MENU

Ο Μαουρίτσιο είναι καλός παίκτης. Δεν είναι ακριβώς αυτό που λείπει από τον ΠΑΟΚ, καθώς το κενό του καλύφθηκε μερικώς από τον Σβάαμπ. Ο ΠΑΟΚ θέλει ένα γρήγορο, αθλητικό εξάρι και όχι ένα ακόμα ποιοτικό αλλά βαρύ οκτάρι. Σε κάθε περίπτωση, αν δεν βρεθεί άλλος, μόνο για την προσωπικότητά του και όσα φέρνει στα αποδυτήρια, ο Βραζιλιάνος θα είναι μια χρήσιμη προσθήκη. Όπως ήταν χρήσιμη η αγωνιστική επιστροφή του Μάτος. Και όπως, μιας και το συζητάμε, μια χαρά θα μου άρεσε να γυρίσει και ο Αντρέ. Όλα τα παραπάνω εντούτοις, η περίπτωση Μάτος και οι σκέψεις για Μαουρίτσιο, δεν δείχνουν σωστή μεταγραφική οργάνωση και προετοιμασία. Δείχνουν τσαπατσουλιά και μια προσέγγιση περίπου «ό,τι κάτσει».

Συνολικά ο ΠΑΟΚ στην μεταγραφική περίοδο κινήθηκε με μοναδική ξεκάθαρη κατεύθυνση την μείωση του μπάτζετ. Όλα τα υπόλοιπα ήταν κάπως θολά. Θέλω να πω ότι δεν κατέστη εμφανές τι ακριβώς προσπάθησε να πετύχει ο Ρέμπε.

Ηλιακή ανανέωση; ΟΚ, αλλά όχι ακριβώς. Ο Σβάαμπ , η πρώτη μεταγραφή του καλοκαιριού είναι 29 χρονών και ο Τσόλακ 27 ενώ ο Άκπομ, τον οποίο αντικατέστησε ο Κροάτης είναι 24. Ο Ουαγκέ που είναι όντως νεαρός, δεν έχει ρήτρα αγοράς, ο Μουργκ αντικαθιστά τον Πέλκα και είναι μία ή άλλη (25 ο Αυστριακός, 26 ο Έλληνας) ενώ η πρόθεση να αποκτηθεί δανεικός ο Κρίστο, έστω κι αν ναυάγησε, δείχνει ότι ο Κούτσιας δεν υπολογίζεται ούτε ως τρίτη επιλογή στα φορ. Οι περιπτώσεις Νινούα και Περέιρα όντως κινούνται προς την κατεύθυνση της επένδυσης σε νέο αίμα, ενέχουν όμως παράλληλα και μεγάλο ρίσκο να μην βγουν. Πραγματική ανανέωση και ηλικιακά και ποιοτικά συνιστά η αντικατάσταση του Στοχ από τον Ζίβκοβιτς, μάλλον η καλύτερη μεταγραφή του ΠΑΟΚ αυτό το καλοκαίρι, και -ρισκάρω να πω με βάση όσα μας έχει δείξει ο Σέρβος μέχρι σήμερα – μιας από τις καλύτερες στην Ελλάδα.

Προφανώς δεν μπορούμε να μιλάμε ούτε για συνολική ποιοτική αναβάθμιση – τουλάχιστον όχι μέχρι να δούμε Τσόλακ, Ουαγκέ και Μουργκ σε πλήρη δράση.

Μπορούμε, αντιθέτως, με μεγαλύτερη βεβαιότητα να μιλάμε για αθλητική αναβάθμιση. Ο ΠΑΟΚ όντως έγινε πιο αθλητικός και γρήγορος, πράγμα εξαιρετικά σημαντικό στο σύγχρονο ποδόσφαιρο.

Ωστόσο, συνολικά, η εικόνα δείχνει το εξής: ο ΠΑΟΚ προσπάθησε κυρίως να μειώσει το μπάτζετ του, χωρίς να χάσει -πολύ - -σε αγωνιστικά και ποιοτικά χαρακτηριστικά, να αφήσει κάποιο χώρο στα δικά του παιδιά (Τζόλης Μιχαηλίδης) δίνοντας παράλληλα στον Αμπέλ τα εργαλεία που ζήτησε για να παίξει το ποδόσφαιρό του.

Τα κατάφερε; Όχι σε όλα. Ωστόσο ας είμαστε επιεικείς. Ο Ρέμπε ανέλαβε μια πολύ δύσκολη αποστολή με δεδομένα που άλλαζαν από εβδομάδα σε εβδομάδα – αλλιώς θα είχε κινηθεί αν ο ΠΑΟΚ είχε μπει στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ, αλλιώς αν δεν είχε μπει καν σε ομίλους ευρωπαϊκής διοργάνωσης και αλλιώς τώρα, με τους ομίλους του Γιουρόπα Λιγκ μπροστά του. Ο Ρέμπε επίσης, φορτώθηκε με τα λάθη του παρελθόντος. Αν ο Άκπομ είχε αξιοποιηθεί καλύτερα πέρυσι και είχε ανανεωθεί εγκαίρως το συμβόλαιό του, τότε προφανώς θα είχε πουληθεί και καλύτερα, για να αναφέρω μόνο ένα παράδειγμα. Και τέλος, ο Γερμανος όφειλε να λειτουργήσει μέσα στην πιο ιδιαίτερη συνθήκη που έχει γνωρίσει το παγκόσμιο ποδόσφαιρο εδώ και δεκαετίες -η πανδημία τα έκανε όλα πιο περίπλοκα.

Εν κατακλείδι, το γεγονός ότι η μεταγραφική περίοδος ολοκληρώθηκε αλλά ο ΠΑΟΚ ψάχνει ακόμα, στην αγορά των ελεύθερων, για να καλύψει το κενό στα χαφ που φωνάζει από την αρχή της προετοιμασίας, είναι σαφέστατα πρόβλημα.

Ακόμα μεγαλύτερο πρόβλημα είναι το γεγονός ότι οι φετινές μεταγραφές, δεν δίνουν όραμα, ούτε πείθουν ότι ο ΠΑΟΚ βάζει τις βάσεις για την επόμενη μεγάλη ομάδα που θα πάρει τίτλους. Ίσως το σχέδιο είναι αυτό να γίνει σταδιακά – μέσα σε μια –δύο ή και τρεις μεταγραφικές περιόδους, κάτι που ακούγεται πολύ λογικό. Ίσως ο στόχος φέτος είναι η καλή παρουσία στην Ευρώπη αλλά όχι ο πρωταθλητισμός.

Μια μεγάλη και ειλικρινής συνέντευξή τύπου από τον Ρέμπε θα εξηγούσε πολλά.

Οι μεταγραφές τελείωσαν, καιρός για ειλικρινείς εξηγήσεις
EVENTS