MENU

Ο Παναθηναϊκός έκανε το καθήκον του και πέρασε «αέρα» (και) από τη Λάρισα δίχως να συναντήσει ιδιαίτερες δυσκολίες από την αντίπαλό του, όντας χάρμα οφθαλμών στο πρώτο ημίχρονο. 
 
Η πρόοδος της ομάδας είναι πασιφανής σε όλους τους τομείς. Το τριφύλλι έχει αρχίσει να λύνεται, να αποδίδει σύγχρονο ποδόσφαιρο με ποιοτικές συνεργασίες τόσο από τον άξονα όσο και από τις πτέρυγες, ενόσω έχει αυξήσει σημαντικά το βάθος στον πάγκο του και έχει αποκτήσει πλουραλισμό στους τρόπους που δημιουργεί ρήγματα και απειλεί τον εκάστοτε αντίπαλο.

Ποδοσφαιρικά, η πρόοδος των πράσινων υφίσταται και στις τέσσερις αρχές του παιχνιδιού. Με τη μπάλα στα πόδια (πρώτη αρχή), στο λεγόμενο «χτίσιμο» του παιχνιδιού, ο Παναθηναϊκός είναι από τις καλύτερες ομάδες του πρωταθλήματος.

Χωρίς τη μπάλα (δεύτερη αρχή) έχει βελτιωθεί θεαματικά τόσο στη αμυντική συνοχή των γραμμών του όσο και στην ανάκτηση της κατοχής.

Οταν αυτή χάνεται, το πρέσινγκ γίνεται ασφυκτικό και σε στοχευμένα σημεία στο γήπεδο. 



Οι επιστροφές/αμυντικό τρανζίσιον (τρίτη αρχή) γίνονται πλέον σε ικανοποιητικό επίπεδο, ενώ είναι σε θέση να δημιουργεί υποσχόμενες ευκαιρίες και μέσα από το επιθετικό τρανζίσιον (τέταρτη αρχή) όπως είδαμε στο δεύτερο ημίχρονο στον κάμπο. 

Το κυριότερο όμως είναι ότι η ομάδα παίζει επιβλητικά για μεγάλα χρονικά διαστήματα, αποκτά σταδιακά χαρακτήρα και παρουσιάζει ένα σύνολο που είναι πολύ σκληρό για να νικηθεί. 

Δεν είναι τυχαίο ότι στα δέκα τρία (13) τελευταία ματς έχει χάσει μόνο ένα από τον Ολυμπιακό, όπου οι διαιτητικές αποφάσεις δεν της επέτρεψαν να διεκδικήσει τη νίκη. 

Ούτε ότι έχει δεχτεί μόλις ένα γκολ στα έξι πιο πρόσφατα παιχνίδια της και μόλις τρία στα έντεκα τελευταία. 

Η εξέλιξη είναι εντυπωσιακή αρκεί να αναλογιστεί κανείς ότι στις αρχές της σεζόν και στα πέντε πρώτα ματς, ο Παναθηναϊκός είχε δεχθεί συνολικά εννέα τέρματα. 

Το δε ξεκίνημά του στο ΟΑΚΑ ήταν άκρως απογοητευτικό, καθώς έχασε από τρεις ομάδες της περιφέρειας, ΟΦΗ, Ξάνθη και ΑΕΛ, πριν την ισοπαλία με τον Ολυμπιακό. 

Πλέον το ΟΑΚΑ ξαναγίνεται έδρα, με τον Παναθηναϊκό να μετράει πέντε νίκες (3-2 την ΑΕΚ, 1-0 τον Αστέρα, 2-0 τη Λαμία, 3-0 τον Πανιώνιο και 3-0 τον Ατρόμητο) και μόλις μία λευκή ισοπαλία με τον Αρη, συν την πρόκριση με ανατροπή επί του ΠΑΣ Γιάννινα στο Κύπελλο. 

Στα οκτώ πρώτα παιχνίδια του πρωταθλήματος το τριφύλλι μετρούσε ήδη τέσσερις ήττες και έκτοτε έχει μόνο μία, στο Φάληρο...

Επιπλέον, μακριά από το ΟΑΚΑ έκανε το «δύο στα δύο» σε παραδοσιακά δύσκολες επαρχιακές έδρες (Ξάνθη και Λάρισα), ισοφάρισε με δέκα παίκτες τον ΟΦΗ έχοντας καλύτερη εικόνα από τους Κρητικούς στο Ηράκλειο, και μετράει συνολικά δύο ήττες λιγότερες σε σχέση με την τρίτη της βαθμολογίας ΑΕΚ που έχει τέσσερις.

Υπενθυμίζεται ότι από το τραγικό ξεκίνημα της ομάδας στο πρωτάθλημα και μετά, το ζητούμενο για τον Παναθηναϊκό ήταν να μην αρκείται μόνο στην ανταγωνιστικότητα που έβγαζε στα λεγόμενα ντέρμπι.

Αλλά να βελτιώσει την εικόνα και κυρίως την αποτελεσματικότητά του, κατακτώντας νίκες και στα θεωρητικά «ευκολότερα» ματς. 

Εκ των πραγμάτων, πλέον αρχίζει να γίνεται και αυτό. 

Και μάλιστα με επιβλητικό ποδόσφαιρο για μεγάλα χρονικά διαστήματα.  

Από εκεί και πέρα, το βάθος στον πάγκο είναι σαφώς ποιοτικότερο, την ίδια στιγμή που οι μεταγραφικές ενέσεις που έγιναν τον Γενάρη έχουν «τσιτώσει» ξεκάθαρα τους παλιούς, μέσω του ανταγωνισμού που υφίσταται. 

Κανείς δεν αισθάνεται την ίδια σιγουριά με πριν, κι αυτό είναι πολύ μεγάλο όφελος για την ομάδα. 

Αμιγώς ποδοσφαιρικά, η παρουσία των Ανουάρ και Νάγκι είναι σαφές ότι αυξάνει θεαματικά τις δυνατότητες στο τρανζίσιον εξαιτίας της ταχύτητας που αμφότεροι διαθέτουν, πέραν των άλλων ατομικών χαρακτηριστικών τους. 

Ο μεν Νάγκι, ως καθαρός εξτρέμ που είναι, δίνει τη δυνατότητα στην ομάδα να αυξήσει το πλάτος στη φάση ανάπτυξης και να αποκτά, εκτός του Χατζηγιοβάνη, ένα ακόμα «φτερό» με ικανότητες στο «ένας εναντίον ενός».

Μεγάλη υπόθεση με βάση τον τρόπο που παίζει η ομάδα, όπως φάνηκε ξεκάθαρα όσο ο Ούγγρος είχε δυνάμεις στον κάμπο.  

Ο δε Ανουάρ με τα κλεψίματα, την επιθετικότητα στο μαρκάρισμα, τα λίγα λάθη και κυρίως τις ταχύτατες μεταβάσεις του από την άμυνα προς την επίθεση και το αντίθετο, αποτελεί το κομμάτι που έλειπε από το παζλ της ισορροπίας στο νευραλγικό χώρο της μεσαία γραμμής. Είτε ξεκινάει ως βασικός, είτε μπαίνει ως αλλαγή. 

Ο βασικός σχηματισμός του Παναθηναϊκού μπορεί να φαίνεται ως 4-2-3-1, αλλά σε φάση άμυνας είναι 4-4-2 (με τον Ζαχίντ δίπλα στον Μακέντα) και σε φάση επίθεσης 4-1-4-1, με ένα «6» (Κουρμπέλη) και δύο «8» που γίνονται «10» (Δώνης-Ζαχίντ) στον άξονα. 
 
Η επικείμενη ενσωμάτωση του Αγιούμπ θα αυξήσει τις εμπνεύσεις και θα καλυτερεύσει τις συνεργασίες στο «σετ» παιχνίδι στο μισό γήπεδο, ενώ και ο ανταγωνισμός θα αυξηθεί στα κόκκινα.

Με τον Ζαχίντ που είναι σε τρομερή κατάσταση, τον Μπουζούκη που θα μπορεί πια να αποτελεί επιλογή για τον άξονα ελέω Νάγκι, τον εξαιρετικό στα τελευταία ματς Δώνη και τον Μαροκινό άσο, συν τον Κολοβό που ακόμα ψάχνει τον εαυτό του, για μόλις δύο θέσεις…

Αν και ο Γιώργος Δώνης δεν θα διστάσει να επιλέξει διάφορα «τρικ» για να χωρέσει περισσότερους εξ αυτών στην ενδεκάδα, όπως έκανε άλλωστε απέναντι στον Ατρόμητο στο ΟΑΚΑ.

 
Με αυτά και με αυτά, ο Παναθηναϊκός ετοιμάζεται πλέον για τέσσερα ντέρμπι, τα τρία ματς με τον ΠΑΟΚ σε πρωτάθλημα και Κύπελλο και το ένα με την ΑΕΚ για το πρωτάθλημα, όντας στην καλύτερη δυνατή αγωνιστική και ψυχολογική κατάσταση. 

Σε κανένα εξ αυτών δεν είναι το φαβορί. Είναι σίγουρο όμως ότι θα πουλήσει πολύ ακριβά το τομάρι του σε όλα και θα παλέψει μαζί με τον κόσμο του, που πλέον βλέπει χειροπιαστά τα αποτελέσματα προόδου και έχει ζεσταθεί για τα καλά, για το καλύτερο δυνατό. 

Χωρίς φόβο, αλλά με πάθος στο φουλ.

Παναθηναϊκός: Μπήκε στις ράγες, παίζει επιβλητικά και φτιάχνει χαρακτήρα!
EVENTS