Θα μπορούσε να χάσει ακόμη ένα τετ α τετ ο Ελ Κααμπί; Τέταρτη ευκαιρία για γκολ στη σειρά από παίκτη που σκοράρει με τη μισή επαφή; Σχεδόν απίθανο. Οπότε αυτό που συνέβη στο 92ο λεπτό του ντέρμπι της Λεωφόρου, προφανώς ήταν ποδοσφαιρικά αυτονόητο με βάση την εικόνα σχεδόν ολόκληρου του β' ημιχρόνου.
Ο Παναθηναϊκός πίστεψε ότι με ένα γκολ στο 48ο λεπτό μπορούσε να κερδίσει τον Ολυμπιακό αφήνοντας τη μπάλα σχεδόν εξ ολοκλήρου στον αντίπαλό του. Δηλαδή σε μια ομάδα η οποία ξεχειλίζει από ποιότητα ειδικά από τη μέση και μπροστά. Μια ομάδα της οποίας ο προπονητής έχει τη δυνατότητα να κάνει 6 αλλαγές στην 11αδα έπειτα από παιχνίδι υψηλού ρυθμού και έντασης στο Τσάμπιονς Λιγκ, αλλά να φέρνει και από τον πάγκο ποδοσφαιριστές της αξίας του Ποντένσε, του Εσε, του Τσικίνιο, του Γιατζίτζι, του Ταρέμι. Την ίδια ώρα που στην άλλη πλευρά ο νέος (υπηρεσιακός) προπονητής έβλεπε τον ένα μετά τον άλλο τους παίκτες του να υποφέρουν από κράμπες και κόπωση! Μάλλον αδιανόητο για τις υποχρεώσεις των δύο ομάδων.
Τη στιγμή (57ο λεπτό) που μπήκε ο Ντάνιελ Ποντένσε, άρχισε να... γέρνει το γήπεδο. Ο Πορτογάλος παιχταράς ήταν "δαιμονισμένος". Οι μπάλες έφευγαν από τα πόδια και έμοιαζαν με "σφαίρες" που απειλούσαν διαρκώς την εστία του Ντραγκόφσκι, όσο ο Ποντένσε τάιζε ιδίως τον Ελ Κααμπί.
Η ενέργειά του στη φάση της ισοφάρισης, απόδειξη της τεράστιας κλάσης του. Ο Μανόλης Σιώπης τον μάρκαρε όσο μπορούσε, αλλά τελικά... δεν μπορούσε ούτε φάουλ να του κάνει! Ο Ποντένσε έμεινε όρθιος, πάσαρε στον Ταρέμι που έδωσε την ασίστ στον Ελ Κααμπί. Τα υπόλοιπα ήταν ιστορία...
Ο Ολυμπιακός έφυγε όρθιος και ατσαλάκωτος από τη Λεωφόρο αφήνοντας τον Παναθηναϊκό να βγάλει άκρη με τη συνέχεια της εσωστρέφειας και της "βύθισης" στους 2 βαθμούς, χωρίς νίκη ακόμα στο πρωτάθλημα. Το πιο βαρύ όμως για τους πράσινους είναι ότι σε αυτό το β' ημίχρονο ξεδιπλώθηκε μπροστά τους η διαφορά που αυτή τη στιγμή τους χωρίζει από τον Ολυμπιακό. Σε ντέρμπι που ο Παναθηναϊκός ΚΑΙΓΟΤΑΝ να νικήσει, έκανε γκολ μία μόλις ευκαιρία που δημιούργησε από κλέψιμο και από εκεί και πέρα, σε ένα ολόκληρο ημίχρονο, είχε μόλις ένα φάουλ του Ρενάτο Σάντσες. Τίποτα άλλο δημιουργικά. Προφανώς αν νικούσε θα έπαιρνε βαθιά ανάσα, όμως τα ποδοσφαιρικά προβλήματα δεν μπορούν να κρύβονται κάτω από το χαλάκι.
Ο Ολυμπιακός έπαιξε ποδόσφαιρο στο β' ημίχρονο, ο Παναθηναϊκός έπαιζε με το χρόνο. Καθαρή ρουλέτα. Και η ανασταλτική του λειτουργία είχε κριθεί ευάλωτη πολύ πριν το 1-1, αφού ο Ελ Κααμπί βρέθηκε άλλες τρεις φορές σε καθαρή θέση για γκολ.
Το έλεγα και πριν το ντέρμπι, συνεχίζω να το υποστηρίζω: Ο Ολυμπιακός είναι ξεκάθαρα το φαβορί να ξαναπάρει το πρωτάθλημα. Έχει μεγάλο ρόστερ, ποιότητα και έναν προπονητή ο οποίος δεν διστάζει. Να ρισκάρει, να εμπιστευθεί, να αλλάξει. Και εν τέλει να δικαιωθεί.
Ο Παναθηναϊκός φαίνεται ότι βρήκε στο πρόσωπο του Σίριλ Ντέσερς τον σέντερ φορ που ήθελε για το σκοράρισμα, όμως χρειάζεται αρκετά ακόμη. Η ψυχολογία στο κλαμπ μετά και από την ισοπαλία σε ένα τόσο κρίσιμο ματς εξακολουθεί να είναι στο... πάτωμα και αυτά δεν αλλάζουν από τη μία μέρα στην άλλη. Πόσο μάλλον όταν δεν διαθέτει η ηγεσία τη γνώση για να τα βελτιώσει άμεσα...
ΥΓ: Θεωρώ ότι δεν είναι τόσο δύσκολο να εκτιμήσει κάποιος για ποιο λόγο διαιτητής και var αρνήθηκαν να υποδείξουν πέναλτι στο πέσιμο του Καμπελά. Την ώρα που ο παίκτης του Ολυμπιακού πέρασε ανάμεσα από Καλάμπρια και Τετέ, ο Βραζιλιάνος του Παναθηναϊκού είχε "καρφώσει" το πόδι του στο χορτάρι. Σε αυτό το πόδι βρήκε ο Καμπελά, δεν έκανε κίνηση και τον έριξε ο Βραζιλιάνος. Γι αυτό και κατηγορηματικά οι δύο Γερμανοί δεν έδωσαν παράβαση. Νομίζω όμως ότι η κίτρινη κάρτα για "θέατρο" ήταν λανθασμένη.
