Χωρίς να πιάσει… τρελά στάνταρ απόδοσης ο Παναθηναϊκός πέτυχε τον στόχο του. Χωρίς να παίξει μεγάλο μπάσκετ και χωρίς να παίξει επιβλητικά για μεγάλο χρονικό διάστημα ο Παναθηναϊκός κατάφερε να επικρατήσει του Ολυμπιακού, να κάνει το 1-0 στη σειρά των τελικών και παράλληλα κατάφερε να δείξει στους «ερυθρόλευκους» ότι είναι το αφεντικό για τον τίτλο. Το απόλυτο αφεντικό.
Με τους δύο αντιπάλους να προέρχονται από το οδυνηρό αποτέλεσμα του Άμπου Ντάμπι και μια παντελώς διαφορετική διαχείριση αυτού του αποτελέσματος ο Παναθηναϊκός έδειξε για μία ακόμα φορά την… υγεία που έχει σαν οργανισμός, τη στιγμή που ο Ολυμπιακός απέδειξε από τη μεριά του, για μία ακόμα φορά, το μεγάλο πρόβλημα που έχει όταν αγωνίζεται υπό το καθεστώς πίεσης. Η οποία πίεση έχει γίνει πλέον αφόρητη, έχοντας λυγίσει παίκτες και προπονητές.
Και όλα αυτά μία μόλις ημέρα πριν από το τζάμπολ του δεύτερου τελικού.
Ο χθεσινός τελικός ήταν από τα παιχνίδια που δεν χρειάζεται να τα αναλύσεις ιδιαίτερα. Όσες…ημέρες και αν έπαιζαν οι δύο αντίπαλοι, ο Παναθηναϊκός δεν έχανε. Οι «πράσινοι» από το πρώτο λεπτό του αγώνα έκαναν τα βασικά. Τα βασικά που δεν έκαναν στο Άμπου Ντάμπι. Είχαν το μαχαίρι στα… δόντια, έδειξαν πως ήθελαν το ματς περισσότερο από τον αντίπαλό του, επέβαλλαν τον ρυθμό τους.
Μεγάλος πρωταγωνιστής όλων των παραπάνω στοιχείων δεν ήταν άλλος από τον Τζέριαν Γκραντ. Ο Αμερικανός ήταν ο παίτκης που έδωσε τον τόνο στην άμυνα, βγάζοντας τα… πνευμόνια του Εβάν Φουρνιέ, ενώ επιθετικά «έτρεξε» την ομάδα, «διάβασε» σωστά τις καταστάσεις και παράλληλα με τα δύο γρήγορα τρίποντά του στο ματς έδωσε ψυχολογία σε glass floor και εξέδρα. Μια γενικότερη εικόνα του αγώνα δείχνει ότι η περιφέρεια των δύο ομάδων ήταν αυτή που έκανε τη διαφορά. Ο Παναθηναϊκός είχε σε πολύ καλό βράδυ τον Γκραντ, σε καλό βράδυ τον Ναν, έναν μέτριο Κώστα Σλούκα που όμως «υπέγραψε» την νίκη και την ίδια στιγμή ο Αταμάν έβγαζε… άσους από το μανίκι του.
Την ίδια στιγμή που ο Γιώργος Μπαρτζώκας έβλεπε την ομάδα του να… υποφέρει, έβλεπε την ομάδα του να πηγαίνει ασθμαίνοντας και τους παίκτες του να θέλουν να τελειώσει το… μαρτύριο και στο τέλος της αναμέτρησης να κάνει λόγο για μια απολύτως δίκαιη νίκη του Παναθηναϊκού δίχως να έχει την παραμικρή δικαολογία για το αποτέλεσμα.
Ο Ολυμπιακός δε γύρισε ποτέ, πνευματικά, από το Άμπου Ντάμπι. Η τέταρτη συνεχόμενη αποτυχία σε Final-4 του έχει αφήσει τεράστιες ανοιχτές πληγές τις οποίες ο Έλληνας τεχνικός, όπως φαίνεται, δε μπορεί να τις γιατρέψει. Και είναι πράγματι πολύ ενδιαφέρον να φανεί το κατά πόσο μπορεί ο Ολυμπιακός μέσα σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα (μίας ημέρας ουσιαστικά) να παρουσιάσει κάτι διαφορετικό στο Game 2 του ΣΕΦ.
Θολωμένος και μπερδεμένος από τον μικρό τελικό
Ο Μπαρτζώκας φάνηκε θολωμένος και… μπερδεμένος. Η απόφασή του να ξεκινήσει στο «3» με τον Πίτερς και στο «4» με τον Βεζένκοφ είναι δεδομένο ότι είχε να κάνει με την πολύ καλή παρουσία του Αμερικανού στον μικρό τελικό. Έναν αγώνα με τον οποίο ασχολήθηκε μόνο ο Έλληνας τεχνικός. Ο Παπανικολάου παραγκωνίστηκε και πάλι, το σχήμα αυτό δε δούλεψε και ο Παναθηναϊκός μπήκε από το ξεκίνημα επικεφαλής του αγώνα. Αγωνιστικά ο Ολυμπιακός δεν είχε να επιδείξει τίποτα γιατί είχε ένα τελείως άναρχο παιχνίδι. Κάτι το οποίο δικαιολογείται σε πολύ μεγάλο βαθμό από την απουσία του Γκος μιας και Ουόκαπ, Βιλντόζα και Λι δε μπόρεσαν να προσφέρουν απολύτως τίποτα. Και από τη στιγμή που ο Γκραντ είχε περάσει… χειροπέδες στον Φουρνιέ… τέλος.
Πλέον το θέμα δεν είναι μπασκετικό. Είναι ψυχολογικό. Αν μπορέσει ο Ολυμπιακός να αλλάξει τσιπάκι στο μυαλό του και να παρουσιάσει τελείως διαφορετική εικόνα αύριο βράδυ θα μπορέσει να ανταγωνιστεί τον Παναθηναϊκό. Αλλιώς οι πρωταθλητές θα έχουν μια τεράστια ευκαιρία να κάνουν το 2-0 και την Τετάρτη να γίνουν πάρα, πάρα, πάρα πολύ δύσκολα τα πράγματα για τους «ερυθρόλευκους».
Σκόρπιες σκέψεις, σκόρπια υστερόγραφα
ΥΓ1: Εκπληκτική ατμόσφαιρα στο ΟΑΚΑ. Για ένα τέτοιο ματς, με τέτοια σημασία και με τέτοια αντιπαλότητα ο κόσμος ήταν και πάλι… υποδειγματικός. Δεν έγινε το παραμικρό. Οι φίλοι του «τριφυλλιού» δεν έδωσαν το παραμικρό δικαίωμα, δε σταμάτησαν να τραγουδούν και να στηρίζουν την ομάδα τους και συνέβαλλαν τα μέγιστα για να μπορέσουν οι «πράσινοι» να κάνουν το 1-0.
ΥΓ2: Ο Παναθηναϊκός πρέπει να ξεχάσει το χθεσινό. ΟΚ. Να «πατήσει» στην αγωνιστική συνταγή της νίκης, αλλά να ξεχάσει ότι κέρδισε. Αν ο Παναθηναϊκός πάει στο ΣΕΦ έχοντας στο μυαλό του ότι έχει μαξιλαράκι ασφαλείας θα έχει θέμα. Αν πάει έχοντας στο μυαλό του ότι πρέπει να κερδίσει θα… καθαρίσει.
ΥΓ3: Δεν το ανέφερα στο βασικό κομμάτι του άρθρου για να του δώσω το δικό του… χώρο. Χθες ο Αταμάν… βάφτισε τον Σαμοντούροφ. Δεν τον… βάφτισε στο Άμπου Ντάμπι. Χθες το έκανε. Ο Τούρκος προπονητής έριξε τον νεαρό παίκτη πολύ νωρίς στο ματς, ήταν η πρώτη αλλαγή στο «4» και εκείνος ήταν εξαιρετικός. «Πάλεψε» σε κάθε φάση, «πήγε» σε κάθε φάση και έδειξε έτοιμος, συμβάλλοντας στα μέγιστα στο πρώτο μέρος για να επιβάλλει ο Παναθηναϊκός τον αγωνιστικό του νόμο. Και στο δεύτερο ημίχρονο έγινε ακριβώς το ίδιο πράγμα με τον Καλαϊτζάκη. Ο Έλληνας παίκτης μπήκε μέσα και έκανε τα πάντα… άριστα, «τελειώνοντας» τον Ολυμπιακό με την εξαιρετική ασίστ στον Σλούκα για το τρίποντο που «σφράγισε» την νίκη μπροστά στον πάγκο του Ολυμπιακού με τον Γιώργο Μπαρτζώκα να αρνείται να κοιτάξει.
ΥΓ4: Έχουμε πάρα πολλά χρόνια να δούμε τον Ολυμπιακό σε κατάσταση… αποσύνθεσης. Ομάδα που δεν παίζει ο ένας για τον άλλον, ομάδα που δε γουστάρει να παίξει μπάσκετ, παίκτες που γκρινιάζουν συνεχώς στον πάγκο και στο παρκέ και ο Γιώργος Μπαρτζώκας σε ρόλο… τροχονόμου, να μη μπορεί να διαχειριστεί την όλη κατάσταση. Σκηνικό με τον Μιλουτίνοφ στον πάγκο, σκηνικό με τον Λαρεντζάκη στο τέλος του ημιχρόνου με τον Βεζένκοφ να παίζει τον ρόλο του… πυροσβέστη. Και πάει λέγοντας….
ΥΓ5: Πάμε και στα… μεταμεσονύκτια. Η επανεμφάνιση των αδελφών Αγγελόπουλου έφερε έντονες αντιδράσεις και προκάλεσε σωρεία ερωτημάτων. Οι διοικούντες την ΚΑΕ Ολυμπιακός μετά από πολυήμερη… εξαφάνιση, μην έχοντας πάρει την παραμικρή θέση για όσα έγιναν στην πρωτεύουσα των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, εξέδωσαν ανακοίνωση στην οποία βάλλουν κατά της ομάδας τους και κυρίως κατά του Γιώργου Μπαρτζώκα, χωρίς όμως να τον κατονομάζουν απαιτώντας η ομάδα να… εμφανιστεί στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας. Λες και δεν είχε πίεση από μόνο της η ομάδα, οι Αγγελόπουλοι φρόντισαν να την φέρουν σε ακόμα πιο δύσκολη θέση.
ΥΓ6: Η ανακοίνωση αυτή πάντως αν κρίνουμε από τα σχόλια των φίλων του Ολυμπιακού στα social media μάλλον δεν είχε το αποτέλεσμα που φανταζόντουσαν. Το αντίθετο είχε…
ΥΓ7: Ίσως οι αδελφοί Αγγελόπουλοι να ήθελαν να το… παίξουν Γιαννακόπουλος και να αντιγράψουν την ομιλία του στους παίκτες πριν την έναρξη των τελικών. Ξεκάθαρα δεν τα κατάφεραν.
ΥΓ8: Η διαιτησία δεν ήταν καθόλου καλή χθες. Μπορεί να μην είχε κραυγαλέα λάθη στο παρελθόν, μπορεί να μην αλλοίωσε το αποτέλεσμα όπως στο παρελθόν αλλά τα κριτήρια των διαιτητών ήταν παντελώς διαφορετικά στις δύο πλευρές του γηπέδου. Ήταν τέτοια όμως η ανωτερότητα του Παναθηναϊκού δεν έδωσε πάτημα για τίποτα… μεμπτό.
