Υπάρχουν δεκάδες, εκατοντάδες, χιλιάδες τρόποι να χάσεις από την Μπαρτσελόνα. Έχει τόσους πολλούς παίκτες παγκόσμιας κλάσης που μπορούν να πάρουν ένα παιχνίδι μόνοι τους. Είναι αποδεκτό να χάσεις από τον Γιαμάλ, τον Ραφίνια, τον Λεβαντόφσκι, τον Πέδρι. Είναι αποδεκτό να χάσεις από τον Φερμίν, τον Φεράν Τόρες, τον Ράσφορντ.
Αυτό που δεν χωνεύεται με τίποτα είναι να χάσεις από τον Ζιλ Κουντέ!
Ο Γάλλος αμυντικός είναι άριστος στα ανασταλτικά του καθήκοντα, αλλά μπροστά δεν το 'χει. Κι όμως για μία νύχτα ντύθηκε Λιλιάν Τουράμ, ο οποίος στον ημιτελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1998 έβαλε δύο γκολ στην Κροατία και έστειλε τους τρικολόρ στον μεγάλο τελικό.
Κάτι ανάλογο, έπαθε και ο Κουντέ. Η προβληματική και ντεφορμέ Αϊντραχτ Φρανκφούρτης έπαιξε με θάρρος στην Βαρκελώνη και προηγήθηκε με γκολ του Κνάουφ (21', 0-1).
Νωρίτερα είχε σταθεί τυχερή όταν το ημιαυτόματο οφσάιντ εντόπισε την παράβαση και ακύρωσε το γκολ του Λεβαντόφσκι και το ημίχρονο έφυγε με τους Γερμανούς μπροστά στο σκορ.
Κι όμως μέσα σε τρία λεπτά όλα κατέρρευσαν σαν χάρτινος πύργος. Δύο προωθήσεις του Γάλλου μπακ και ισάριθμες κεφαλιές (50', 53') γύρισαν από το πουθενά το παιχνίδι και έδωσαν οξυγόνο στην ομάδα του Χάνζι Φλικ (2-1).
Η Μπαρτσελόνα ήταν νωχελική, ανόρεχτη και κυνήγησε μόνο την ουσία. Η νίκη την ανέβασε στους 10 βαθμούς, όμως ακόμα βρίσκεται στην 14η θέση πολύ μακριά από εκεί που θα ήθελε να είναι.
