Τι έψαχνε ο Παναθηναϊκός
Ο Παναθηναϊκός με την παρουσία του Φώτη Ιωαννίδη στην κορυφή της επίθεσης, αντιμετώπιζε ένα συγκεκριμένο πρόβλημα: Η συνεχής ροπή του να έρχεται στην μπάλα και να “χαμηλώνει” στο γήπεδο σε συνδυασμό με τον τρόπο παιχνιδιού των υπόλοιπων μεσοεπιθετικών, άφηνε την περιοχή άδεια. Φορ στυλ Ιωαννίδη, είναι εξαιρετικά χρήσιμοι για ομάδες που διαθέτουν στο ρόστερ
τους άλλα χαρακτηριστικά. Χρειάζονται χαφ και εξτρέμ να κάνουν κινήσεις κάθετα και στην αντίπαλη περιοχή, όπως και να έρχονται κοντά στον φορ για συνδυαστικό και γρήγορο παιχνίδι λίγων επαφών.
Η αντίπαλη αμυντική γραμμή, οι αντίπαλοι προπονητές, γνώριζαν πως όταν αντιμετωπίζουν τον Παναθηναϊκό πρέπει να βγαίνουν επιθετικά στην μπάλα, χωρίς να φοβούνται τι θα γίνει στην “πλάτη” τους. Ήξεραν πως η ροπή των παικτών του Παναθηναϊκού είναι να έρθουν κοντά στον κάτοχο και όχι να κάνουν το αντίθετο, να παίξουν off ball και να κινηθούν κάθετα.
Αυτόματα, χωρίς να υπάρχει φόβος “κάθετης” τα μέτρα της αντίπαλης ομάδας ήταν ψηλά και ο χώρος συμπυκνωνόταν. Δεύτερο πρόβλημα λοιπόν, ο φορ δεν κρατούσε τα αντίπαλα στόπερ χαμηλά, ο χώρος των μεσοεπιθετικών του Παναθηναϊκού γινόταν μικρότερος με πολλούς αντιπάλους κοντά. Χρειαζόταν αποφόρτιση.
Την καλύτερή του χρονιά, ο Ιωαννίδης την έκανε όταν οι Μπερνάρ και Μπακασέτας έπαιξαν ελεύθερα και αρκετά κοντά του, πατώντας συχνά περιοχή μετά από συνεργασίες. Το στυλ παιχνιδιού τώρα πια έχει αλλάξει, ο Παναθηναϊκός του coach
Βιτόρια ήταν δεδομένο πως δεν μπορούσε να πάρει τα καλά στοιχεία του και χρειαζόταν κάτι διαφορετικό.
Τι φορ χρειάζεται ο Παναθηναϊκός
Όπως έχουμε δει από την αρχή της χρονιάς, ο Παναθηναϊκός είναι μια ομάδα που στηρίζεται επιθετικά στις συνεργασίες τριών παικτών στα άκρα. Φυσικά χρειάζεται περισσότερη δουλειά για να είναι πιο αποδοτική η στόχευση του Βιτόρια, όμως ένας φορ με διαφορετικά χαρακτηριστικά είναι δεδομένο πως θα ταιριάξει καλύτερα.
Ο Παναθηναϊκός, το καλύτερο που είχε να κάνει ήταν να βρει έναν φορ ο οποίος θα ξέρει να κάνει δύο πράγματα:
1. Να τελειώνει φάσεις όπου οι συνεργασίες στα άκρα ολοκληρώνονται με χαμηλά Cut-Backs (γρήγορες σέντρες δυνατές και χαμηλές).
2. Στις περιπτώσεις που ο Βιτόρια θέλει να παίξει counter, να έχει έναν φορ με ταχύτητα στον χώρο που θα “χτυπάει” τα αντίπαλα κανάλια.
Σε κάθε περίπτωση, το προφίλ του φορ που σχηματίζεται είναι το εξής: Φορ περιοχής που να βάζει γκολ και να κινείται κάθετα, να πηγαίνει σε τελικές. Όμως εδώ υπάρχει μια σημαντική διαφορά.
Τον νέο επιθετικό του, στην προκειμένη περίπτωση των Ντέσερς, ο Βιτόρια πρέπει να τον χρησιμοποιήσει διαφορετικά. Ο Παναθηναϊκός πρέπει να γίνει ομάδα που παίζει για τον φορ της και όχι το αντίθετο. Από την στιγμή που οι μεσοεπιθετικοί
του δεν έχουν το γκολ, πρέπει να στηρίξει όλη την επιθετική του λειτουργία πάνω στον επιθετικό του. Όπως κάνει ο Ολυμπιακός με τον Ελ Κααμπί. Κανένας φορ δεν λύνει μόνος του το θέμα σκοραρίσματος, αποτελεί μέρος του συνόλου.
Αθλητικότητα
Στα 31 του χρόνια με ύψος 1.85 και 87 κιλά, ο Ντέσερς είναι ένας γυμνασμένος αθλητής. Διαθέτει μεγάλα πόδια και μεγάλο διασκελισμό, τα πρώτα του βήματα είναι αργά, όμως αν υπάρχει χώρος διαθέσιμος μπορεί να αναπτύξει τελική στα 25
χιλιόμετρα ανά ώρα. Σίγουρα, στο στυλ αντεπιθέσεων του Βιτόρια που δείχνει να επιλέγει στα παιχνίδια με ισοδύναμους ή καλύτερος αντιπάλους, ο Ντέσερς έχει αυτό που χρειάζεται.
Δυνατός, βάζει πλάτη τον αντίπαλο και τον κρατά πίσω του, θα μπορούσε να είναι καλύτερος όμως στις μονομαχίες όταν η μπάλα είναι ψηλά.
Playing style
Κύριο του χαρακτηριστικό, αυτό που θα δούμε να κάνει συχνά στο γήπεδο, είναι η ροπή του να παίζει με πλάτη, να μένει ψηλά και να “κλειδώνει” τον αντίπαλό. Η σωματοδομή του του το επιτρέπει, βοηθάει με κάθετη πάσα να “σπάσουν” γραμμές άμυνας. Ο Τσιριβέγια διαθέτει αυτή την πάσα και αναμένεται να δούμε πολλές τέτοιες από το ύψος της σέντρας στον Νιγηριανό. Αν οι πάσες είναι χαμηλές και στα πόδια του μπορεί να τις υποδεχθεί όλες καθώς το κοντρόλ του είναι καλό, αν οι πάσες είναι ψηλές και στο σώμα του, υστερεί καθώς τα πόδια του είναι πολύ πιο δυνατά από τον κορμό του.
Μετά την υποδοχή δεν ντριμπλάρει και πάει σε δύο επιλογές:
1. Άμεση συνεργασία με παίκτη και πάσα
2. Αν είναι στην περιοχή, γύρισμα του σώματος και εκτέλεση
Σε κάθε περίπτωση, θα χρειαστεί παίκτες κοντά του για συνεργασία καθώς δεν είναι “αυτόφωτος”. Στα νούμερά του φαίνεται πως δεν του αρέσει να πηγαίνει σε 1v1.
Διαβάζει τα κανάλια και τον χώρο
Για να υπάρξει παιχνίδι από τον άξονα, για να βγει μια “κάθετη” πάσα, πρώτος που έχει την ευθύνη είναι ο αποδέκτης και όχι ο πασέρ. Αν ο φορ, ο εξτρέμ, ο χαφ δεν κινηθεί κάθετα, η πάσα δε θα γίνει ποτέ γιατί δεν υπάρχει αποδέκτης.
Ο Παναθηναϊκός δεν έχει παίκτες να “χτυπάνε” τα κανάλια, έτσι οι κάθετες και το παιχνίδι από τον άξονα ήταν σε χαμηλό volume. Ο Ντέσερς είναι αθλητής που το κάνει, ξέρει να κινείται στον χώρο είτε σε χαμηλά μέτρα, είτε κοντά στην αντίπαλη περιοχή.
Θα δει τα κεντά ανάμεσα στα αντίπαλα στόπερ, ανάμεσα στα πλάγια μπακ και τους κεντρικούς αμυντικούς και με αυτόν τον τρόπο θα “δείξει” την πάσα στους συμπαίκτες του. Θετικό, ο Παναθηναϊκός έχει παιδιά να κάνουν τέτοιου είδους μεταφορές μπάλας, έλειπε η κίνηση.
Σε καταστάσεις επιθετικού transition, κάνει πάλι το ίδιο σε ψηλά μέτρα. Μπορεί να είναι ο αποδέκτης με κάθετη κίνηση, αν η αντίπαλη άμυνα είναι ψηλά, η τελική του ταχύτητα και η κίνησή του θα είναι πρόβλημα για τους αντιπάλους.
Εκτελέσεις μέσα από το ύψος του πέναλτι
Μεγάλο προσόν για έναν φορ, η ικανότητά του να διαβάζει την φάση και να βρίσκει εκτελέσεις. Σημαντικό να πηγαίνει μέχρι την μικρή περιοχή, βαθιά. Ο Ντέσερς βρίσκει 5 επαφές ανά ματς μέσα από το ύψος και γύρω από την περιοχή του πέναλτι, ενώ
σκοράρει παραπάνω από τα xG του όπως βλέπετε στην παραπάνω κάρτα.
Οι συνεργασίες από το πλάι που είναι η κύρια επιθετική ταυτότητα του coach Βιτόρια, πλέον αυτές θα έχουν αποδέκτη, σημαντικό πως σε τέτοιες καταστάσεις ο Ντέσερς ξέρει να τοποθετείται και να εκτελεί.
Playmaking
Μένει ψηλά και κάνει μικρά drops με στόχο την πάσα με τη μία. Δεν συμμετέχει αρκετά, δεν του αρέσει ούτε έχει την ικανότητα στην δημιουργία. Σε ματς που ο Παναθηναϊκός βρίσκει τρόπο να κυκλοφορήσει καλά την μπάλα, δεν χρειάζεται η συνεισφορά του. Σε ματς που θελήσει να τον βάλει στο παιχνίδι, δεν είναι το καλό του κομμάτι.
Χρειάζεται να μένει ψηλά για να αποφορτίσει τους χαφ, στις λίγες του φορές που συμμετέχει προσπαθεί να παίξει απλά χωρίς προσωπική ενέργεια. Τελείως διαφορετικός αθλητής από τον Ιωαννίδη.
Στην 3-2-5 διάταξη που εφάρμοσε η Ρέιντζερς με τον Μάρτιν φέτος, ο Ντέσερς θα βρεθεί σε γνώριμο περιβάλλον καθώς και ο Βιτόρια την ίδια επιθετική διάταξη ακολουθεί. Τις βασικές αρχές λοιπόν, τις έχει πάρει φέτος στην προετοιμασία των Σκοτσέζων.
Αμυντική συμπεριφορά
Υπάρχει παρεξήγηση. Η αίσθηση είναι πως πέρα από το να σκοράρει, δεν συνεισφέρει σε άλλους τομείς. Στην κάρτα του δεν αποτυπώνεται, όμως είναι αθλητής που στο αμυντικό κομμάτι δεν είναι αδιάφορος.
Ακολουθεί τις φάσεις και πιέζει τον αντίπαλο, η ταχύτητα που αναπτύσσει τον βοηθάει. Στην 4-4-2 αμυντική διάταξη του Βιτόρια και στο medium block που εφαρμόζει με stand off αντιμετώπιση ο Νιγηριανός θα είναι επαρκής, ενώ στα σταδιακά press στις πάσες πίσω των αντιπάλων ενεργεί σωστά και πρεσάρει.
Ο Παναθηναϊκός βάζει έναν φορ που είχε ανάγκη στο ρόστερ του, όμως πρέπει η ομάδα να τον τροφοδοτήσει και να βάλει την μπάλα στην αντίπαλη περιοχή. Αν ο Παναθηναϊκός αδυνατεί να επιτεθεί σωστά, ο Ντέσερς δε θα μπει στο παιχνίδι. Το πρόβλημα του σκοραρίσματος είναι συνολική και όχι ατομική υπόθεση, ο Ντέσερς σκοράρει περισσότερα από τα γκολ που του αναλογούν, έστω οριακά.
Έχει δημιουργηθεί λανθασμένα η εντύπωση πως ο νέος φορ του Παναθηναϊκού έρχεται για να λύσει το πρόβλημα του σκοραρίσματος. Επαναλαμβάνω, απαιτείται συνολική δουλειά, αν ο Ντέσερς γίνει ο κύριος αποδέκτης των επιθέσεων, θα
σκοράρει αρκετά. Το φορ που ήθελαν οι φίλοι του Παναθηναϊκού δεν είναι, δεδομένα περίμεναν και δικαίως, κάτι πιο λαμπερό, ένα statement. Ο Ντέσερς δεν είναι, την δουλειά όμως μπορεί να την κάνει με επιτυχία.
