MENU

Οκτώβριος 2020. Ο Μπαρτ Σένκεφελντ έχει ήδη δώσει τα διαπιστευτήριά του από την προηγούμενη, παρθενική του σεζόν. Είχε πιστοποιήσει την προσωπικότητα, την ταχύτητα και το δυναμισμό του. 

Από το βάπτισμα του πυρός στα τέλη Σεπτεμβρίου του 2019, στο ισόπαλο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό στο ΟΑΚΑ (1-1) όπου ήταν ο κορυφαίος του γηπέδου αν και ανέτοιμος, έως το φινάλε, δέσποζε στα πράσινα μετόπισθεν. 


Και είχε δικαιώσει σε μεγάλο βαθμό τον Γιώργο Δώνη που έλεγε με βεβαιότητα όταν έκλεινε η μεταγραφή του ότι «θα είναι ο κορυφαίος στόπερ του πρωταθλήματος», κι ας μην έκανε όλες τις προπονήσεις σε πλήρες εύρος. 

Ο Φραν Βέλεθ, από την άλλη, είχε μόλις έρθει στον Παναθηναϊκό ως ελεύθερη μεταγραφή από τον Αρη. Με υψηλό, τριετές συμβόλαιο, ως ένας από τους πιο ακριβοπληρωμένους του ρόστερ το συγκεκριμένο καλοκαίρι. 

Ηταν ξεκάθαρο από την επιτυχημένη διετία του στη Θεσσαλονίκη ότι διέθετε έντονη προσωπικότητα ενώ η άφιξή του στο τριφύλλι την εποχή των Ρόκα-Πογιάτος του έδινε ακόμα μεγαλύτερη άνεση για να αποκτήσει πρωταγωνιστικό ρόλο στην ομάδα άμεσα. Οπερ και εγένετο.  

Την περυσινή καταστροφική σεζόν ενός ακόμα πισωγυρίσματος, με τα παραπάνω δεδομένα να βρίσκονται στο τραπέζι, προέκυψε και η παρθενική τους συνύπαρξη στην καρδιά της πράσινης άμυνας. 

Μία συνύπαρξη που δεν είχε τα προσδοκώμενα αποτελέσματα και εν ολίγοις φάνηκε προβληματική, κυρίως εξαιτίας των ισχυρών «εγώ», αλλά και των τότε «ισορροπιών» στα αποδυτήρια του Παναθηναϊκού, έτσι όπως τις είχε αναλύσει, ο «ρούκι» και άπειρος Πογιάτος. 

Σένκεφελντ και Βέλεθ είναι αμφότεροι δεξιοπόδαροι και το ζήτημα της συγκεκριμένης περιόδου ήταν ποιος από τους δύο θα αγωνίζεται ως αριστερός στόπερ. 

Ποιος θα μετακινηθεί λίγα μέτρα αριστερά. Ποιος θα ξεβολευτεί λίγο περισσότερο και θα δώσει χώρο στον άλλο. 

Θέμα «σιγά τα ωά» και ανούσια λεπτομέρεια για την πλειονότητα του κόσμου, αλλά άκρως σημαντικό για μία σειρά από λόγους όσον αφορά την εύρυθμη λειτουργίας ενός συνόλου, με τον Πογιάτος να καταφεύγει στην παγκόσμια πατέντα να εναλλάσσονται στις δύο θέσεις πότε ο ένας, πότε ο άλλος. 

Βλέπαμε δηλαδή στη διάρκεια των αγώνων για πέντε λεπτά τον Βέλεθ δεξιό στόπερ και για άλλα πέντε τον Σένκεφελντ. Και τούμπαλιν! 

Η κοινή λογική είχε πάει περίπατο, το «εμείς» ήταν κάτω από το «εγώ» και αυτός που θα έπρεπε να λειτουργήσει ως αφεντικό στα αποδυτήρια, ένιπτε τας χείρας του σαν άλλος Πόντιος Πιλάτος. 

Δεκέμβριος 2021. Εναν χρόνο και δύο μήνες αργότερα, ο Μπαρτ Σένκεφελντ επιστρέφει στην ενδεκάδα του Παναθηναϊκού μετά από επτάμηνη απουσία λόγω τραυματισμού. 

Ο Φραν Βέλεθ αγωνίζεται σε όλα τα ματς ως δεξί στόπερ μέχρι εκείνη τη στιγμή, με πότε τον Σάρλια και πότε τον Πούγγουρα αριστερό, δίπλα του. Αποτελεί την πιο ισχυρή προσωπικότητα των διαθέσιμων κεντρικών αμυντικών της ομάδας. 

Ο Μπαρτ Σένκεφελντ μετράει αντίστροφα για την επιστροφή του. Είναι πλέον έτοιμος να επανενταχθεί, η ομάδα τον έχει ανάγκη και ο Βέλεθ θα πρέπει να τον βοηθήσει σε αυτή τη μετάβαση που μόνο εύκολη δεν είναι για όποιον αθλητή προέρχεται από τόσο μεγάλη απραξία. 

Ο Ισπανός του ανοίγει το χώρο και τον υποδέχεται με ανοιχτές αγκάλες. Δεν έχει κανένα πρόβλημα να τοποθετηθεί αριστερά, του δίνει χάι φάιβ και τον εμψυχώνει μετά από καλές ενέργειες και την ίδια στιγμή είναι ο ίδιος από τους καλύτερους τόσο με τον ΠΑΣ Γιάννινα στη Λεωφόρο, όσο και στον Βόλο. Τα αποδυτήρια όπως πρέπει να είναι...

Οι ενθαρρυντικές εικόνες στο Πανθεσσαλικό από τη συνύπαρξή τους στην καρδιά της άμυνας του Παναθηναϊκού είναι ίσως το πιο σημαντικό κέρδος μετά την πρόκριση στην προημιτελική φάση του Κυπέλλου. 

Μία πρόκριση πέρα για πέρα δίκαιη που θα έπρεπε να είχε επιτευχθεί με δύο άνετες νίκες, κάτι που δεν συνέβη αποκλειστικά και μόνο εξαιτίας της αστοχίας των πράσινων στις πολλές υποσχόμενες ευκαιρίες που δημιούργησαν. 

Διότι ένα σκορ του τύπου 0-3 θα αποτύπωνε σε πλήρες εύρος τη διαφορά που χώριζε τις δύο ομάδες στο χορτάρι του Πανθεσσαλκού. 

Ειδικότερα στο πρώτο ημίχρονο ο Παναθηναϊκός ήταν επιβλητικός, αποφασιστικός και κυρίαρχος, αγωνίστηκε με τη νοοτροπία που πρέπει να έχει πάντα και παντού και πραγματοποίησε μία από τις καλύτερες εκτός έδρας εμφανίσεις του τη φετινή σεζόν. 

Στο δεύτερο ημίχρονο έδωσε χώρο, διαχειρίστηκε με λιγότερα ρίσκα το σκορ του πρώτου αγώνα, δεν απειλήθηκε σε καμία στιγμή και μετά την αποβολή που κέρδισε ο Παλάσιος από την κάθετη πάσα του Μακέντα στο χώρο, έχασε τουλάχιστον άλλες δύο καραμπινάτες ευκαιρίες για γκολ. 



Κι αν η χαρμόσυνη είδηση της επιστροφής του Σένκεφελντ και της συνύπαρξής του με τον Βέλεθ, μπορεί να αποδειχθεί ευεργετική για την ομάδα, με τον Ολλανδό να κουμπώνει ιδανικά στο παζλ και να προσθέσει δύναμη, ταχύτητα και προσωπικότητα σε μία θέση όπου υπήρχε ξεκάθαρο πρόβλημα, το θέμα του «εύκολου» γκολ παραμένει ζήτημα προβληματισμού. 

Διότι με εξαίρεση τον Καρλίτος που έχει ποσοστά ελευθέρων βολών όταν βρίσκεται με μέτωπο μπροστά από την αντίπαλη εστία, υπάρχει σαφές έλλειμμα στην εκτέλεση. 

Συν τοις άλλοις ο Ισπανός δεν είναι το ίδιο επιδραστικός στο παιχνίδι της ομάδας, ακόμα και σε ματς που βρήκε δίχτυα, όταν παίζει ως 9άρι στην κορυφή της επίθεσης του 4-3-3. 

Αυτή είναι η επόμενη σπαζοκεφαλιά που καλείται να λύσει ο Γιοβάνοβιτς. 
 

Παναθηναϊκός: Η άγνωστη «πατέντα» και το απόλυτο παράδειγμα της… αλλαγής!
EVENTS