Αναλύοντας τον Ολυμπιακό βρίσκεις συγκεκριμένα μοτίβα στην τακτική του Μεντιλίμπαρ που έχουν συνοχή και συνδέουν το αμυντικό με το επιθετικό κομμάτι. Ο Παναθηναϊκός του Ράφα Μπενίτεθ ακόμα ψάχνει τον δικό του ασφαλή τρόπο παιχνιδιού και τα αποτελέσματα.
Συνδέει το επιθετικό με το αμυντικό κομμάτι
Οι διαγώνιες πάσες μπορεί να είναι της μόδας, μπορεί να προσφέρουν σύνδεση δυνατής και αδύνατης πλευράς, όμως ο coach Μεντιλίμπαρ φαίνεται να μην τις εμπιστεύεται, καθώς θέλει να υποστηρίξει κάτι άλλο.
Υπάρχει ξεκάθαρη στόχευση οι παίκτες των πίσω γραμμών να πασάρουν αποκλειστικά στην πλευρά τους. Ο Ρέτσος από την θέση του δεξιού στόπερ θα κοιτάξει πάντα τους παίκτες της δεξιάς πλευράς ή μπροστά του, ενώ ο αριστερός στόπερ του Ολυμπιακού θα κάνει το ίδιο από την πλευρά του.
Το ίδιο γίνεται και με τους πλάγιους μπακ, επίσης και από τους αμυντικούς χαφ, δε θα δεις διαγώνιες πάσες. Η επιθυμητή πάσα μέχρι το αντίπαλο τελευταίο τρίτο, είναι πάντα η πιο προωθημένη, ο Ολυμπιακός παίζει την μπάλα επιθετικά και μπροστά. Αυτό φυσικά δεν γίνεται τυχαία, όλη αυτή η διαδικασία έχει συγκεκριμένο σκοπό και μας δείχνει την σύνδεση επιθετικού με αμυντικού παιχνιδιού και το αντίστροφο.
Counter Pressing
Στην πλευρά που είναι η μπάλα, ο Ολυμπιακός μαζεύει αρκετούς παίκτες, αφού δεδομένα οι παίκτες στην πλευρά θα πασάρουν εκεί. Οι πάσες είναι επιθετικές και με ρίσκο, δεν ενδιαφέρει τον coach Μεντιλίμπαρ να γίνει λάθος. Ας γίνει, αφού θα μπεί σε λειτουργία ένα από τα μεγαλύτερα όπλα του Ολυμπιακού, το επιθετικό transition.
Πώς θα γινόταν εφικτό αυτό, πως ο Ολυμπιακός θα είχε τόσο μεγάλη εξάρτηση στον τρόπο που πιέζει και κλέβει μπάλες, αν υπήρχαν διαγώνιες πάσες στην επίθεσή του;
Πώς θα το αποφύγει ο Παναθηναϊκός
Το μεγαλύτερο ερωτηματικό για το ντέρμπι, είναι πως η ομάδα του Ράφα Μπενίτεθ θα καταφέρει να ξεφύγει από το press του Ολυμπιακού, πως θα βγάλει transitions για να ξεφύγει και να απειλήσει. Με την παρουσία πολλών παικτών στην ίδια πλευρά του Ολυμπιακού, τα δεδομένα είναι δύο:
-
Ο Παναθηναϊκός πρέπει να αμυνθεί πολύ στενά στην πλευρά που επιτίθεται ο Ολυμπιακός και ας αφήνει την αδύνατη πλευρά “άδεια”
-
Με το που κερδίζει την μπάλα στο δικό του μισό θα πρέπει να κάνει το ακρι΄βως αντίθετο από την ομάδα του Ολυμπιακού: Να παίξει με διαγώνιες στην αδύνατη πλευρά για να ξεφύγει από το press
Με εξτρέμ ή με τριάδα στην άμυνα;
Το άλλο μεγάλο ερώτημα για την ομάδα του coach Μπενίτεθ έχει να κάνει με την διάταξη.
Ξέρουμε πως ο Ολυμπιακός επιχειρεί πολλές σέντρες, βάζει αρκετή πίεση στην αντίπαλη τελευταία γραμμή άμυνας και ακόμα καιαν αυτές αποκρουστούν, ενεργοποιείται ο μηχανισμός την διεκδίκησης δεύτερης και τρίτης μπάλας. Πράγματι, ο Ολυμπιακός αυτό το κάνει εξαιρετικά, μαζί με την προπονητική δουλειά, έχει γίνει και επιλογή μεταγραφών για να δομηθεί το ρόστερ κατάλληλα με αθλητές που έχουν έφεση στην επιτυχία των μονομαχιών.
Υπάρχουν ομάδες που αισθάνονται άνετα να αμύνονται στην περιοχή τους, δεν έχουν πρόβλημα με αυτό και το κάνουν ψύχραιμα. Έχουν αναπτύξει τους κατάλληλους μηχανισμούς, παραμένουν compact και με τετράδα άμυνας τα καταφέρνουν. Ταυτόχρονα, μεταδίδουν με το πέρασμα του χρόνου την πίεση σε αυτόν που επιτίθεται.
Ομάδες που δεν έχουν καλή αμυντική συνοχή, δεν έχουν ψυχραιμία να αμύνονται στην περιοχή τους, συχνά προσθέτουν τρίτο στόπερ για να υπάρχει ακόμα ένας στο κέντρο της άμυνας για υποστήριξη, όμως αφαιρείται ένας παίκτης από αλλού, συνήθως από τα εξτρέμ. Ο Παναθηναϊκός φαίνεται να αντιμετωπίζει παρόμοια προβλήματα, δεν είναι τυχαίο πως σε αρκετά ματς υψηλής δυσκολίας ο Μπενίτεθ επιλέγει διάταξη 3-4-2-1.
Το ερώτημα όμως είναι: Χωρίς εξτρέμ πώς θα βγεις στην κόντρα με τον συγκεκριμένο Ολυμπιακό;
