Αυτό που ξέχασε να συμπληρώσει ο Γάλλος, είναι πως ο φετινός Ολυμπιακός δεν υπάρχει ματς στο πρωτάθλημα που να προσέφερε θέαμα. Πάντα τηρουμένων των αναλογιών. Δηλαδή της ομάδας με το υποτιθέμενο καλύτερο ρόστερ, της ομάδας που έχει τον ίδιο προπονητή εδώ και τρία χρόνια.
Σε ποιο ματς που νίκησε ο Ολυμπιακός προσέφερε θέαμα; Κανένα είναι η απάντηση. Θέλει ο καθένας να αναζητά ελαφρυντικά, οκ δικαίωμά του. Η πραγματικότητα δεν μπορεί να «βιάζεται» όμως. Δεν είναι δυνατόν να θεωρείται κάποιος όχι γνώστης του ποδοσφαίρου, αλλά τουλάχιστον να μην πηγαίνει την μπάλα στο αστυνομικό τμήμα σα βόμβα και να σπατουλάρει νυχθημερόν αυτό το αγωνιστικό πρόσωπο!
Ευθέως το είπε ο Βαλμπουενά. Είναι μπηχτή και για τον προπονητή; Όπως το καταλαβαίνει ο καθένας. Το τι λέει ο κάθε παίκτης, είναι δικαίωμά του όμως. Είναι μέλος της ομάδας. Οι εξωτερικοί παρατηρητές, πώς ανακαλύπτουν… κινήσεις ματ του Πέδρο Μαρτίνς σε αυτό το ματς του Αγρινίου;
Επειδή έκανε αλλαγή κι έβαλε τον Ελ Αραμπί και τον Βαλμπουενά. Μέχρι και στην Cosmote TV ακούστηκε στην πρώτη ερώτηση αν νιώθει ότι αυτός κέρδισε το παιχνίδι με τις αλλαγές του!
Πρέπει να διδάσκονται αυτές οι αλλαγές στα πανεπιστήμια. Είσαι εσύ αναγνώστη μας, προπονητής του Ολυμπιακού. Παίζεις στο Αγρίνιο κι είσαι στο 1-1. Βλέπεις τον πάγκο σου. Έχεις σε αυτόν Ελ Αραμπί, Βαλμπουενά, Γκάρι Ροντρίγκες, Βρουσάι, Κούντε, Ανδρούτσο, Καρμπόβνικ, Σισέ, Κρίστινσον. Ως μυαλό κοινού θνητού, απλού φιλάθλου, ποιον θα βάλεις; Προφανώς όχι τον Ελ Αραμπί και τον Βαλμπουενά, γιατί αυτοί είναι προνόμιο των προπονητικών φαινομένων όπως ο Μαρτίνς.
Είναι καλός τεχνικός, μην παρεξηγηθούμε. Τονίζουμε την γραφική έως προσβλητική προς την ανθρώπινη νοημοσύνη, υπερβολή. Τη διαφήμιση που στο τέλος-τέλος δεν χρειάζεται ο Πορτογάλος. Που έκανε τα αυτονόητα σε μια ομάδα που συνεχίζει να μην παίζει καλά. Και πώς πήρε το ματς μέσω αυτών των κινήσεων; Επειδή ο Βαλμπουενά ως… θαυματοποιός σηκώθηκε να πάρει μια κεφαλιά (σοκ) και ο Ελ Αραμπί εκτέλεσε πέναλτι στα δίχτυα! Κινήσεις… ματ.
Ο Πέδρο Μαρτίνς από μόνος του, έχει δείξει πως είναι σε πίεση. Μέσω των αντιδράσεών του μετά από αναμετρήσεις. Κυρίως στους αγώνες που δε νικά η ομάδα του. Όταν κάποιος δεν εμπιστεύεται το αποτέλεσμα της ίδιας της δουλειάς του, έχει νεύρα. Στο χορτάρι φαίνεται πως η δουλειά του φετινού Ολυμπιακού, δεν είναι ποδοσφαιρικά θελκτική. Έχοντας θεωρητικά το καλύτερο ρόστερ, με τον προπονητή μια τριετία στη θέση του και με τους αντιπάλους να ψάχνουν ακόμη τη «χημεία» τους με νέους προπονητές και πολλά νέα πρόσωπα στο ρόστερ.
Θεωρητικά και πρακτικά, έτσι όπως είναι τα πράγματα ο Ολυμπιακός έπρεπε αυτή τη στιγμή να έχει διαφορά ασφαλείας στην κορυφή. Σίγουρα, πάντως, όχι να ασθμαίνει αγωνιστικά σε αναμετρήσεις που υπό νορμάλ συνθήκες τις «καθάριζε». Όπως σε κάθε αναμέτρηση έτσι και στο Αγρίνιο, ο Μαρτίνς παρέταξε ένα σύνολο που δεν μπορεί να δημιουργήσει. Πιέζει, πρεσάρει, κλείνει τον αντίπαλο, αλλά ευκαιρίες όσο τις είδατε τόσο τις είδαμε. Άλλωστε και η νίκη ήρθε από μία στημένη φάση και ένα πέναλτι.
Προφανώς δεν βλέπουμε όλοι το ίδιο ποδόσφαιρο. Ειδικά με αυτή τη μερίδα των χειροκροτητών. Οι οποίοι αν… γυρίσει ο διακόπτης, θα τον περάσουν «πριονοκορδέλα». Καλό είναι να προσέχουμε τι ακούμε και τι διαβάζουμε. Επειδή πέρα από την αγιοποίηση της σαπίλας που ρήμαξε το ποδόσφαιρο δεκαετίες, θα ξεχάσουμε κι αυτά που ξέραμε για το άθλημα.
