Μόνο βήματα μπροστά κάνει πλέον ο Άρης και η χθεσινή του νίκη στο ΟΑΚΑ επί του πανίσχυρου φέτος Παναθηναϊκού αποτελεί μια πολύ μεγάλη δήλωση για αυτό που έχει χτιστεί. Όχι μόνο αυτή τη σεζόν, επειδή οι «κιτρινόμαυροι» αποτελούν ξανά μια ομάδα από την αρχή, αλλά για το πλάνο, το έργο και την υπομονή που υπάρχει τα τελευταία χρόνια από τη διοίκηση μαζί με τον Γιάννη Καστρίτη.
Ο 41χρονος κόουτς βρίσκεται για τρίτη διαδοχική χρονιά (και τέταρτη συνολικά) στον πάγκο του Άρη, έχει εμφυσήσει στους παίκτες και γενικότερα στην ομάδα τη φιλοσοφία του, πηγή της οποίας αποτελεί το πάθος στην άμυνα και η καθημερινή σκληρή δουλειά και οι μεγάλες… μάχες στις προπονήσεις. «Αν δείτε τι γίνεται στις προπονήσεις…» είχε πει σε ανύποπτο χρόνο ο ίδιος.
Για να επιστρέψουμε στην σπουδαία και ιστορική νίκη στο ΟΑΚΑ, αρκεί να δει κανείς μερικούς αριθμούς της στατιστικής. Ο Άρης κατέβηκε να παίξει με στόχευση για πλήρες ροτέισον καθώς ακολουθεί το πιο σημαντικό (έως τώρα) παιχνίδι της σεζόν. Αυτό απέναντι στην Τρέντο, την Τετάρτη μέσα σε 48 ώρες από το ματς του ΟΑΚΑ, που δίνει την ευκαιρία στους κιτρινόμαυρους με νίκη να πάρουν την 4η θέση του ομίλου στο Eurocup και μαζί το πλεονέκτημα έδρας για το Play in της διοργάνωσης.
Ο Άρης κέρδισε τον Παναθηναϊκό με ανατροπή από το -8 και έχοντας σχεδόν σε όλο το τελευταίο δεκάλεπτο στην πεντάδα του τον 21χρονο Ανδρέα Καλόγηρο, ο οποίος είχε ελάχιστες παρουσίες φέτος (τρεις όλες κι όλες στο Eurocup) με πολύ μικρό χρόνο συμμετοχής. Ο Γιώργος Περσίδης πήρε 19 λεπτά χθες, ο Βασίλης Τολιόπουλος «περιορίστηκε» στα 21’ και μόνο ο Ρόμπερτς Μπλούμπεργκς έπαιξε λίγο παραπάνω από τους υπόλοιπους συμπαίκτες του, στα 24’. Και αυτό την στιγμή που ο Παναθηναϊκός δε χρησιμοποίησε καθόλου τους Δημήτρη Μωραΐτη και Αλέξανδρο Σαμοντούροφ. Μπορεί οι «πράσινοι» να κουβαλόυσαν κούραση από τη «διαβολοβδομάδα» και να μην είχαν τους Χουάντσο Ερνανγκόμεθ, Ματίας Λεσόρ, Ιωάννη Παπαπέτρου και ανέτοιμο τον Κώστα Σλούκα, όμως και ο Άρης είχε τα προβλήματά του. Πέραν του κρισιμότατου ματς που ακολουθεί με την Τρέντο σε μόλις δύο μέρες από το παιχνίδι, έπαιζε ουσιαστικά για πρώτη φορά χωρίς τον Ρομπέρτο Γκάλινατ, έναν από τους πιο μεγάλους επιθετικούς του άξονες και με τον Λευτέρη Μποχωρίδη ανέτοιμο.
Όμως δεν είναι μόνο αυτό το διπλό που κάνει τη διαφορά για τον Άρη. Σαφώς έκανε τον μεγαλύτερο θόρυβο από κάθε άλλη νίκη, όμως ο δρόμος προς την κατάκτηση αυτής δεν χαράχτηκε σε μία μέρα. Και ούτε αποτελεί πυροτέχνημα. Μερικές ημέρες πριν ο Άρης πέτυχε κι άλλες σπουδαίες νίκες. Μέσα στη Γερμανία επί της πολύ δυνατής Ουλμ, αλλά και πριν δύο εβδομάδες κόντρα στην ΑΕΚ στα Λιόσια. Είναι επίσης και τα διπλά επί της Μπούντουτσνοστ, της Τουρκ Τέλεκομ, ομάδων με πολλαπλάσιο μπάτζετ. Τα όσα έχει πετύχει ήδη φέτος ο Άρης στην Ευρώπη αποτελούν υπέρβαση. Με το χαμηλότερο μπάτζετ στο Eurocup έχει περάσει στους «12», έχοντας δημιουργήσει τα δικά του όνειρα.
Αλλά, τα τελευταία τρία χρόνια ο Άρης έχει καταφέρει το πιο σημαντικό απ’ όλα. Ενεργοποίησε ξανά τον κόσμο του. Του έδωσε αυτή την σπίθα που θέλει για να πάρει… φωτιά και να δώσει φωτιά στην ομάδα με την ενέργειά του. Χθες, στο αεροδρόμιο της Θεσσαλονίκης η τρομερή υποδοχή της κιτρινόμαυρης αποστολής ήταν ένα μικρό δείγμα της δίψας των φίλων του Άρη για επιτυχίες. Το μεγάλο δείγμα είναι αυτό που παρουσιάζει το Παλέ σε κάθε εντός έδρας ματς με οποιονδήποτε αντίπαλο. Σε κάθε ευρωπαϊκό παιχνίδι και σε όλα της Basket League, από τον πρωτοπόρο Παναθηναϊκό μέχρι τον ουραγό Απόλλωνα το Παλέ είναι γεμάτο. Όπως θα είναι ξανά κατάμεστο στα ματς που ακολουθούν με Τρέντο και ΠΑΟΚ.
Και αυτό από μόνο του αποτελεί μία δήλωση Αυτοκρατορίας. Και ο Άρης έχει κάνει πολλές τέτοιες φέτος. Βαρύγδουπος τίτλος, σχεδόν βλάσφημος θα πει κανείς καθώς γυρίζει άμεσα το νου όλων στη μία και μοναδική Αυτοκρατορία που είχε χτιστεί με Ιωαννίδη, Γκάλη, Γιαννάκη, Σούμποτιτς και τα… άλλα παιδιά. Όμως, ο Άρης χθες δήλωσε πως θέλει και, κυρίως, πως μπορεί να επιστρέψει.
ΥΓ: Στο ματς του ΟΑΚΑ ο Άρης είχε 4/6 βολές έναντι 22/29 του Παναθηναϊκού.
ΥΓ2: Respect (και) για τη δήλωση του Δημήτρη Γιαννακόπουλου περί διαιτησίας και βελτίωσης του ελληνικού μπάσκετ.
ΥΓ3: Από το «καράτε» του Σεγκoύρα στην «μπασκετάρα» του Γιαννακόπουλου.
ΥΓ4: Έχει αλλάξει επίπεδο ο Τολιόπουλος. Έχει πλέον την στόφα ηγέτη, απέκτησε την ελευθερία, την αυτοπεποίθηση και την εμπιστοσύνη που έψαχνε στον Άρη.
