Στις περισσότερες μεγαλουπόλεις του κόσμου οι υψηλότεροι όροφοι των κτιρίων, τα ρετιρέ που λένε, έχουν συνδεθεί με την οικονομική ευμάρεια και οι χαμηλοί όροφοι και τα υπόγεια με τη φτώχεια. Στο Bout de Paves, στις βόρειες συνοικίες της Ναντ, τα πράγματα είναι εντελώς αντίθετα. Στα τεράστια κτίσματα των παλιών εργατικών κατοικιών, που νοικιάζονται πια πολύ φτηνά σε μετανάστες κι έχουν εγκαταλειφθεί στη μοίρα τους, τα ασανσέρ, όταν υπάρχουν, δεν δουλεύουν. Οπότε όποιος νοικιάζει στους πάνω ορόφους έχει πολλές σκάλες ν’ ανέβει και οι τιμές παίρνουν την… κατηφόρα.
Σ’ ένα τέτοιο διαμέρισμα, με μόλις δύο δωμάτια και αρκετούς κοριούς, πέρασε τα πρώτα χρόνια της ζωής του ο Ιμράν Λούζα, ο νέος χαφ που συμφώνησε με τον Παναθηναϊκό κι έρχεται από την αγγλική Γουότφορντ. Το αποκάλυψε ο ίδιος σ’ ένα μεγάλο αφιέρωμα για τη ζωή του, ότι μετρούσε ακριβώς 221 σκαλοπάτια (!) για να φτάσει στο διαμέρισμά του από την είσοδο της πολυκατοικίας, καθώς αυτό βρισκόταν στον 13ο όροφο. Ο Μαροκινός πατέρας του απουσιάζει τελείως από την αφήγηση της ζωής του, ενώ η μητέρα του έχει πρωταρχικό και βασικό ρόλο. Δεν δίστασε, μάλιστα, να πει ότι θα ήθελε αυτήν να βρίσκεται μαζί του αν ποτέ ναυαγούσε σ’ ένα ερημονήσι.
Η μπάλα είναι, προφανώς, μια προοπτική-μονόδρομος για τέτοια παιδιά, που θέλουν να εκτονώνουν την καθημερινή έντασή τους και για τον Ιμράν, παρά την καθημερινή «προπόνηση» με τα ατέλειωτα σκαλοπάτια, η ακαδημία Etoile du Cens που βρισκόταν σχεδόν δίπλα στο σπίτι του ήταν το πρώτο μέρος όπου έπαιξε μπάλα. Ένας ασήμαντος τοπικός σύλλογος στα βόρεια της πόλης, απ’ όπου όμως περνούν συχνά διάφοροι σκάουτς της Ναντ για να κόψουν κίνηση.
Χρειάστηκε μόνο μερικούς μήνες για να ξεχωρίσει. Το καλοκαίρι του 2006, με το που έκλεισε τα επτά του χρόνια, έγινε δεκτός στις ακαδημίες των «καναρινιών» της Ναντ. Κι εκεί είχε το πρώτο κέρδος του από το ποδόσφαιρο: Μια κάρτα απεριορίστων διαδρομών γι’ αυτόν και τη μητέρα του, ώστε να μετακινείται με τις δημόσιες συγκοινωνίες χωρίς να υπολογίζει τα «ψιλά» των εισιτηρίων από και προς το Joneliere, το κέντρο των ποδοσφαιρικών ακαδημιών της ομάδας. Ακόμα κι αυτό το έξοδο δεν μπορούσε να το αντέξει.
Από το 2006 που έγιναν αυτά μέχρι το 2021 πέρασαν 15 χρόνια. Στα οποία ο Ιμράν Λούζα είχε πιστέψει ότι θα μπορούσε να πραγματοποιήσει τα όνειρά του χωρίς να φύγει από την πόλη που γεννήθηκε. Σ’ αυτά τα 15 χρόνια ανδρώθηκε ποδοσφαιρικά, πέρασε από τα ηλικιακά τμήματα στη Ναντ Β’ (που αγωνίζεται στην 4η κατηγορία) μετά τα 18 του χρόνια, είχε και διεθνή εμπειρία παίζοντας στην Κ20 του Μαρόκου και περίμενε τη στιγμή που θα φορούσε τη φανέλα της ανδρικής ομάδας.
O άνθρωπος που του την έδωσε ήταν ο Βαχίντ Χαλίλχοτζιτς, με τον οποίο έχουν μέχρι σήμερα πολύ στενή σχέση, μιλούν συχνά και ο Λούζα αποκαλύπτει ότι ακούει με προσοχή τις συμβουλές του, επειδή «είναι ένας πολύ καλός άνθρωπος». Ο Βόσνιος ήταν αυτός που έδωσε τα πρώτα λεπτά στον Λούζα, σ’ ένα ματς κυπέλλου με τη Σατορού τον Ιανουάριο του 2019, πριν κλείσει τα 20 του χρόνια. Αυτός ήταν που τον προώθησε στην πρώτη ομάδα και τον βοήθησε να ανθίσει. Τόσο, που πλέον τα στάνταρ ανέβηκαν πολύ.
Η ποδοσφαιρική ομοσπονδία της Γαλλίας τον έπεισε να «γυρίσει» υπηκοότητα ενώ ακόμα δεν είχε κατασταλλάξει και έκανε συνολικά οκτώ ματς με την εθνική Κ21 της Γαλλίας. Πλέον την επόμενη διετία το στάτους του είχε αλλάξει, έγινε βασικό γρανάζι των «καναρινιών» και με την απόδοσή του άρχισε να προσελκύει προτάσεις από ομάδες εκτός Γαλλίας.
Το καλοκαίρι του 2021 η Γουότφορντ έδωσε 10 εκατομμύρια ευρώ στη Ναντ για να τον αποκτήσει. Ένα ποσό πολύ μεγάλο γι’ αυτά που είχε δείξει, αλλά συμβατό με τις προοπτικές που ανοίγονταν μπροστά του. Για τον ίδιο, όμως, η απόφαση ήταν πολύ δύσκολη. Εκτός ότι δεν μιλούσε λέξη αγγλικά (!) δυσκολεύτηκε να προσαρμοστεί στην Αγγλία, τους πρώτους τρεις μήνες κάθε φορά που ήταν εκτός αποστολής έπαιρνε το αεροπλάνο και επέστρεφε στη Ναντ για να δει τη μητέρα του και να πάρει μια γεύση της αγαπημένης του πόλης.
Φαινόταν λες και επεδίωκε να επιστρέψει αμέσως πίσω και να μην καθίσει στην Πρέμιερσιπ, οπότε η ολοκλήρωση μιας πενταετούς συμφωνίας με τη συγκεκριμένη ομάδα είναι από μόνη της είδηση. Ο ίδιος είπε ότι το ματς που του άλλαξε την «κοσμοθεωρία» ήταν μια βαριά ήττα εντός από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ (1-4 στις 20/11/2021), στην οποία όμως ο ίδιος είχε παίξει πολύ καλά και ο κόσμος το αναγνώρισε. Παράλληλα ο Χαλίλχοτζιτς, ο οποίος είχε αναλάβει την εθνική Μαρόκου, τον έπεισε να κάνει αυτή την επιλογή για την ανδρική διεθνή του καριέρα με την προοπτική να παίξει στο Κόπα Αφρικα εκείνης της χρονιάς και στο Μουντιάλ του Κατάρ. Η ψυχολογία του ανέβηκε.
Τελικά στο Μουντιάλ δεν έπαιξε λόγω τραυματισμού, όμως στη Γουότφορντ φάνηκε να δένει. Ο υποβιβασμός στην Τσάμπιονσιπ, όμως, του έφερε δεύτερες σκέψεις. Στο δεύτερο μισό της σεζόν 2023-24 παρουσιάστηκε η ευκαιρία επιστροφής στη Γαλλία με τη φανέλα της Λοριάν και δεν την έχασε. Η Γουόρφορντ τον έδωσε δανεικό, ωστόσο χωρίς οψιόν αγοράς, σημάδι ότι τον πίστευε ακόμα. Έπαιξε 14 ματς και τη βοήθησε να μείνει στην κατηγορία.
Η επιστροφή στη Γουότφορντ αμέσως μετά τον βρήκε με ανανεωμένη θέληση να προσφέρει. Μέχρι τη συμφωνία του με τον Παναθηναϊκό ολοκλήρωσε δύο γεμάτες χρονιές, και μάλιστα φόρεσε και το περιβραχιόνιο του αρχηγού σε κάποιους αγώνες. Ο προπονητής Εντ Στιλ είπε γι’ αυτόν ότι εκτιμάει πως «παίρνει ευθύνες στα αποδυτήρια».
Τι παίρνει ο Παναθηναϊκός; Ένα οκτάρι από τα πιο καθαρά που μπορούσε να βρει. Δεν είναι προσανατολισμένος ούτε μόνο στα κοψίματα, ούτε μόνο στις πάσες, αλλά κάπου ανάμεσα. Έχει καλή μακρινή πάσα και αλλαγή πλευράς, αμύνεται κυρίως με τις θέσεις που παίρνει και λιγότερο με τα τρεξίματά του.
