Υπάρχουν νίκες που γράφονται απλώς στο ροζ φύλλο αγώνα και υπάρχουν νίκες που αφήνουν κάτι περισσότερο. Η νίκη-θρίλερ στο κατάμεστο Τ-Center κόντρα στην Ισπανία ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία.
Γιατί αυτή τη φορά δεν ήταν μόνο οι 108 πόντοι που σκόραραν οι διεθνείς, ούτε το μεγάλα σουτ των Ντόρσεϊ και Μήτογλου. Ήταν κυρίως ο τρόπος με τον οποίο η Εθνική του Βασίλη Σπανούλη αρνήθηκε να παραδοθεί.
Η Ελλάδα μπήκε στην αναμέτρηση γνωρίζοντας ότι τα περιθώρια είχαν στενέψει επικίνδυνα. Η ήττα από την Ουκρανία λίγες ημέρες νωρίτερα είχε κάνει το παιχνίδι με την Ισπανία κάτι περισσότερο από έναν ακόμη αγώνα προκριματικών. Ήταν ένα παιχνίδι επιβίωσης για την προσπάθεια πρόκρισης στο MundoBasket 2027.
Και σε τέτοιες καταστάσεις φαίνεται η πραγματική ταυτότητα μιας ομάδας.
Η Ελλάδα δεν είχε την πολυτέλεια να φοβηθεί, κόντρα σε ομάδα που δεν φοβίζει όπως άλλες χρονιές. Δεν είχε την πολυτέλεια να ψάξει δικαιολογίες. Έπρεπε να παίξει παραπάνω από τις δυνατότητες, με μεγαλύτερη ένταση από το ματς με την Ουκρανία και καθαρό μυαλό.
Και αυτό ακριβώς έκανε.
Ακόμη κι όταν η Ισπανία επέστρεψε στο παιχνίδι από το -12 (72-60) η Εθνική δεν κατέρρευσε. Το σημαντικότερο στοιχείο ήταν ότι οι παίκτες του Βασίλη Σπανούλη δεν φοβήθηκαν
Αυτό ίσως είναι και το μεγαλύτερο κέρδος από τη συγκεκριμένη βραδιά.
Οι παίκτες της Εθνικής δεν έπαιξαν σαν μια ομάδα που φοβάται να χάσει. Έπαιξαν σαν μια ομάδα που είναι αποφασισμένη να κερδίσει.
Η Ισπανία είναι μια ομάδα που έχει μάθει εδώ και δεκαετίες να διαχειρίζεται δύσκολες καταστάσεις. Μπορεί να μην διαθέτει το υλικό των περασμένων δεκαετιών με τους παικταράδες. Διαθέτει όμως μπασκετική κουλτούρα, εμπειρία και την ικανότητα να επιστρέφει ακόμη και από φαινομενικά χαμένες καταστάσεις. Η «γαλανόλευκη», όμως, αυτή τη φορά δεν της επέτρεψε να επιβάλει το δικό της αφήγημα.
Και όταν ο Χουάντσο με τρίποντο έστειλε το παιχνίδι στην παράταση, σε μια φάση που οι διεθνείς έπρεπε να κάνουν φάουλ, η Εθνική δεν έδειξε να λυγίζει από την πίεση.
Αυτό είναι το «μέταλλο» μιας ομάδας. Η νοοτροπία του Σπανούλη περνάει στους παίκτες. Αυτός γνωρίζει καλύτερα από πολλούς τι σημαίνει να παίζεις έναν αγώνα στον οποίο η πίεση ξεπερνάει τα όρια των παικτών.
Το γνωρίζει από την εποχή που φορούσε τη φανέλα της Εθνικής, το γνωρίζει από τις μεγάλες ευρωπαϊκές βραδιές και, πλέον, προσπαθεί να το μεταφέρει στους παίκτες από άλλο πόστο. Και αυτή η νοοτροπία φάνηκε απέναντι στην Ισπανία.
Ακόμη και μετά το τέλος του αγώνα, ο ίδιος ο Σπανούλης στάθηκε στη νοοτροπία και στην κριτική που δέχεται η Εθνική, υπογραμμίζοντας ότι η κριτική είναι μέρος του αθλητισμού, αλλά δεν πρέπει να μετατρέπεται σε στοχοποίηση αθλητών.
Και ίσως αυτή να είναι η ουσία.
