H 15η Φεβρουαρίου αναγορεύτηκε πια για δεύτερη φορά ως «σημαδιακή» ημέρα για το ελληνικό μπάσκετ. Από την εποχή που οι δύο αιώνιοι αντίπαλοι Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός ξεκίνησαν το απίστευτο ράλι εκτόξευσης του μπάτζετ τους, δηλαδή από τις αρχές της δεκαετίας του 1990, και δημιούργησαν μερικές από τις πιο ακριβές ομάδες της Ευρώπης, οι ήττες τους από ομάδες χαμηλότερου επιπέδου και βεληνεκούς μετριούνται στην κυριολεξία στα δάχτυλα του ενός χεριού. Πόσο μάλλον από ομάδες, οι οποίες τη στιγμή που έριξαν στο καναβάτσο πράσινους και ερυθρόλευκους, ήταν ουραγοί της βαθμολογίας.
Κατά… διαβολική σύμπτωση, μάλιστα, δύο από τις πιο εμβληματικές, αν όχι όντως οι δύο πιο εμβληματικές, συνέβησαν την ίδια ημερομηνία, 15 Φεβρουαρίου, με διαφορά 29 χρόνων!
Στις 15 Φεβρουαρίου 1997 ο Ολυμπιακός, πρωτοπόρος τότε στην Α1, με τον Ντούσαν Ίβκοβιτς στον πάγκο, εγκαταλείπει το γήπεδο με σκυμμένο κεφάλι. Θύτης του δεν ήταν κάποια από τις ιστορικές ομάδες με βαριά φανέλα που τον δυσκόλευαν και τον νικούσαν ενίοτε, αλλά ο ΒΑΟ (Βυζαντινός Αθλητικός Όμιλος) στη Θεσσαλονίκη. Ένα απολύτως ιστορικό σωματείο, με βαθιά παράδοση στο σπορ στην νύμφη του Θερμαϊκού, όμως ομάδα νεοφώτιστη τότε στην Α1 και ουραγός στη βαθμολογία! Εκείνη τη σεζόν, μάλιστα, παρά την φοβερή του νίκη επί του Ολυμπιακού με 80-79 (με πρώτους σκόρερ τον Αιγύπτιο Σαμίρ Γκούντα με 23 πόντους και τον Αμερικανό πρώην ΝΒΑερ Τζεφ Μαλόουν, που εικονίζεται στη φωτογραφία, με 17) έκανε μόλις 3 νίκες σε 26 ματς και υποβιβάστηκε ως τελευταίος.
Η συνέχεια για τον Ολυμπιακό ήταν κάτι παραπάνω από θριαμβευτική, όπως θυμούνται οι παλαιότεροι: Σε λιγότερο από δύο μήνες (13/4/1997) από αυτή την ήττα-στραπάτσο κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας νικώντας στον ημτελικό την ΑΕΚ με 63-61 και στον τελικό τον Απόλλωνα Πάτρας με 80-78. Μόλις 11 ημέρες αργότερα (24/4/1997) σήκωσε την πρώτη του Ευρωλίγκα στο «Παλαέουρ» της Ρώμης με το 73-58 απέναντι στη Μπαρτσελόνα. Το «τρεμπλ» ολοκληρώθηκε τον επόμενο μήνα, όταν οι ερυθρόλευκοι επικράτησαν με 3-1 στη σειρά των τελικών της ΑΕΚ, η οποία είχε στον πάγκο της τον Γιάννη Ιωαννίδη.
Το ημερολόγιο έγραψε 15 Φεβρουαρίου 2026, δηλαδή ακριβώς 29 χρόνια μετά, όταν ήλθε και η σειρά του Παναθηναϊκού να ηττηθεί από ομάδα που πριν την έναρξη του αγώνα βρισκόταν στην τελευταία θέση της βαθμολογίας, έστω και σε ισοβαθμία. Το 97-102 από τον Κολοσσό έγινε, βέβαια, εντός έδρας κι όχι εκτός, αλλά και στο χρονικό σημείο που ο Παναθηναϊκός (με την ήττα του στη Θεσσαλονίκη από τον Άρη) έμεινε πίσω στη διεκδίκηση της πρωτιάς της κανονικής περιόδου, δεν την έχασε απ’ αυτή την ήττα.
Το τι θα γίνει στο μέλλον, αν δηλαδή (και) αυτή η ήττα θα γίνει ορόσημο και τίνος είδους, μένει να αποδειχτεί.
