Όταν ξεκινούν τα πλέι οφ, στο ΝΒΑ, αρχίζει και το... κανονικό μπάσκετ. Αυτή είναι μια φράση που συνηθίζεται εδώ και χρόνια. Μόνο που στην ουσία της η βάση κάτω από την οποία άπαντες αναφέρουν πως το παιχνίδι είναι διαφορετικό κατά τη διάρκεια της post season είναι αληθής. Διότι οι μάχες είναι πιο σκληρές, η ένταση είναι στο υψηλότερο επίπεδο, ενώ στο φινάλε το διακύβευμα είναι ξεκάθαρο.
Το πρωτάθλημα καθιστά μια σεζόν πετυχημένη, για όποια από τις 16 ομάδες βρεθούν στα πλέι οφ. Αυτή είναι η μεγάλη διαφορά χρόνια τώρα.
Κάτι που αναγνωρίζουν ακόμα και παίκτες. Είτε πρόκειται για εν ενεργεία αθλητές, είτε για βετεράνους του αθλήματος. Ο Τζέισον Ρίτσαρντσον άλλωστε ξέρει πολύ καλά από αυτή τη διαδικασία, έχοντας παλέψει για τίτλο με τους Φοίνιξ Σανς το 2010. Τότε που ο Κόμπε Μπράιαντ, ο Πάου Γκασόλ και η παρέα τους, στους Λος Άντζελες Λέικερς, έβαλαν τέλος στην πορεία τους στους τελικούς της Δύσης. Μια ανάσα δηλαδή, πριν από το μεγάλο ραντεβού του τίτλου στους NBA Finals.
Στα 42 του χρόνια πλέον, ο άσος από το Μίσιγκαν, που κατέκτησε δύο φορές τον διαγωνισμό καρφωμάτων (2002, 2005) και διακρίνεται για τα εντυπωσιακά άλματά του, αλλά και την αποτελεσματικότητά του στην επίθεση, παρακολουθεί τα παιχνίδια και μιλώντας στο SDNA ανέλυσε τον ρυθμό με τον οποίο παίζουν οι ομάδες, έφερε το παράδειγμα του Όστιν Ριβς, ενώ προέβλεψε το ζευγάρι των τελικών, αλλά και τον φετινό πρωταθλητή.
Με δεδομένο πως τα πλέι οφ είναι μια διαφορετική συνθήκη σε σχέση με την regular season, ο πολύπειρος άσος με τα 13 χρόνια εμπειρίας στο ΝΒΑ εξήγησε τη μεγαλύτερη διαφορά που υπάρχει στο παιχνίδι.
«Ο λόγος που υπάρχει διαφορά είναι γιατί στο τέλος υπάρχει ένα πρωτάθλημα που πρέπει να διεκδικήσει κάθε ομάδα που παίζει στα πλέι οφ», ξεκαθάρισε στην αρχική του τοποθέτηση, για να προσθέσει πως «πρέπει να βγεις και να κερδίσεις παιχνίδια, η προσοχή στις λεπτομέρειες ανεβαίνει, η ένταση ανεβαίνει. Βγαίνεις και δίνεις τα πάντα στο γήπεδο, αλλιώς πας σπίτι σου. Είσαι πιο συγκεντρωμένος και πιο αφοσιωμένος γιατί έχεις να κερδίσεις ένα πρωτάθλημα».
Η φετινή διαδικασία των πλέι οφ έχει ξεκινήσει με πολλές υποσχέσεις. Ήδη οι μάχες είναι πολλές και τόσο στην Ανατολή, όσο και στη Δύση το θέαμα βρίσκεται σε υψηλά επίπεδα. «Αυτό που ξεχωρίζω είναι το επίπεδο του μπάσκετ που παίζεται, αλλά και οι παίκτες που βγαίνουν μπροστά», υπογράμμισε, λίγο πριν σταθεί σε έναν... αφανή ήρωα των Σανς, τον Τόρεϊ Κρεγκ.
«Για τους Φοίνιξ Σανς, για παράδειγμα, στο Game 2 ήταν ο Τόρεϊ Κρεγκ που είχε σπουδαία βραδιά και κουβάλησε την ομάδα του στη νίκη».
Φυσικά δεν πέρασε απαρατήρητη και η σειρά των Κινγκς με τους Ουόριορς, λέγοντας πως «οι νέοι παίκτες των Κινγκς έκαναν ένα σημαντικό βήμα μπροστά, κόντρα στους εν δυνάμει πρωταθλητές. Είναι το επίπεδο που παίζεται το παιχνίδι, η προσοχή στις λεπτομέρειες», ενώ στο κάδρο βρέθηκε και ο Λεμπρόν Τζέιμς.
«Βλέπεις τον Λεμπρόν Τζέιμς το πώς αγωνίζεται στα 37 του και παίζει σαν να βρίσκεται στα 20 του. Η παρουσία των παικτών στα πλέι οφ είναι τρομερή».
Στα δικά του μάτια αν κάτι ξεχωρίζει είναι πως «οι παίκτες τώρα έχουν περισσότερες ικανότητες», όπως είπε για να σταθεί στο γεγονός πως κάθε ομάδα πλέον έχει τρεις πόλους στην επίθεση. «Βλέπεις παίκτες σαν τον Γιάννη Αντετοκούνμπο που είναι πάνω από 2,10 και μπορεί να ντριμπλάρει σαν πόιντ γκαρντ. Κάθε ομάδα έχει 3 επιλογές, όπως κυλάνε τα παιχνίδια. Οι Σανς έχουν τον Ντέβιν Μπούκερ, τον Κρις Πολ και τον Κέβιν Ντουράντ. Οι Μπακς έχουν τον Γιάννη, τον Χόλιντεϊ και τον Μίντλετον».
Για τον βετεράνο άσο το παράδειγμα του Όστιν Ριβς είναι το πλέον χαρακτηριστικό του τι μπορεί να κάνει ένας παίκτης με υψηλό μπασκετικό IQ. Διότι πλέον ο απόφοιτος του Οκλαχόμα λογίζεται ως τρίτος επιθετικός πόλος στο παιχνίδι της ομάδας του Ντάρβιν Χαμ.
Κάτι για το οποίο υπάρχει εξήγηση. «Στους Λέικερς ο Όστιν Ριβς πρέπει να γίνει 3η επιλογή και το βλέπεις αυτό στα παιχνίδια των πλέι οφ. Ο τρόπος που παίζει λέει πολλά. Καταλαβαίνει το παιχνίδι και παίρνει πίεση από τον Λεμπρόν και τον Άντονι Ντέιβις. Είναι εκπληκτικό να βλέπεις την εξέλιξή του, αλλά και από πού ξεκίνησε για να φτάσει εδώ. Η αυτοπεποίθησή του είναι τρομερή, τρυπάει ταβάνι. Τον πιστεύει η ομάδα του και εκείνος πήρε ένα πολύ κρίσιμο παιχνίδι προς το τέλος του Game 1 και σφράγισε τη νίκη της ομάδας του. Αυτό δείχνει πόσο καλός παίκτης είναι τώρα».
Σε ένα 48λεπτο αγώνα πλέι οφ ο ρυθμός είναι πάρα πολύ γρήγορος. Σε τέτοιο βαθμό ώστε πολλές φορές αρκετοί παίκτες να μην μπορούν να ακολουθήσουν το τέμπο αυτό. Είτε πρόκειται για την άμυνα, είτε για την επίθεση.
Πόσο έχει αλλάξει ο ρυθμός από τα δικά του χρόνια ως αθλητής (δεκαετία 00ς μέχρι τα μέσα των 10ς) έως και σήμερα; Η απάντηση έρχεται στο στυλ παιχνιδιού που υπηρετεί μια ομάδα. «Εξαρτάται από την ομάδα η οποία αγωνίζεται. Οι Ουόριορς παίζουν πάντα σε γρήγορο ρυθμό, όποιον κι αν έχουν απέναντί τους. Οι Γκρίζλις παίζουν σε γρήγορο τέμπο όταν είναι ο Τζα Μοράντ στο παρκέ. Εξαρτάται πάντα από την ομάδα.
Όταν ήμουν στους Σανς είχαμε τον Στιβ Νας έναν από τους καλύτερους πλέι μέικερ που κρατούσε τη μπάλα. Είχαμε πολλούς σουτέρ όπως εγώ, ο Ντάντλεϊ, ο Φράι, ο Ντράγκιτς, ακόμα και ο Μπαρμπόσα έδινε λύσεις. Είχαμε τον Αμάρε που κυριαρχούσε στο ζωγραφιστό. Άρα εξαρτάται πιο πολύ από την ομάδα κατά κύριο λόγο».
Στο ερώτημα πόσο καλός παίκτης θα ήταν στο σημερινό ΝΒΑ μάλιστα, η απάντησή του ήταν ξεκάθαρη. «Είναι δύσκολο να απαντήσω σε αυτό. Θεωρώ ότι ήμουν καλός στην δική μου εποχή, αλλά τώρα οι παίκτες είναι τρομερά ταλαντούχοι. Έχεις παίκτες πάνω από 2 μέτρα που παίζουν ως πόιντ γκαρντ. Βλέπεις ψηλούς όπως ο Μπρουκ Λόπεζ, να σουτάρουν πολύ καλά τη μπάλα. Είναι δύσκολο να ματσάρεις αυτή τη γενιά γιατί έχει πολύ ταλέντο. Όμως η δική μου η γενιά ήταν λίγο πιο physical, λίγο πιο σκληρή. Εξαρτάται από το πόσο καλή είναι μια ομάδα και τι θα δώσει η άμυνα».
Τα τελευταία χρόνια το μπάσκετ αλλάζει. Το 5-out είναι ένα σύστημα που κυριαρχεί, καθώς όλο και περισσότεροι σέντερ βγαίνουν έξω από το ζωγραφιστό και σουτάρουν τρίποντο. Από τον Μπρουκ Λόπεζ, που ήταν από τους πρώτους που έφεραν την αλλαγή αυτή, έως τον Καρλ Άντονι Τάουνς τα παραδείγματα είναι πολλά.
Ποια είναι η επόμενη... επαναστατική κίνηση στο παιχνίδι; Αυτό σίγουρα δεν μπορεί να προβλεφθεί, ωστόσο ο Ρίτσαρντσον έβαλε τα πράγματα στη δική του οπτική. «Δεν μπορώ να το μαντέψω γιατί δεν περίμενα να φτάσουμε στο επίπεδο που βλέπουμε τώρα. Τα τρίποντα είναι πολύ βασικό κομμάτι στο παιχνίδι. Και δεν είναι μόνο ότι σουτάρουν ακριβώς πίσω από τη γραμμή, αλλά και αρκετά εκατοστά πίσω από αυτή.
Δεν ξέρω πόσο μπορεί να εξελιχθεί το παιχνίδι, τι μπορεί να είναι η επόμενη συνθήκη. Αυτό το κομμάτι, που βλέπουμε όλους τους παίκτες να σουτάρουν από παντού είναι ένα... επαναστατικό κομμάτι, ωστόσο δεν ξέρω ποιο είναι το επόμενο επίπεδο. Είμαι περίεργος να δω την επόμενη αλλαγή στο παιχνίδι».
Το κεφάλαιο «Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς» είναι ιδιαίτερο. Τόσο για τον ίδιο τον Ρίτσαρντσον, όσο και για το ΝΒΑ, σε πιο γενικό πλαίσιο. Οι πολεμιστές επέλεξαν τον άσο από το Μίσιγκαν στο νο.5 του NBA Draft του 2001, στην Bay Area έμεινε μέχρι το 2007.
Με τα χρόνια όμως οι Ουόριορς ξεχώρισαν και έφτασαν πλέον σε σημείο να λογίζονται ως μια σύγχρονη δυναστεία. Και όχι άδικα. Μετρώντας 4 πρωταθλήματα σε 8 χρόνια οι «πολεμιστές» έφεραν το κάτι διαφορετικό στο παιχνίδι. Σε όλα τα επίπεδα. Και το έκαναν (και εξακολουθούν να το κάνουν) με τεράστια συνέπεια.
Από πού πηγάζει η συνέπεια αυτή; «Είναι πραγματικά πολύ δύσκολο να είσαι τόσο συνεπής και να κερδίζεις παράλληλα και τίτλους. Αυτό δείχνει την αφοσίωση στο παιχνίδι και στον στόχο και ταυτόχρονα έχεις τη νοοτροπία πως αυτό που μετράει στο τέλος είναι το πρωτάθλημα και μόνο. Αυτό έχουν αυτοί οι παίκτες. Το επίπεδο του παιχνιδιού στα πλέι οφ είναι τόσο γρήγορο και καταιγιστικό και αυτοί οι παίκτες το έχουν κάνει για χρόνια.
Πρέπει να είσαι αφοσιωμένος να φροντίζεις το σώμα σου και να είσαι έτοιμος για κάθε επόμενη σεζόν. Χρειάζεται πολύ προσοχή γιατί κάθε φορά που παίζεις στα πλέι οφ, το σώμα σου μεγαλώνει όλο και πιο πολύ και υπάρχουν παίκτες που μεγαλώνουν ηλικιακά, αλλά ξέρουν τι χρειάζεται και τι νοοτροπία πρέπει να έχεις για να πετύχεις. Σε αυτό το κομμάτι πρέπει να συνεχίζεις να πιέζεις για να πάρεις πρωτάθλημα».
Όσο για το τέλος της κουβέντας, ζητήσαμε από τον βετεράνο άσο να κάνει τις προβλέψεις του τόσο για το ζευγάρι των τελικών του ΝΒΑ, όσο και για τον φετινό πρωταθλητή της σεζόν. Μια διαδικασία που μόνο εύκολη δεν είναι, καθώς τα πάντα είναι ανοιχτά φέτος.
«Τα πάντα είναι τόσο ανοιχτά αυτή τη στιγμή που δεν μπορείς να κάνιεις προβλέψεις. Ίσως είναι η πιο ανοιχτή κούρσα για τίτλο που θυμάμαι εγώ τα τελευταία χρόνια. Δεν υπάρχει ξεκάθαρο φαβορί. Είναι δύσκολο να επιλέξω κάποιον ειδικά από την Δύση είναι πολλές ομάδες στην ίδια σειρά. Είναι οι Κλίπερς, οι Σανς, οι Ουόριορς, οι Κινγκς άρχισαν να κάνουν θόρυβο.
Στην Ανατολή για μένα φαβορί είναι οι Μπακς και οι Σίξερς. Αν έπρεπε να επιλέξω, από την Ανατολή θα διάλεγα τους Φιλαδέλφεια 76ερς για τους τελικούς κόντρα στους Ντένβερ Νάγκετς. Σε αυτό το ζευγάρι θα πω ότι νικητές θα είναι οι Σίξερς, αλλά είναι πραγματικά πολύ δύσκολο να κάνεις προβλέψεις, οπότε ίσως πέσω τελείως έξω στο τέλος της ημέρας».