«Έκανα πραγματικότητα ένα από τα όνειρα μου», είπε και πήρε μεταγραφή στην ΑΕΚ.
«Έκανα πραγματικότητα ένα από τα όνειρα μου», είπε κι έκανε ντεμπούτο στη Super League με την Ξάνθη.
«Έκανα πραγματικότητα ένα από τα όνειρα μου», είπε κι έπαιξε ξανά στην ΑΕΚ.
«Έκανα πραγματικότητα ένα από τα όνειρα μου», είπε κι έπαιξε σε ευρωπαϊκή διοργάνωση.
«Έκανα πραγματικότητα ένα από τα όνειρα μου» είπε κι έβαλε το πρώτο του γκολ με την ΑΕΚ.
«Έκανα πραγματικότητα ένα από τα όνειρα μου», είπε και κλήθηκε στην Εθνική.
«Έκανα πραγματικότητα ένα από τα όνειρα μου», είπε και έπαιξε στην Εθνική ομάδα.
Αυτό το τελευταίο θα μπορούσε να γίνει και εφιάλτης. Θα μπορούσαν – το προσπάθησαν εν μέρει – να του το μετατρέψουν σε εφιάλτη. Δεν τα κατάφεραν – η απόδοσή του δεν τους έδωσε το δικαίωμα - και ο κεντρικός αμυντικός της ΑΕΚ συνεχίζει να βλέπει την καριέρα του να εξελίσσεται με τον τρόπο που φαίνεται ότι το πεπρωμένο έχει αποφασίσει για εκείνον! Όπως αποφάσισε στις 16 Μαρτίου του 2014 στο Μενίδι.
Οικογενειακές ιστορίες!
Τα όνειρα αλλάζουν. Μεγαλώνουν. Διαμορφώνονται. Ο Σταύρος Σβάρνας ξεκίνησε από τα απλά. Ήθελε να κάνει ό,τι και ο αδερφός του. Ο οποίος αδερφός του ήθελε να κάνει ό,τι έκανε και ο πατέρας τους. Δηλαδή, να παίζει ποδόσφαιρο. Με αξιοσημείωτη καριέρα στη δεκαετία του ’80, ο Νίκος Σβάρνας είχε ξεκινήσει από τον ΑΟ Οικονόμος Τσαριτσάνης και είχε φτάσει να παίξει στη σπουδαία ομάδα του Παναθηναϊκού, με προπονητή τον Γιάτσεκ Γκμοχ. Αργότερα, ο Σταύρος ήθελε να παίξει σε ομάδα. «Έξι ετών είσαι», του είπαν, «δεν μπορείς». Επέμενε μέχρι να μπορέσει. Μετά ήθελε εμφάνιση. Σορτσάκι, φανέλα. «Μικρός είσαι», του είπαν, «δεν σου κάνει». Επέμενε και τη φόρεσε. Κι ας μην του έκανε.
Οι προπονήσεις ήταν αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας, το ποδόσφαιρο ήταν στόχος ζωής, μέχρι, δηλαδή, τη στιγμή που η αληθινή ζωή σε κάνει να κοιτάξεις κατάματα τα όνειρά σου και να τα ζυγίζεις με την πραγματικότητα. Η οικογένεια, στο μεταξύ, είχε μετακομίσει στο Πικέρμι και οι Αφοί Σβάρνας είχαν πάρει μεταγραφή στην Τριγλία Ραφήνας. 16 ετών και μερικών μηνών ήταν. Στο γήπεδο του Μενιδίου ήταν. Σε όμορφες cult στιγμές ήταν. Με Κώστα Νεστορίδη να τιμάται, Πάνο Κιάμο να περιφέρεται, Θωμά Μαύρο και ανοικτό πουκάμισο στην κερκίδα, Μελισσανίδη, Μπάγεβιτς, Δέλλα, Ντακόλ! Ενδεχομένως, το προηγούμενο βράδυ ο Στράτος Σβάρνας να σκεφτόταν τι θα έπρεπε να επιλέξει στο μηχανογραφικό του σε ένα χρόνο. Ενδεχομένως και όχι. Σίγουρα, πάντως, την επομένη του αγώνα έπρεπε να πάει σχολείο. Και πήγε.
Στις ώρες, όμως, που θα μεσολαβούσαν από τη σέντρα του αγώνα μέχρι το πρωινό κουδούνι των οκτώ ή 8.15π.μ. ή 8.30π.μ. (σ.σ. ποιος θυμάται πια, έχουν περάσει τόσα χρόνια) είχε συμβεί μια αλυσίδα γεγονότων που θα του άλλαζαν τη ζωή. Στο ματς ήταν το τμήμα σκάουτινγκ του Δημήτρη Μελισσανίδη, δηλαδή ο ίδιος. Ο πιτσιρικάς ήταν εντυπωσιακός. Οι δημοσιογράφοι άρχισαν να ρωτάνε. Η ομάδα του φορούσε κιτρινόμαυρα. Το τελικό σκορ, το οποίο ήταν 0-2, διαμορφώθηκε πολύ νωρίς. Ο μικρός ήταν μόλις 16 ετών. Ψέματα. Ούτε καν 16 ετών. Η Ραφήνα είναι μια περιοχή που έχει αδυναμία στην ΑΕΚ. Όλα έγιναν μέσα σε μερικές μέρες. Ο πιτσιρικάς που θαύμαζε και θαυμάζει ακόμα τον Σωκράτη Παπασταθόπουλο θα ακολουθούσε τη διαδρομή που ακολούθησε το πρότυπό του. Σχεδόν στην ίδια ηλικία…
Ας προσγειωθούμε λίγο…
Ώρα για φρένο. Χειρόφρενο, βασικά. Σε είδαμε, σε συμπαθήσαμε, σε αποκτήσαμε, και τώρα; Τώρα κάτι πρέπει να σε κάνουμε; Η ΑΕΚ δεν ήταν project. Ο Στράτος Σβάρνας δεν ήταν έτοιμος. Η ΑΕΚ έπρεπε να ανέβει κατηγορίες και να επιστρέψει στη Super League. Ο νεαρός αμυντικός ήταν ταλαντούχος, όμως όχι ώριμος. Ένα κι ένα κάνουν – συνήθως – δύο και όλα τα παραπάνω κάνουν – συνήθως – πάγκο. Ή κερκίδα. Ή δανεισμό. Ή λύση συμβολαίου, αλλά μακριά από μας! Στη σεζόν 2014-15 ο Στράτος Σβάρνας θα παίξει σε τρία παιχνίδια. Σε τρία ακόμα θα είναι στον πάγκο. Τη σεζόν 2015-16 θα παίξει σε ένα παιχνίδι. Σε οκτώ θα είναι στον πάγκο και στα υπόλοιπα… εισιτήριο διαρκείας ή συνδρομητική τηλεόραση. Τη σεζόν 2016-17 θα φύγει ελεύθερος για την Ξάνθη, με την ΑΕΚ να διατηρεί το δικαίωμα να τον πάρει πίσω. Θα παίξει σε τρία παιχνίδια. Σε εννέα θα είναι στον πάγκο.
Και ξαφνικά… εγένετο φως! Και ο Ραζβάν Λουτσέσκου αναθεώρησε και το ρόστερ του άλλαξε και «για μένα ο Σβάρνας είναι βασικός» και όλα άλλαξαν ξανά. Στις πέντε πρώτες αγωνιστικές το μοτίβο ίδιο, εκεί ανάμεσα σε πάγκο και κερκίδα, μέχρι που έπαιξε στην Κέρκυρα, η Ξάνθη κέρδισε και το στάτους του ανανεώθηκε. Στα 20 του χρόνια μπορούσε να νιώθει επαγγελματίας ποδοσφαιριστής. Επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που θα τα καταφέρει. Η σεζόν ήταν γεμάτη, μέτρησε 22 συμμετοχές και το καλοκαίρι η ΑΕΚ και ο Δημήτρης Μελισσανίδης που δεν είχε ξεχάσει εκείνο το cult απόγευμα στο Μενίδι, σφύριξαν για να επιστρέψει ο «μικρός».
Ναι, αλλά πού να επιστρέψει; Η ΑΕΚ ήταν πρωταθλήτρια, η ΑΕΚ έπαιζε προκριματικά Champions League και ακολούθως στους ομίλους του Champions League, η ΑΕΚ είχε κεντρικούς αμυντικούς τον Βασίλη Λαμπρόπουλο, τον Ούρος Τσόσιτς, τον Μάριο Οικονόμου, τον Ντμίτρο Τσιγκρίνσκι, η ΑΕΚ κατέρρεε αγωνιστικά και το τελευταίο που μπορούσε να κάνει ο Μαρίνος Ουζουνίδης ήταν να πειραματιστεί με έναν 20χρονο αμυντικό. Ο Στράτος Σβάρνας έπαιξε πρώτη φορά στις 31 Μαρτίου του 2019 και έκλεισε τη σεζόν με τον μη απελπιστικό αριθμό των έντεκα συμμετοχών. Δε το λες τέλειο, αλλά δεν παίρνεις και τον μάνατζερ να ζητήσεις να φύγεις ξανά.
Ο λόγος είναι απλός: Πού βλέπεις τον εαυτό σου σε ένα χρόνο από τώρα; Ο Στράτος Σβάρνας δεν στερούνταν ποτέ ονείρων. Ένα χρόνο από τότε (σ.σ. ημερολογιακά περισσότερο, αλλά αν αφαιρέσουμε το πεντάμηνο του κορωνοϊού εκεί βρισκόμαστε), έχει γράψει 30 συμμετοχές με την ΑΕΚ, έχει παίξει στο Europa League, έχει σκοράρει, ένα κληθεί στην Εθνική ομάδα, έχει κάνει το ντεμπούτο του με τα γαλανόλευκα, και την Κυριακή ετοιμάζεται να παίξει έναν τελικό.
Θα τον ακούσεις να το λέει ξανά: «Έκανα ένα από τα όνειρά μου πραγματικότητα».
Να τον πιστέψεις.
