Μπεκιάι. Κολιτσιδάκης. Κώτσιος. Παυλόπουλος. Πίτσος. Σταυρακάκης. Διγκόζης. Μουνιόθ. Νιόπλιας. Ηπειρώτης. Μάουρο Σίλβα. Σολίς. Κατσαβός. Χαραλαμπάκης. Γιάννης Σαμαράς.
Εκτός από ονόματα για τα περίφημα αφιερώματα «πού βρίσκονται σήμερα», οι 14 προαναφερθέντες ποδοσφαιριστές μαζί με τον προπονητή τους, είναι περισσότερο από ποτέ επίκαιροι σήμερα. Είναι οι τελευταίοι που έπαιξαν σε επίσημο ευρωπαϊκό αγώνα με τον ΟΦΗ. 9 Νοεμβρίου του 2000. Σχεδόν είκοσι χρόνια πριν. Προηγήθηκε ο ΟΦΗ στην Πράγα στο 60’ και ισοφαρίστηκε δύο λεπτά αργότερα, για να καταρρεύσει στη συνέχεια και να ηττηθεί με 4-1. Δύο δεκαετίες αργότερα και με μια στάση ιντερτότο ενδιάμεσα, οι Κρητικοί ετοιμάζονται για επιστροφή. Και τους πήρε μόλις δύο λεπτά για να αρχίσουν να την γιορτάζουν.
Στο «Θ. Βαρδινογιάννης» το διακύβευμα ήταν για τους γηπεδούχους μεγάλο. Το άγχος και η πίεση δεν είναι σε τέτοιες περιπτώσεις καλοί αρωγοί της επιτυχίας, όμως πριν καλά-καλά οι παίκτες του Γιώργου Σίμου τα νιώσουν, τα είχαν αποβάλει. Η έξυπνη συρτή σέντρα του Κοσμά Τσιλιανίδη βρήκε όλη την άμυνα της Λαμίας απροετοίμαστη και από κοντά ο Φιγκεϊρέδο έδωσε το έναυσμα για τους πανηγυρισμούς. Πριν συμπληρωθεί το εικοσάλεπτο και με ευστοχία Νάντο Ντε Κολό σε ελεύθερος βολές (σ.σ. 100%) ο ΟΦΗ είχε φτάσει στο 3-0. Ένα ασύλληπτο σουτ του Ναμπί και μια εκπληκτική ατομική προσπάθεια του Σεμέδο έδωσαν πανηγυρικό τόνο στον… τελικό και ήταν σαφές ότι επιστροφή για τη Λαμία δε θα μπορούσε να υπάρξει.
Περισσότερο διαδικαστικό και διασκεδαστικό ήταν το δεύτερο ημίχρονο, με τον ΟΦΗ να φτάνει κοντά σε ένα τέταρτο γκολ σε δυο-τρεις περιπτώσεις, ωστόσο να ρίχνει εμφανώς το ρυθμό του. Χωρίς πολλές συγκινήσεις, φτάσαμε στο τελικό αποτέλεσμα να είναι ίδιο με εκείνο του ημιχρόνου και συνδυασμό με την ισοπαλία στη Θεσσαλονίκη, τους Κρητικούς να τερματίζουν στην πέμπτη θέση.
