Αρχικά τον ρωτήσαμε πώς νιώθει το παιχνίδι του, μετά τις τελευταίες μέτριες εμφανίσεις στα τουρνουά της Βορείου Αμερικής. «Αισθάνομαι καλά. Είναι πολλές οι αλλαγές και θέλει πολύ χαρακτήρα ώστε να ανεβάσω το παιχνίδι μου μέρα με τη μέρα. Είναι δύσκολο πολλές φορές, γιατί έχω συνηθίσει κάτι τελείως διαφορετικό. Αλλά είμαι ενθουσιασμένος για το μέλλον γενικά. Δεν μιλάω για αύριο ή μεθαύριο. Γενικά για το μέλλον, το μέλλον στο παιχνίδι μου, στο πώς διαχειρίζομαι καταστάσεις. Νιώθω ότι έχω μεταμορφωθεί σε κάτι λίγο πιο ανθρώπινο και πιο πολύ του χαρακτήρα μου, θα έλεγα. Δεν νιώθω πλέον ότι στην ομάδα μου υπάρχει ένταση την οποία δεν χρειάζομαι. Υπήρξαν κάποια πράγματα στο παρελθόν με τα οποία δεν ήμουν πολύ χαρούμενος, δεν ήμουν περήφανος με τον τρόπο που εξέφραζα τον θυμό μου, προς τον πατέρα μου, για παράδειγμα, που τον αγαπάω πάρα πολύ. Έχω τύψεις πολλές φορές που σκέφτομαι ότι μίλησα τόσο άσχημα στους αγώνες μου, στο box μου. Γυρνώντας, όμως, πίσω σκέφτομαι ότι κάποια πράγματα δεν διαχειρίστηκαν πολύ καλά από την πλευρά του box. Πιστεύω ο σκοπός μιας ομάδας είναι επίσης να προσφέρει ηρεμία και γαλήνη στον παίκτη όταν είναι στο γήπεδο και όχι παραπάνω χάος. Και αυτή τη στιγμή παίρνω ακριβώς αυτό που θέλω».
«Δεν είχα περιθώριο να σκεφτώ για τον εαυτό μου»
Ποτέ δεν είναι εύκολο όταν κάνεις μεγάλες αλλαγές στη ζωή σου, ωστόσο ο Στέφανος είναι πολύ χαρούμενος για τις αποφάσεις που πήρε. «Θα έλεγα ότι ήταν πολύ αναζωογονητικό όλο αυτό. Αναζωογονητικό το να μην έχω μια φωνή από πάνω μου συνέχεια να με καθοδηγεί και να μου δίνει πληροφορίες. Μετά από κάποιο διάστημα είναι και κουραστικό ψυχικά να πέφτεις σε μια τέτοια συνεχή ρουτίνα και νιώθεις καταπίεση. Δεν το κάνει τόσο πολύ ευχάριστο και ενδιαφέρον να βρίσκεσαι έξω στο γήπεδο. Πλέον νιώθω οι αποφάσεις μου είναι πιο προσωπικές, όπως και ο τρόπος με τον οποίο διαχειρίζομαι πράγματα μέσα στο γήπεδο. Και μου αρέσει αυτή η διαδικασία. Μου αρέσει να μπορώ να παίρνω δικές μου αποφάσεις, να διαχειρίζομαι συγκεκριμένες καταστάσεις με τον δικό μου τρόπο. Έχω την αίσθηση ότι στο παρελθόν δεν είχα καν περιθώριο να σκεφτώ για τον εαυτό μου. Γιατί πάντα υπήρχε κάποια πληροφορία ή κάτι το οποίο έπρεπε να κάνω και δεν χρησιμοποιούσα το μυαλό μου τόσο πολύ. Οπότε είμαι πλέον σε μια διαδικασία όπου εμπιστεύομαι πιο πολύ τον εαυτό μου παρά κάποιον άλλον».
Πέρα από τον Τομά Περίν, μαζί με τον Στέφανο στη Νέα Υόρκη είναι και ο Πάτρικ Μουράτογλου, που έτσι κι αλλιώς έχει σημαντικό ρόλο στην ομάδα του. «Είναι πολύ ωραίος χαρακτήρας και ωραίος άνθρωπος, είναι ωραίο να βρίσκεσαι μαζί του. Έχει πάρα πολλές ιστορίες από τον κόσμο του τένις. Έχει βιώσει πάρα πολλά πράγματα ο ίδιος. Και, φυσικά, είναι ένας εξαιρετικός προπονητής ο οποίος έχει προπονήσει πάρα πολλούς παίκτες και ξέρει πώς να διαχειρίζεται ψυχολογικά τον κάθε παίκτη. Νομίζω η προπονητική είναι να μπορείς να είσαι ευέλικτος στο να μπορείς να καθοδηγήσεις ψυχολογικά τον κάθε παίκτη ξεχωριστά από θέμα χαρακτήρα».
«Seeded στην Αυστραλία»
Το κακό για τον Στέφάνο είναι πως ο αντίπαλός του στον πρώτο γύρο είναι ο φορμαρισμένος Αρτούρ Φις, πρωταθλητής στο Σινσινάτι, που τον έχει νικήσει πέντε φορές σε ισάριθμους αγώνες. «Για μένα είναι πρόκληση να βγω εκεί έξω και να παλέψω με νύχια και δόντια, όπως λέμε. Και να μπορέσω να βγάλω μια μάχη μέσα στο γήπεδο. Είναι αυτό που σκέφτομαι και αυτό που θέλω».
Όσο για τον στόχο του μέχρι το τέλος της σεζόν; «Δεν ξέρω κατά πόσο υπάρχει πιθανότητα να γίνει κάτι τέτοιο, αλλά θα ήθελα να είμαι seeded στο Australian Open. Για να μπορέσω να έχω και καλύτερες κληρώσεις και να έχω υπό έλεγχο συγκεκριμένα ταμπλό εκείνη τη χρονιά. Αν είσαι μέσα στους Top 32, σε βοηθάει σε πολλά πράγματα».
Ο αγώνας με τον Φις θα ανοίξει αύριο Δευτέρα (31/8) στις 18.00 την αυλαία στο Louis Armstrong Stadium.
