Περίληψη προηγουμένων:
Στην αραβική γλώσσα, το όνομα «Αζεντίν» σημαίνει «αξιότιμος». Στην αρχή υπήρχε μόνο σαν τίτλος, έτσι προσφωνούσαν τους υψηλόβαθμους αξιωματούχους, τους στρατιωτικούς, τους διοικητές των επαρχιών κτλ. Οι αραβικοί λαοί του Μαρόκου και της Αλγερίας το υιοθέτησαν και ως μικρό όνομα. Απέφευγαν, λέει, να το δώσουν στα πρωτότοκα παιδιά τους, αλλά το «κρατούσαν» και το έδιναν μόνο αν πίστευαν ότι το παιδί τους θα γίνει πραγματικά ξεχωριστό.
Το όνομα αυτό είναι πιο δημοφιλές στην Αλγερία παρά στο Μαρόκο (εκεί προφέρεται περισσότερο σαν «Εζεντίν» και σύμφωνα με στοιχεία το έχουν περισσότεροι από 100.000 άνδρες στις δύο χώρες. Προφανώς δεν είναι όλοι τόσο ξεχωριστοί, όσο περίμεναν οι δικοί τους που διάλεξαν αυτό το όνομα, αλλά ο Αζεντίν Ουναϊ μπορεί να υπερηφανεύεται ότι… δικαιώνει την επιλογή των γονιών του. Αν μη τι άλλο, τα ποδοσφαιρικά του επιτεύγματα και η εκτίμηση που χαίρει στην πατρίδα του έχουν δώσει στο όνομά του την πραγματική διάσταση του «αξιότιμου».
Το Μαρόκο ήταν ανέκαθεν μια από τις μεγάλες ποδοσφαιρικές δυνάμεις στην Αφρική. Μετά τα μέσα της δεκαετίας του 2000, όμως, φαινόταν καθαρά ότι… κάτι δεν πήγαινε καλά. Μετά τη συμμετοχή στον τελικό του Κόπα Άφρικα το 2004, η ομάδα είχε αποκλειστεί στη φάση των ομίλων στα δύο επόμενα (2006-2008) και δεν κατάφερε ούτε καν να προκριθεί σ’ αυτό του 2010, μάλιστα δεν κατάφερε να κάνει ούτε νίκη στον τελικό όμιλο.
Το 2009, όταν το ποδόσφαιρο είχε φτάσει πια στο ναδίρ του, παρενέβη ο βασιλιάς Μοχάμεντ ΣΤ’. Φανατικός ποδοσφαιρόφιλος, όπως και όλοι οι προκάτοχοί του, αποφάσισε να χρηματοδοτήσει τη δημιουργία μιας πρότυπης ποδοσφαιρικής ακαδημίας, στα πρότυπα της γαλλικής. Τη θεμελίωσε ο ίδιος στην πόλη Σαλέ το Νοέμβριο του 2009 και της έδωσε το όνομά του.
Το βασιλικό κουτσομπολιό στο Μαρόκο λέει ότι ο μονάρχης είναι όσο αφοσιωμένος στην επιτυχία της, που την επισκέπτεται και σήμερα πολλές φορές κάθε χρόνο, ακόμα και απροειδοποίητα (!) για να παρακολουθήσει την πρόοδο των παικτών. Και κάθε χρόνο του δίνουν μια λίστα με τα ονόματα των παιδιών που επιλέγονται κι ο ίδιος βάζει από κάτω φαρδιά πλατιά τη σφραγίδα και την υπογραφή του.
Ο στόχος του βασιλιά Μοχάμεντ ΣΤ’ ήταν εμφανής: Στηρίξτε τα παιδιά με ταλέντο, κυρίως από τις φτωχές οικογένειες που μπορεί να τα οδηγήσουν, λόγω οικονομικής ανέχειας, να εγκαταλείψουν το ποδόσφαιρο για να βρουν μια δουλειά και να βοηθήσουν το σπίτι.
Η ακαδημία στελεχώθηκε αρχικά με Γάλλους προπονητές, μαζί με τους Μαροκινούς. Η πρώτη κίνησή τους ήταν να πάρουν σβάρνα όλες τις ακαδημίες ποδοσφαίρου των μεγάλων ομάδων και να διαλέξουν τα πιο ταλαντούχα παιδιά. Αυτό καθιερώθηκε να γίνεται κάθε χρόνο, μάλιστα γίνονταν ειδικές προπονήσεις και αγώνες τα καλοκαίρια για να διαλέξουν οι υπεύθυνοι της ακαδημίας.
Ο Αζεντίν Ουναΐ επιλέχθηκε το καλοκαίρι του 2015, από τις ακαδημίες της Ράτζα. Το πρόγραμμα δεν είναι απλό, εκτός από προπονήσεις περιλαμβάνει και πλήρη εκπαίδευση και παραμονή στις εγκαταστάσεις της ακαδημίας. Το Σαλέ βρίσκεται περίπου 120 χλμ. από την Καζαμπλάνκα, το μέρος που γεννήθηκε και μεγάλωσε ο Αζεντίν, άρα αυτό σήμαινε πρακτικά ότι θα ζούσε μακριά από την οικογένειά του και θα δεχόταν επισκέψεις κάθε δεύτερο Σαββατοκύριακο.
άνθρωπος που πίστεψε πρώτος στον Ουναϊ ήταν ο Νασέρ Λαργκέ, ένας Μαροκινός προπονητής που έκανε πολύχρονη καριέρα ως παίκτης στη Γαλλία και μετά το τέλος της καριέρας του ασχολήθηκε με τις ακαδημίες. Με μεγάλη καριέρα σε ομάδες μικρών ηλικιών κομβικών συλλόγων (Ρούεν, Κάννες, Καέν, Στρασβούργο, Χάβρη), ήταν ο πρώτος που ξεχώρισε το ψηλόλιγνο παιδάκι από την Καζαμπλάνκα κι εκτίμησε, εκτός της τεχνικής του, και τα ψυχικά του προσόντα. Ο Λαργκέ ήταν ο πρώτος γηγενής προπονητής που ανέλαβε ηγετικό ρόλο στην «Ακαδημία Μοχάμεντ ΣΤ’» κι από το 2014 ο ρόλος του αναβαθμίστηκε, καθώς ήταν διευθυντής ποδοσφαίρου όλης της ομοσπονδίας. Σαν συνδετικός κρίκος της ακαδημίας με τις εθνικές ομάδες.
Αυτό που του έκανε εντύπωση περισσότερο ήταν ότι ο Αζεντίν δεν φοβόταν να πάει στο ένας εναντίον ενός και με δυνατότερους αντιπάλους και να χώνεται στις φάσεις ενώ γύρω του υπάρχουν πολλοί παίκτες, κάτι που έδειξε και στο νικητήριο γκολ της Κυριακής. Ήταν, επίσης, αυτός που τον «διαφήμισε» στη Γαλλία και τον στήριξε στα πρώτα δύσκολα χρόνια, όταν η καριέρα του έδειχνε να βαλτώνει.
Το ευρωπαϊκό του ταξίδι που ξεκίνησε από την Β’ ομάδα της Στρασμπούρ το καλοκαίρι του 2018 και πέρασε από την Αβράνς (2020-21), την Ανζέ (2021-23) και την Ολιμπίκ Μαρσέιγ (2023-24) τον έφερε πρώτη φορά στην Αθήνα σαν… αύριο πριν δύο χρόνια (4/9/2024). Τότε ανακοινώθηκε η συμφωνία του με τον Παναθηναϊκό. Στην μία σεζόν που κράτησε η πρώτη θητεία του στο τριφύλλι είδαμε 37 συμμετοχές (2.394 λεπτά) με 5 γκολ και 7 ασίστ. Τα περισσότερα απ’ αυτά οι φίλοι του Παναθηναϊκού τα θυμούνται καλά.
Τι έκανε, όμως, τη χρονιά που βρέθηκε μακριά από την Ελλάδα; Όταν έληξε και ο δανεισμός του από τη Μαρσέιγ επέστρεψε τυπικά στους Φωκαείς και τέτοια εποχή περίπου (30/8/2025) ανακοινώθηκε από τη Τζιρόνα, ανοίγοντας το κεφάλαιο La Liga στην καριέρα του. Με 24 συμμετοχές (1.766 λεπτά), 5 γκολ και 3 ασίστ έδειξε κομμάτια μόνο από το ταλέντο του. Σε μια χρονιά δύσκολη για την ομάδα, η οποία πάλεψε ως το τέλος για την παραμονή της (μαζί με άλλες… 9 ομάδες!) αλλά τελικά έμεινε 19η και προτελευταία.
Στο μεταξύ, όμως, ήλθε και η δεύτερη συμμετοχή του σε Μουντιάλ. Μετά απ’ αυτό το 2022 που ήταν βασικός στην τρελή πορεία του Μαρόκου μέχρι τα ημιτελικά, ήλθε άλλη μια διοργάνωση όπου απέδειξε (μαζί με την ομάδα) ότι μπορούσε να σταθεί στο υψηλότερο επίπεδο. Βασικός σε όλα τα ματς πλην του τρίτου ματς του ομίλου με την Αϊτή (όπου πάντως έπαιξε κι εκεί 20 λεπτά), είχε ομολογουμένως πολύ καλή απόδοση με αποκορύφωμα τα δύο γκολ του στο ματς του γύρου των «16» με τον Καναδά, που έστειλε το Μαρόκο για δεύτερη συνεχόμενη φορά στους «8» του κόσμου.
Αν μη τι άλλο, εκεί ανέβηκαν οι μετοχές του και κέντρισε το ενδιαφέρον σημαντικών συλλόγων. Το «στάτους», με το οποίο επιστρέφει στον Παναθηναϊκό για τη δεύτερη θητεία του είναι σημαντικά ανεβασμένο.
Α, και μια λεπτομέρεια: Ο ίδιος αναφέρει ότι το όνομά του προφέρεται Ουνάχι. Για να δούμε, θα επικρατήσει αυτό ή θα μείνουμε στη γαλλική απόδοση, με την οποία τον γνωρίσαμε;
