Πρωτίστως αξίζουν πολλά συγχαρητήρια στην ΑΕΚ για την μεγάλη ανατροπή και νίκη. Το σωστό να λέγεται. Δεν έχει ξαναγίνει άλλωστε στην ιστορία των δύο ομάδων σε ντέρμπι στο ΟΑΚΑ να προηγείται ο Ολυμπιακός και να κερδίζει στο τέλος η ΑΕΚ. Μια νίκη για τους «κιτρινόμαυρους» που ήρθε με τέτοιο τρόπο που είναι δεδομένο πως θα της δώσει τεράστιο ψυχολογικό προβάδισμα για την συνέχεια. Αλλά για την ΑΕΚ θα σας τα πουν άλλοι.
Πραγματικά ψάχνω από την στιγμή που τελείωσε το ματς να βρω στο παρελθόν πότε ο Ολυμπιακός είχε παρουσιαστεί ξανά έτσι όπως έπαιξε από το 0-2 και μετά. Ψάχνω να βρω πότε στο παρελθόν ο ίδιος ο προπονητής του «μύριζε» φόβο κάνοντας ότι έπρεπε για να δώσει πίστη στον αντίπαλο για μια επική ανατροπή. Δεν βρίσκω είναι αλήθεια.
Ένα ματς που ξεκίνησε με τον Ολυμπιακό… εκτός ΟΑΚΑ για 10 λεπτά, αλλά από την απίστευτη ευκαιρία του Καρσελά και μετά όχι απλά ισορρόπησε αλλά πήγε εκεί που το θέλουν οι Πειραιώτες.
Ένα ματς που ο εξαιρετικός Οτζίτζα είδε το «δώρο» της άμυνας της ΑΕΚ και ο Μάριν που έχει την κλάση για τέτοιες ενέργειες έκανε εντυπωσιακά το 0-1. Και από εκεί και πέρα έως το τελευταίο σφύριγμα του ημιχρόνου ο Ολυμπιακός έβγαλε αντεπιθέσεις για γκολ και η ΑΕΚ παρακολουθούσε.
Ένα ματς που με το… καλημέρα στο δεύτερο ημίχρονο ο Οτζίτζα έκανε με εντυπωσιακό γκολ το 0-2 και «έκοψε τα πόδια» όλων στο ΟΑΚΑ.
Δυστυχώς για τον Ολυμπιακό αποδείχθηκε πως και ο προπονητής του δεν το… άντεξε. Έβλεπε στωικά την ομάδα του να δέχεται, την λογική και αναμενόμενη πίεση, να μην μπορεί να κρατήσει μπάλα, τον Μάριν να έχει κουραστεί, τον Καρσελά να είναι εκτός αγώνα και δεν έκανε τίποτα.
Προφανώς ο Χάσι περίμενε πως θα περάσει η ώρα με την ομάδα του να αμύνεται λες και είναι καμιά μικρή ομάδα που έτυχε να κερδίζει με 0-2. Ακόμη και όταν μετά το 1-2, από την κακή αντίδραση του Καπίνο, ο Χάσι συνέχιζε να… ενισχύει την δουλειά του Χιμένεθ. Καμία απολύτως κίνηση για να μπορέσει να κρατήσει μπάλα η ομάδα του, να κοντρολάρει το παιχνίδι και να παίξει για να εκμεταλλευτεί τα μεγάλα κενά στο ανασταλτικό κομμάτι της ΑΕΚ που λογικά ρίσκαρε.
Εδώ δεν το έκανε στο 0-2 που το είχε «πιάτο» το ματς, θα το έκανε στο 1-2 θα μου πείτε. Και το «κερασάκι στην τούρτα» ήταν η αλλαγή του Ρομαό. Του πιο έμπειρου παίκτη που έπαιζε με κάρτα αλλά κράταγε όλο το αμυντικό κομμάτι, έβγαζε τσαμπουκά. Και άντε τον έβγαλε. Τον Ταχτσίδη στόπερ έβαλε που μέχρι τότε ήταν εξαιρετικός στον άξονα. Έτσι έχασε τελείως και τον άξονα, έβαλε δύο αργούς αμυντικούς στο κέντρο της άμυνας και το «πουλάκι πέταξε».
Τέτοια «προδοσία» εκ των έσω έχει να ζήσει χρόνια ο Ολυμπιακός, αν έχει ζήσει. Το θέμα βεβαίως είναι πως με τον Χάσι να κάνει τον «ταχυδακτυλουργό», να βάζει το αμυντικό χαφ στόπερ, τον δεξιό μπακ αριστερό, να μην βλέπει τα αυτονόητα σε ένα ματς που είναι στα χέρια του δουλειά δεν γίνεται.
Και είναι σίγουρο πως δεν θα γίνει στον Ολυμπιακό με τον Χάσι από εδώ και στο εξής. Έχασε όλα τα κανονάκια του με το ματς στο ΟΑΚΑ να είναι το απόλυτο «ξεγύμνωμα» του. Στο καλό κ. Χάσι...
Υ.Γ. Ο «κορυφαίος» Σιδηρόπουλος έκανε ότι μπορούσε στο ματς. Με έξυπνο τρόπο δικαίωσε αυτούς που πιστεύουν σε αυτόν. Βεβαίως θα συνεχιζόταν η παράδοση που τον θέλει να αδικεί τον Ολυμπιακό αλλά ο Ολυμπιακός να κερδίζει όμως αυτή την φορά είχε «βοηθό» και τον προπονητή των «ερυθρολεύκων»…
