Το εξωτερικό δεν χόρτασε. Τα καλύτερα μυαλά δεν του έφτασαν. Έβαλε στόχο να πάρει από την Ελλάδα μας και τους κορυφαίους των πολεμικών τεχνών. Φίλοι μου δεν είχα καταλάβει πως υπάρχει σύνδεση με το μπάσκετ. Ο Τόμας Γουόκαπ τελικά τίκαρεκαι τα δύο κουτάκια. Καταστροφή. Υποστολή σημαίας. Συννέφιασε στο Αιγαίο, κλαίει ο ουρανός στο Ιόνιο.
Ο Θωμάς Πανωπερπάτης (από εκεί το έκαναν Walk-Upοι Αμερικανοί) είχε δώσει όρκο. Ποτέ δεν θα σκεφτόταν να τον πάρει πίσω. Κάλλιο να σταματούσε το μπάσκετ, παρά να απαρνηθεί τα γαλανόλευκα.
Ξαφνικά στην Μαγική Ευρωλίγκα (Magic Euroleague, το έριξα στο ελληνικό σήμερα) άρχισαν να ρωτάνε κάτι περίεργα. «Θα έρθει ο Γουόκαπ στην πρώτη του Ολυμπιακού;». Μωρέ άρχισαν να με ζώνουν τα φίδια. Άρχισε να με λούζει κρύος ιδρώτας. Ανήμερα της Παναγίας πήγα Τήνο. Στα χνάρια του Γιώργου Μπαρτζώκα κι εγώ. Άναψα μια λαμπάδα στο μπόι του Θωμά. Τελικά είχα κατέβει σε λάθος νησί. Τζίφος το τάμα. Έτσι έκανα κι εγώ το δρομολόγιο Μπαρτζώκα «Παναγιά-Χριστοπαναγιά». Παναγιά 15αύγουστο, Χριστοπαναγιά 15 Οκτώβρη. Ελπίζω να με αποθεώσουν αυθόρμητα όπως οι groupies τον Γιώργαρο.
Μάζεψα όσες δυνάμεις είχα. Με έτρωγε η αγωνία. Τηλεφώνησα απ’ ευθείας στο υπουργείο εξωτερικών. Έχω κι εκεί τις άκρες μου. «Εγώ είμαι. Ο Γιάννης. Ο δικός σας Γιάννης. Ένα πράγμα πείτε μου. Ο Γουόκαπ ξέρουμε που είναι έτσι; Έχει έρθει Ελλάδα;».
Κόμπιασαν. Βαριά ανάσα, καμία απάντηση. Όχι αυτό! Δεν θα το άντεχα. Κρατήθηκα όμως. Το καθήκον βλέπετε. Άκουσα τα σκληρά λόγια. Σας μεταφέρω τις εξελίξεις. Μπουκώστε κάνα ηρεμιστικό καλού κακού.
Κανένα νέο από τον Θωμά. Δεν είναι στην Ελλάδα. Απουσιάζει από τα μέρη που λατρεύει. Την πατρίδα του. Που είναι; Κανείς δεν γνωρίζει. Το υπουργείο εξωτερικών μέσω διπλωματίας αλλά και ειδικών επιχειρήσεων σε χώρες του εξωτερικού, αναζητά τον κορυφαίο πλέι-μέικερ που έπαιξε γηπεδούχος στο ΣΕΦ την τελευταία τριετία.
Γιαννάκη μας καλέ, πώς κοτζάμ υπουργείο εξωτερικών άρχισε να ψάχνει τον Γουόκαπ; Σας ακούω να ρωτάτε… Υπομονή δεν έχετε και θα εκνευριστώ πάνω στη στεναχώρια μου.
Ο Γιώργος Μπαρτζώκας βρήκε κάποιες νέες τεχνικές στο Brazilian Ζίου-Ζίτσου. Πώς να γραπώνει τον Φρανσίσκο και να τον σκάει στο παρκέ, από τη σωστή οπτική γωνία που η Βάσω Τσαρούχα υστερεί λίγο στην περιφερειακή όραση και χάνει τις φάσεις. Τίποτα δεν αφήνουν στην τύχη τους οι πρωταθλητές Ευρώπης.
Πήγαν σπίτι του να του δώσουν τα βίντεο. Πουθενά. Τον έψαξαν σε σταθερά και κινητά τηλέφωνα. Τζίφος. Απευθύνθηκαν στον μόνο άνθρωπο που πάντα τον εντοπίζει. Λες και του έχει βάλει GPS. Βαγγέλης Λιόλιος.
Τον βρήκε ο Βαγγέλης! Μέσω SMS. Αστέρι είναι, τα δουλεύει τα δάχτυλα γρηγορότερα από 16χρονο που γράφει σχόλιο στο TikTok. Κάτι δεν του άρεσε όμως. Επειδή έχει μύτη σε αυτά, ο πρόεδρος της ΕΟΚ-ΩΧ (το ωχ προστέθηκε ως η προσφώνηση του μπάσκετ στις ημέρες διοίκησης Λιόλιου) πήρε χαμπάρι πως κάτι έχει γίνει.
«Μη με ξαναενοχλήσεις ρε. Ποια Εθνική Ελλάδας; Πλάκα μου κάνεις; Ούτε απ’ έξω δεν ξαναπερνάω. Τόσος καιρός έχει περάσει από τότε που έβαλα αυτή τη φανέλα. Που με θυμάστε ακόμα;». Αυτό έγραφε το SMS του φερόμενου ως Τόμας Γουόκαπ.
Τρέμουν τα χέρια μου τώρα που σας τα γράφω. Το ελληνόπουλο που συνέταξε την επιστολή που θα ζήλευε και ο Κολοκοτρώνης. Το πατριωτάκι που ορκίστηκε στο στρατό με αθλητικό πατούμενο. Ο τσολιάς μας που δύο χρόνια αγωνιά για την Εθνική και την βοηθά από απόσταση με μαεστρία, δεν θα μιλούσε ποτέ έτσι για την γαλανόλευκη. Δεν θα αντιδρούσε ποτέ τόσο άσχημα στο κάλεσμά της. Τον θυμάστε τι περήφανα κουνούσε τη σημαία σε εκείνο το πάρτι; Τα θρυλικά Μέσα έχουν βάλει στη διαπασών Σταμάτη Γονίδη να παίζει το άσμα «Σκίζω τις φωτογραφίες».
Ο Βαγγέλης Λιόλιος όμως, ο βράχος στις τελευταίες του κινήσεις ματ ως πρόεδρος της ΕΟΚ, επέμεινε. Συνέχισε να ρωτά: «Τόμας, εντάξει η Εθνική, δεν με ενδιέφερε και ποτέ. Πες μου απλά πως θα είσαι στην πρώτη του Ολυμπιακού. Σε ψάχνουν. Σε περιμένουν».
Κάποια εικονίδια με γέλιο μέχρι δακρύων και εκείνο το κόκκινο το εκνευρισμένο που υποτίθεται πως μπινελικώνει. Η τελευταία απάντηση του Τόμας/Θωμά. Πριν χαθεί το σήμα του.
Ο Γουόκαπ λατρεύει τον Ολυμπιακό. Γνωστό αυτό. Έτρεχε ο Λιόλιος ουρλιάζοντας. Κάλεσε αρχικά τον Βρούτση. Δεν τον βρήκε. Γι’ αυτό ειρωνευόταν μετά. Τον Γιαννάκη τον ειρωνεύτηκε επειδή προσέφερε λιγότερα στο ελληνικό μπάσκετ από τον Γουόκαπ. Λογικό μου ακούγεται.
Κινητοποιήθηκε το υπουργείο εξωτερικών. Αναζητά τον αθλητή μας. Αυτόν που κατάπιε η ρουφιάνα η ξενιτιά. Αναγκαστικά δεν θα επανέλθω με νεότερα. Είναι λεπτό το ζήτημα. Θα μάθετε απ’ ευθείας τι συνέβη, όταν δείτε αν ήταν ή όχι στην πρώτη του Ολυμπιακού.
Ο Γιώργος και ο Παναγιώτης είναι σε κακή ψυχολογική κατάσταση. Τα ζεστά τους λόγια για τον Γουόκαπ, ακόμη αντηχούν στα αυτιά μας. Καταλαβαίνετε πόσο τους έχει επηρεάσει η κατάσταση. Δεν περίμεναν από το υπουργείο να κάνει κινήσεις. Φημίζονται για την απέχθειά τους σε οποιαδήποτε συνεισφορά του κράτους άλλωστε.
Έστειλαν ειδικούς ερευνητές στο πατρικό του Γουόκαπ. Εκεί η κυρά Μαριγώ που τον γνωρίζει από μωρό, φάνηκε πως κάτι ήξερε. Της τίναξαν τους ώμους με αγωνία: «Σε ξορκίζω κυρά Μαριγώ, πες μας που είναι το παλικάρι».
«Ντουμπάι…», είπε ψιθυριστά σα να φοβάται η Μαριγώ.
Έφυγαν για Εμιράτα. Ντουμπάι. Βρήκαν ένα επιπλωμένο σπίτι να περιμένει. Κάτι χαρτιά με υπογραφές του στο τραπέζι. Ο ίδιος ο Θωμάς, πουθενά. Η αγωνία συνεχίζεται… Τι πάθαμε κατακαλόκαιρο.
Τόμας, αν διαβάζεις, γύρνα πίσω. Η Ελλάδα σε χρειάζεται. Το ψωμί της ξενιτιάς είναι πικρό. Τα λεφτά που αποκτάς, τα βλαστημάς. Πιο καλά στο φτωχικό, ψωμί κι ελιά. Που πας αγόρι μου στα ξένα;
