Διαβάστε παρακάτω αποσπάσματα από την αρθρογραφία αθλητικών εφημερίδων και του διαδικτύου...
ΝΙΚΟΣ ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ - LIVE SPORT
Άρχισαν, λοιπόν, να βγαίνουν ένας ένας σκάρτοι και οι πολυδιαφημισμένοι elite διαιτητές! Δεν ήταν δυνατόν να γλιτώσουν, από τη στιγμή που πιεζόμενοι από την UEFA έκαναν το λάθος και άρχισαν να ξαναέρχονται να σφυρίξουν στα ελληνικά γήπεδα. O ένας θα μυρίζει, ο άλλος θα βρωμάει, ο τρίτος θα έχει κάνει κάποιο λάθος πριν από δέκα χρόνια σε ένα ματς του Ολυμπιακού, ο άλλος όλο και κάποια ομάδα θα σφάξει στο πρωτάθλημα της πατρίδας του και πάει λέγοντας... Άλλωστε, τα είπαμε, τα ξαναείπαμε και τα... ξανα-ξαναείπαμε.
Για τους περισσότερους οι διαιτητές δεν είναι το πρόβλημα, αλλά το πρόσχημα. Κανείς δεν πρόκειται να ηρεμήσει και να κοιτάξει την μπάλα που παίζει η ομάδα του. Αν είναι, δηλαδή, καλή, κακή, μέτρια, ή για τα μπάζα. Όταν αντί να βλέπεις και να κρίνεις τους παίκτες σου, έχεις τα μάτια στραμμένα στο... δολοφονικό κοράκι που βρέθηκε στον δρόμο σου, είτε Έλληνας, είτε ξένος, είτε από το πάνω ράφι, είτε από τα πανέρια, τα ίδια ακριβώς κουσούρια θα βλέπεις πάνω του. Έτσι και χάσεις το ματς και πιστέψεις πως σε αδίκησε.
ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΡΠΕΤΟΠΟΥΛΟΣ - SPORTDAY
Το διαβατήριο δεν εξασφαλίζει τη θέση στον Γουόκαπ: ούτε κάποιος που την έχει υποσχεθεί, ούτε κάποιος τον πλήρωσε για να γίνει Έλληνας και η θέση του στην εθνική να είναι ρεζερβέ βάσει συμφωνίας. Αυτό ίσως σκανδάλιζε κι εμένα.
Γιατί ό,τι συμβαίνει δεν με σκανδαλίζει; Πρώτον διότι η διαδικασία που έχει ακολουθηθεί δεν είναι παράνομη, αλλά προβλεπόμενη, δεν αποτελεί κάποιου είδους ελληνικό κόλπο. Είναι και η εξέλιξη συνηθισμένη στην ιστορία του σπορ στην Ελλάδα. Απ' το να ψάχνουμε δήθεν γιαγιάδες και παππούδες αθλητών στην Αμερική, όπως κάναμε τη δεκαετία του '80 όταν βαφτίζαμε τον χαρισματικό Ράμπις «Ραμπίδη» και τον γίγαντα Νέλσον «Στεργάκο», προτιμώ αυτό που συμβαίνει τώρα: είναι λιγότερο υποκριτικό και περισσότερο τίμιο. Θα βοηθήσει το σπορ. Ακριβώς όπως το βοήθησαν παιδιά με αμφίβολες ελληνικές ρίζες που ήρθαν εδώ, βρήκαν μία χώρα και μία εθνική, και μας βοήθησαν να εξελίξουμε το μπάσκετ και να το αγαπήσουμε πιο πολύ.
Μιλώντας για υποκρισία ως χώρα έχουμε σταθερά και με δαύτη ένα καλό συμβόλαιο: μας χαλάει π.χ. η ελληνοποίηση του Γουόκαπ, ενώ η ελληνοποίηση του Ζέκα μας φάνηκε κάτι λογικό, όταν έγινε. Οι περιπτώσεις δεν έχουν καμία διαφορά: μιλάμε για δύο κυρίους, με άψογη συμπεριφορά, που αγάπησαν την Ελλάδα που γνώρισαν, σε μεγάλη μεν ηλικία, πλην όμως με την καρδιά τους. Αυτή είναι και η διάσταση της ιστορίας που με γοητεύει ειλικρινά και πιο πολύ. Ο Γουόκαπ, όπως κι ο Ζέκα, δεν είναι η περίπτωση ανθρώπου που θα έπαιζε σε μία εθνική για τα χρήματα, όπως κάνουν διάφοροι ντεσπεράντο Αμερικανοί.
ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΟΙΡΩΤΣΟΣ - ΤΑ ΝΕΑ
Ο Παναθηναϊκός καλείται μετα από μία ακόμα διακοπή να δώσει ένα δύσκολο, όσο και κρίσιμο ντέρμπι μακριά από το γήπεδο του. Και γενικά να διαχειριστεί την πιο κρίσιμη εβδομάδα του πρωταθλήματος, καθώς είναι πολύ πιθανό στα ματς με ΠΑΟΚ, Βόλο και ΑΕΚ να γνωρίζουμε αν θα έχει το πάνω χέρι για την κατάκτηση του πρωταθλήματος. Πρέπει να βγάλει διαφορετική αντίδραση τούτη τη φορά, αφού δεν είμαστε ούτε στον Δεκέμβρη, ούτε στο ξεκίνημα την play offs. Πλέον τα λάθη δεν επιτρέπονται, οι κακές εμφανίσεις μπορεί να στοιχίσουν βαθμούς που εντέλει να κρίνουν το πρωτάθλημα.
Ο... πρότερον βίος, πάντως, δείχνει πως ο Παναθηναϊκός στην περίοδο που διανύουμε μπορεί να βγάλει το καλύτερο δυνατό πρόσωπό του. Γιατί ακριβώς ίδια ήταν και η πορεία του την περσινή σεζόν. Με μια μεγάλη αγωνιστική κοιλιά κάπου στα μέσα στης σεζόν και με... φορμάρισμα στο φινάλε της, όταν και πέτυχε τους τότε στόχους της, που ήταν η έξοδο στην Ευρώπη και η κατάκτηση του Κυπέλλου. Όλα μοιάζουν βγαλμένα από το μπλοκάκι του Γιοβάνοβιτς. Και ετούτο είναι που κάνει αισιόδοξους τους φίλους της ομάδας για μία βδομάδα που μπορεί να δώσει στον Παναθηναϊκό το πάνω χέρι για την κατάκτηση του τίτλου.
ΠΑΝΟΣ ΛΟΥΠΟΣ - ΩΡΑ ΤΩΝ ΣΠΟΡ
Προφανώς και το μυαλό όλων είναι στο ποδοσφαιρικό ντέρμπι της Κυριακής στο Φάληρο. Στην πρώτη από τις επτά μάζες που έχει να δώσει η ΑΕΚ για την κατάκτηση του φετινού νταμπλ. Έχει πολλή μεγάλη σημασία ότι η ομάδα είναι πλήρως συνειδητοποιημένη για το τι διακυβεύεται στο κάθε "επόμενο ματς". Και ότι έχει κι ένα περιβάλλον, που κρατάει την ομάδα στην... τσίτα, με τη σωστή πνευματική διαχείριση, πέρα φυσικά από την αγωνιστική προετοιμασία που γίνεται από τον Αλμέιδα και τους συνεργάτες του. Μην το θεωρείται αυτονόητο γιατί δεν είναι. Ούτε απλό είναι σε τόσο δύσκολες συνθήκες, με τη δεδομένη διαχείριση της πίεσης, αλλά και τον πόλεμο που γίνεται εναντίον της ΑΕΚ.
Το έγραφα και χθες. Στα play off, η ομάδα έχει να αντιμετωπίσει ανταγωνιστές, που έχουν μια κοινή επιθυμία. Να μην πάρει το πρωτάθλημα η ΑΕΚ! Αλλά υπάρχουν οι μηχανισμοί εκείνοι για να απορροφούν τους κραδασμούς, προκειμένου η ομάδα να προετοιμάζεται όπως πρέπει για κάθε ματς "τελικό" που έχει μπροστά της. Δεν ξεπεράστηκαν τυχαία μέσα στη σεζόν, τα πλείστα όσα σοβαρά προβλήματα απουσιών, όπως ήταν του Ελίασον, του Γκατσίνοβιτς, του Μοχαμάντι, του Τσούμπερ, του Λιβάι. Και τώρα πρέπει να συμβεί το ίδιο και με τον αρχηγό της ομάδας, Σέρχιο Αραούχο.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΠΟΥΖΑΣ - METROSPORT
Το απρόβλεπτο και μεγάλο πρόβλημα της απουσίας του Νάρει, υποχρεώνει τον Ρουμάνο κόουτς να στρέψει το βλέμμα του αποκλειστικά στον πάγκο και μονοσήμαντα στον Τάισον... Για τον Τάισον έχουμε καταθέσει τις απόψεις μας στο παρελθόν, θεωρώντας τη μεταγραφή του σαν μία πετυχημένη κίνηση αποκομίζοντας τις πλέον θετικές εντυπώσεις από όσες φορές επιστρατεύτηκε σαν αλλαγή. Εκφράσαμε και την άποψη πως του δόθηκε λίγος χρόνος και λίγες ευκαιρίες, παρά το γεγονός ότι η ποιότητά του όχι απλώς ξεχώριζε, αλλά έδινε και λύσεις που βοηθούσαν στο να αποκτήσει ο ρυθμός της ομάδας συγχρονισμό και ταχύτητες που στόχευαν στο ξεμπλοκάρισμα, από τα πολλά και συχνά αδιέξοδα, τα οποία ήταν αποτέλεσμα μιας μονότονης και ατελέσφορης τακτικής.
Ο Λουτσέσκου κατά την προσωπική μας και ταπεινή άποψη τον κράτησε περισσότερο από ότι έπρεπε στον πάγκο επιμένοντας να δίνει χρόνο και ευκαιρίες σε παίκτες που δεν τον δικαίωναν και στην προκειμένη περίπτωση σε σύγκριση με ότι έδειχνε πως μπορεί να προσφέρει ο Τάισον, υστερούσαν απέναντί του καταφανέστατα. Δεν λέω ότι τον αδίκησε. Απλά υποστηρίζω ότι μπορούσε να τον «χωρέσει» στο βασικό σχήμα πολύ πιο νωρίς.
ΚΩΣΤΑΣ ΤΣΟΥΜΠΡΗΣ - ΦΩΣ ΤΩΝ ΣΠΟΡ
Το θέατρο του παραλόγου βιώνουμε τις τελευταίες ημέρες γύρω από την υπόθεση του Τόμας Γουόκαπ. Ένας ξένος παίκτης - κόσμημα για το ελληνικό μπάσκετ βρέθηκε στην... πυρά και μάλλον θα πρέπει να ζητήσει και... συγγνώμη για την επιθυμία του να παίξει με την εθνική ομάδα της χώρας μας. Είναι ηλίου φαεινότερο ότι ο Γουόκαπ «πληρώνει» το γεγονός ότι είναι παίκτης του Ολυμπιακού. Είμαστε βέβαιοι ότι, εάν ήταν παίκτης άλλης ομάδας, οι αντιδράσεις θα ήταν από... χλιαρές έως ελάχιστες. Και εδώ έχουμε το παράδοξο της υπόθεσης. Λένε πως όλο αυτό έγινε για να ευνοηθεί ο Ολυμπιακός. Μα καθίστε, βρε παιδιά. Χρειάζεται έναν έξτρα ξένο για να πάρει το πρωτάθλημα; Μη τρελαθούμε κιόλας. Στην Ευρωλίγκα οι ξένοι είναι απεριόριστοι ούτως ή άλλως.
Ας πάμε και στο ηθικό της υπόθεσης. Σύμφωνοι, ούτε εμείς θέλουμε να βλέπουμε ξένους στις εθνικές ομάδες. Από την πρώτη στιγμή είχαμε εκφράσει την αντίθεσή μας στην απόφαση της ΦΙΜΠΑ να μπορεί να παίζει ένας νατουραλιζέ στις Εθνικές. Για αυτό και μας αρέσουν οι Σέρβοι που δε βάζουνε τίποτα ξένο στην εθνική ομάδα τους. Καλώς ή κακώς, όμως, το μπάσκετ έχει αλλάξει και αν θέλουμε να διακριθούμε, πρέπει κι εμείς να το δούμε λίγο αλλιώς. Ο ρομαντισμός δυστυχώς έχει πεθάνει. Και με την υπόθεση Γουόκαπ είναι σαν να μας χαρίζουν γάιδαρο και να τον κοιτάμε στα δόντια.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ
*Για να διαβάσετε ολόκληρο ένα άρθρο θα πρέπει να απευθυνθείτε στο περίπτερο της γειτονιάς σας. Ενισχύοντας την εφημερίδα που εκτιμάτε περισσότερο, δίνετε πνοή στην πολυφωνία του Τύπου.
