MENU

Η 25η Μαρτίου είναι και θα είναι πάντα μια εξόχως ιδιαίτερη μέρα για τους έλληνες αφού σε τούτη τη σημαδιακή ημερομηνία, οι πατριώτες μας ύψωσαν το λάβαρο της επανάστασης για να αποτινάξουμε από πάνω μας 400 χρόνια τούρκικης σκλαβιάς. Για τους απανταχού αρειανούς η 25η Μαρτίου είναι ακόμη πιο ξεχωριστή αφού την επέλεξε μια παρέα φωτισμένων ανθρώπων για να ιδρύσουν τον Άρη Θεσσαλονίκης. Τον Σύλλογο που έμελε να καθορίσει και συνεχίζει φυσικά να το κάνει τις ζωές και την καθημερινότητα χιλιάδων ανθρώπων στον πλανήτη. Το τι σημαίνει αυτή η ομάδα για τους πιστούς της οπαδούς είναι δύσκολο ακόμη και οι ίδιοι να το περιγράψουν και εμείς φυσικά να το αποδώσουμε σε μερικές αράδες.

Γιατί ο Άρης δεν ήταν ποτέ… μόδα. Δεν υπήρξε ποτέ οσφυοκάμπτης. Είναι στο DNA του να είναι ανένταχτος και μονίμως με μια επαναστατική διάθεση που τον κάνει να ξεχωρίζει. Κι ας πλήρωσε- μαζί φυσικά με τα δικά του λάθη- αυτή του τη στάση με πίκρες και ατέλειωτη στεναχώρια που όμως πάντα τον έβγαζε πιο δυνατό. Σαν κάποια αόρατη δύναμη να υποβάλει κάθε τρεις και λίγο τον αρειανό, σε μια δοκιμασία πίστης και αφοσίωσης που όμοιά της δεν έχει ζήσει άλλη ομάδα. Κακά τα ψέματα θέλει «άντερα» να είσαι Άρης.

Να συνεχίζεις να μυείς τα παιδιά σου στα ιδανικά με τα οποία έχουν γαλουχηθεί γενιές και γενιές, την ώρα που στην πόλη κάποιοι επιδόθηκαν σε ένα οργανωμένο σχέδια αλλοτρίωσης. Για να είσαι Άρης πρέπει να μπορείς να αντέχεις να είσαι Άρης. Μόνο έτσι γεύεσαι παράφορα τις χαρές που σου προσφέρει. Αρειανός δεν γίνεσαι για τους τίτλους ούτε γιατί είναι μόδα και θα περάσει. Αρειανός γίνεσαι μόνο είσαι διατεθειμένος να περάσεις από κάθε λογής δοκιμασίες στο πέρασμα των 106 χρόνων ένδοξης ιστορίας του. Κατά βάθος όμως αυτός είναι και ο λόγος που αυτή η ομάδα συνεχίζει να προκαλεί τον θαυμασμό και πολλές φορές τον φθόνο στους τρίτους. Για αυτό παραμένει ένα τεράστιο μέγεθος. Ένας γίγαντας που αρχίζει σιγά-σιγά να ξυπνάει και να δίνει σάρκα και οστά στους πιο μύχιους πόθους των πιστών του.

Είναι νομίζω περιττό να αναφέρω τις υπηρεσίες που έχει προσφέρει όλα αυτά τα χρόνια στην κοινωνία. Τις προσωπικότητες και τα γεγονότα που έγραψαν χρυσές σελίδες στην ιστορία του ελληνικού αθλητισμού. Τα 106 χρόνια του ο Άρης υποχρεώνεται να τα γιορτάσει εν μέσω μιας παγκόσμιας πανδημίας που μας απειλεί και μας έχει προκαλέσει ένα δικαιολογημένο σφίξιμο και μια ανησυχία. Σήμερα όμως έχουμε κάθε δικαίωμα να βγούμε στα… μπαλκόνια μας που είναι και η… έξοδος των ημερών του εγκλεισμού, να χαμογελάσουμε γεμάτοι υπερηφάνεια και να τραγουδήσουμε τα χρόνια πολλά στον σύλλογο που είναι κάτι σαν διαμάντι που κάθε χρόνο προσθέτει και ένα καράτι για να λάμπει πιο πολύ. Να αναλογιστούμε την ιστορική ευθύνη που έχει ο καθένας απέναντι στο σύλλογο και στις επόμενες γενιές που θα πάρουν την σκυτάλη.

Ταυτόχρονα με το βλέμμα στο μέλλον, και με ενότητα να ενθαρρύνουμε τις διοικήσεις όλων των τμημάτων στην οργάνωση και την εξωστρέφεια. Την ενθάρρυνση των φιλάθλων στην στήριξη, την υπομονή, την επιμονή στις αρχές του συλλόγου. Ο Άρης πάντα τα κατάφερνε στα δύσκολα, διαχρονικά το προβλήματά του εκκινούν σε περιόδους που δεν χαρακτηρίζονται δύσκολες,. Η αδυναμία όμως χειρισμών και η έλλειψη ψυχραιμίας, εχεμύθειας, οργάνωσης, εξωστρέφειας γιγάντωναν τα προβλήματα και οδηγούσαν σε κρίσεις.     

Όταν πρέπει να πάρεις μια απόφαση και την αναβάλεις, κάθε επόμενη ημέρα σε οδηγεί σε μια πιο δύσκολη απόφαση. Το παράδειγμα του ιού είναι ενδεικτικό. Τα μέτρα που λαμβάνουν οι κυβερνήσεις είναι πάνω κάτω ίδια. Σκληρά και παρόμοια. Το πότε λαμβάνονται χρονικά έχει τεράστια διαφορά στην αποτελεσματικότητα. Όραμα, οργάνωση, γνώση, σχέδιο ας είναι οι ευχές της επόμενης μέρας. Η στήριξη θα είναι δεδομένη, μέχρι τα όνειρά να πάρουν εκδίκηση.

 

Διαμάντι 106 καρατίων
EVENTS