Το 2025-26 για τον μπασκετικό Παναθηναϊκό, είναι άκρως αγχωτικό. Μια ομάδα με τεράστιο μπάτζετ, αυτή τη στιγμή κάθε αγώνας της στην Euroleague είναι «τελικός» χωρίς κανείς να μπορεί να προβλέψει τι θα συμβεί. Οι τραυματισμοί «φρέναραν» την ομάδα, μαζί με τα λάθη της φυσικά. Ειδικά σε ματς που τα «είχε» υπό νορμάλ συνθήκες.
Στο πρωτάθλημα η πρωτιά στην κανονική διάρκεια σχεδόν δεν διεκδικήθηκε καλά-καλά. Τερματίζοντας με πέντε ήττες, αριθμός που σαφώς δεν αποτελεί τιμή για μια ομάδα αυτού του επιπέδου με τα συγκεκριμένα εχέγγυα.
Η απόφαση να κυκλοφορήσουν τα διαρκείας για το 2026-27, έμοιαζε με… τρελή. Την ημέρα που χάθηκε ντέρμπι στο «T-Center», με τα πάντα ρευστά στην Euroleague, χωρίς να υπάρχει κάτι μεταγραφικό για να ενθουσιάσει. Παράλληλα αυξήθηκαν και οι τιμές, σε εποχή οικονομικά δύσκολη για τον κόσμο. Ακόμη κι αν πρόκειται για το καλύτερο γήπεδο της Ευρώπης -πληρωμένο από τον Παναθηναϊκό αποκλειστικά- τα πάντα έδειχναν να είναι αρνητικά ως προς την θέληση του κόσμου να σπεύσει να «κλείσει» θέση.
Μάλιστα, την τελευταία τριετία πρώτη φορά τέθηκαν στην κυκλοφορία τόσο νωρίς τα διαρκείας. Την περασμένη σεζόν είχε αρχίσει η διάθεσή τους λίγο πριν αρχίσει η σειρά των πλέι οφ με την Αναντόλου Έφες, στην οποία ο Παναθηναϊκός είχε πλεονέκτημα έδρας. Όσο για δύο χρόνια πριν, ο ενθουσιασμός ήταν στα ύψη καθώς κυκλοφόρησαν λίγες μέρες μετά την πρόκριση επί της Μακάμπι και την επιστροφή σε Final Four μετά από 12 χρόνια. Και τις δύο προηγούμενες σεζόν «καπαρωμένη» πρώτη θέση στη regular season του πρωταθλήματος.
Κάποια πράγματα όμως, δεν σηκώνουν εξήγηση. Υπάρχει απλά το «δέσιμο». Η αγάπη. Αυτό που έγινε πλέον συνήθεια. Να είναι κάποιος δίπλα στην ομάδα του, στα εύκολα και τα αγωνιστικά δύσκολα. Γιατί προφανώς δύσκολες συνθήκες σε αυτή την οικονομική, διοικητική, γηπεδική κατάσταση του Παναθηναϊκού, δεν υπάρχουν.
Το σπουδαίο για τους «πράσινους» είναι πως μετέτρεψαν αυτό που έμοιαζε για μόδα, σε συνήθεια λατρείας. Ακόμη και εκείνοι που δικαιολογημένα το σκέφτηκαν λόγω των τιμών, αρκούσαν μερικά λεπτά για να αποφασίσουν τελικά να πάρουν διαρκείας. Επειδή δικαίως, αισθάνονται κομμάτι αυτής της ιστορίας που προχωρά. Νιώθουν πως συμμετέχουν για την ομάδα τους, με τη φωνή και τα χρήματά τους. Εισπράττοντας δεδομένη προσπάθεια που ξεπερνά το αναμενόμενο. Η υπόθεση Χέις-Ντέιβις τη στιγμή που φαινόταν να μην υπάρχει ελπίδα με ένα ρόστερ πανάκριβο και γεμάτο αστέρια, μία απ’ τις πολλές αποδείξεις.
Κυρίως όμως είναι κάτι άλλο. Βιώνοντας τα δύσκολα χρόνια του ποδόσφαιρο και τις σεζόν έσοδα-έξοδα στο μπάσκετ, πολλοί υποτίμησαν τον κόσμο του Παναθηναϊκού. Θεώρησαν πως πλέον δεν ασχολούνται, δεν ενδιαφέρονται, δεν έχουν κέφι. Ενώ στην πραγματικότητα περίμεναν με λαχτάρα να δουν ένα σημάδι. Για να γίνει αυτό που ακολούθησε.
Αυτή ακριβώς η εικόνα υπάρχει και στο ποδόσφαιρο για πολλούς. Μόνο που πλέον και οι ίδιοι οι φίλαθλοι, συνήθισαν διαφορετικά. Άλλαξαν νοοτροπία. Περιμένουν κι εκεί την ευκαιρία να είναι κοντά στην ομάδα τους σε ένα γήπεδο υπερσύγχρονο που της αξίζει. Τους αξίζει. Παρακολουθώντας ένα ρόστερ ακριβό, μια ομάδα που κυνηγά στόχους. Κάτι που νομοτελειακά θα συμβεί, ειδικά με τα χρήματα που «πέφτουν» στον Παναθηναϊκό και την προοπτική του Βοτανικού η οποία δεν είναι στα χαρτιά αλλά σηκώνεται ήδη.
Ο Παναθηναϊκός φίλαθλος, αρχίζοντας απ’ αυτή την τριετία στο μπάσκετ, «έχτισε» νοοτροπία. Του έγινε συνήθεια το να βρίσκεται δίπλα στην ομάδα του. Είναι βέβαιο πως αυτό θα γίνει και στο ποδόσφαιρο, ίσως γρηγορότερα απ’ όσο πολλοί το περιμένουν.
