Ο Ζαγοράκης έχει πει πριν την εκλογή του ότι θα αποφύγει να ανακατευτεί με τη διαιτησία. Αλλωστε το συμβόλαιο του Μαρκ Κλάτενμπεργκ λήγει το καλοκαίρι του 2022 και το βάρος της επιλογής των Ελλήνων αρχιδιαιτητών ανήκει στον ίδιο.
Όμως όλες αυτές οι αποφάσεις επικυρώνονται από την πλειοψηφία της Εκτελεστικής Επιτροπής, η οποία είτε μπορεί να προβάλει βέτο σε μια πρόσληψη είτε μπορεί να απαιτήσει μια άλλη πρόσληψη.
Εδώ ακριβώς βρίσκεται και το πιο ευαίσθητο σημείο της νέας διοίκησης της ΕΠΟ. Το καταστατικό δεν έχει αλλάξει, η ολιστική μελέτη των υπερεθνικών ομοσπονδιών θα υλοποιηθεί τον Ιούνιο και ουδείς μπορεί να υποχρεώσει τα εκλεγμένα μέλη της Εκτελεστικής να πάρουν αποφάσεις με τις οποίες δεν συμφωνούν.
Υπάρχει μια λεπτή ισορροπία που θα καθορίσει και τις σχέσεις του Ζαγοράκη με τους νέους συνεργάτες του. Τούτη την ώρα μοιάζει πολύ πιο ρεαλιστικό το να αφήσουν τις επιλογές στη διακριτική ευχέρεια του Κλάτενμπεργκ. Ετσι ώστε ο Αγγλος αρχιδιαιτητής να σηκώσει και όλο το βάρος.
Υπάρχει όμως κάτι που δεν μπορεί να το αμφισβητήσει κανείς: Ο Κλάτενμπεργκ έχει άγνοια προσώπων και καταστάσεων στην Ελλάδα. Πως θα καταλήξει σε επιλογές; Θα ζητήσει βιογραφικά; Είναι μια ασφαλής διαδικασία αυτή;
Υπάρχουν σκέψεις κάποιοι από τους Ελληνες αρχιδιαιτητές που ήταν στην προηγούμενη ΚΕΔ, να παραμείνουν. Την ίδια στιγμή, αρκετοί πιστεύουν ότι η Επιτροπή Διαιτησίας θα ανανεωθεί ριζικά. Και υπάρχουν οι τρίτοι που ισχυρίζονται ότι δεν χρειάζεται Ελληνας αρχιδιαιτητής στην ΚΕΔ. Ας πάρει όλες τις ευθύνες ο Κλάτενμπεργκ με τους ξένους συναδέλφους του.
Όπως και να καταλήξει το πράγμα, ο Ζαγοράκης πρέπει να μείνει τελείως έξω απ' αυτό. Η οποιαδήποτε ανάμειξή του θα έπληττε την αξιοπιστία και το κύρος του θεσμού του προέδρου της ΕΠΟ και θα έβαζε σε κίνδυνο όλες αυτές τις λεπτές ισορροπίες.
Αν το καλοκαίρι του 2022 η FIFA αποφασίσει να αποσύρει τους ξένους αρχιδιαιτητές, τότε και μόνον τότε, ο νέος πρόεδρος της ΕΠΟ μπορεί (και πρέπει) να πάρει πρωτοβουλίες για την ελληνική διαιτησία.
