμό από τη Νόα και την τελευταία εφιαλτική χρονιά με τον Αλμέιδα στην ανοικοδόμηση με τον Νίκολιτς, στην καταπληκτική πορεία στο Conference, στην κατάκτηση πρωταθλήματος και τώρα, στ' αστέρια. Η Πρωταθλήτρια ΑΕΚ, μετά από οκτώ χρόνια επιστρέφει στην κορυφαία ευρωπαϊκή σκηνή και μοιάζει πιο έτοιμη και πιο ισχυρή από ποτέ, γι' αυτό το ταξίδι στο Champions League!
