MENU

Ένα πραγματικό volleyshow έλαβε χώρα στην Πυλαία με τις δύο ομάδες να δίνουν ψυχή και σώμα στο κυνήγι του τίτλου. Ο ΠΑΟΚ ήταν πολύ βελτιωμένος σε σχέση με το παιχνίδι στου Ρέντη και αυτό φάνηκε από νωρίς. Ωστόσο ο Ολυμπιακός δεν πέταξε λευκή πετσέτα ακόμα και αν βρέθηκε πίσω στα σετ δύο φορές και αυτό μας χάρισε έναν τελικό πολύ υψηλού επιπέδου.

Το βασικότερο στοιχείο που έκανε τη διαφορά στον δεύτερο τελικό ήταν η καλή εικόνα του Ντερ Ντρις. Ο Βέλγος δεν ήταν καλά στον πρώτο αγώνα και λόγω των ενοχλήσεων που είχε έμεινε μακριά από τον καλό του εαυτό. Αντίθετα, στο παιχνίδι της Θεσσαλονίκης έκανε μια εμφάνιση από τις γνωστές του και αυτό σε συνάρτηση με τη συνολικά καλή παρουσία του ΠΑΟΚ οδήγησε σε μια πολύ σημαντική νίκη. Ο Ολυμπιακός παρουσίασε αδυναμίες στην υποδοχή σε αρκετά σημεία του αγώνα κάτι που έφερνε εύκολους πόντους στον ΠΑΟΚ είτε με άσσους είτε με κόντρα μπάλες. Κάτι που στο τέλος της μέρας αποδείχθηκε άκρως ουσιαστικό ήταν η αδυναμία του Ολυμπιακού να πάρει πόντους από μπλοκ.

Η βελτιωμένη υποδοχή και η αντοχή της άμυνας των ερυθρολεύκων ήταν κάτι που έβαλε δύσκολα στον ΠΑΟΚ κυρίως στο δεύτερο και το τέταρτο σετ. Ο πλουραλισμός στην επίθεση του ΠΑΟΚ βρήκε απάντηση από το σερβίς του Ιντάλγκο αλλά και τις συνεχόμενες επιθέσεις του Στερν. Έτσι, ακόμα και αν οι γηπεδούχοι έπαιρναν προβάδισμα στα σετ οι παίκτες του Τζουλιάνι είχαν το μαξιλάρι ασφαλείας του Γερμανού και του Σλοβένου.

Ο Τζουλιάνι για ακόμα μια φορά έψαξε στον πάγκο και ανακάτεψε την τράπουλα όσον αφορά τους κεντρικούς του και αυτό ήταν ένα δεδομένο που έδωσε στον Ολυμπιακό το κάτι παραπάνω. Ο Παπαγγελόπουλος πίεσε τον ΠΑΟΚ από τη μπροστά ζώνη και παρότι δεν πρόσφερε πολλούς πόντους από μπλοκ κατάφερε να χαλάσει αρκετές αντίπαλες επιθέσεις. Επειδή ένα τάι μπρέικ, όμως, κρίνεται στις λεπτομέρειες όλα ξεκίνησαν από το μηδέν και μέχρι και τους 10 πόντους κανένας δεν είχε το απόλυτα πλεονέκτημα. Το σερβίς του Γάτση είναι πάντα μια καλή επιλογή και αυτό το ξέρει καλύτερα από όλους ο Μιλενκόσκι.

Όλα κρίθηκαν σε μικρές λεπτομέρειες και κυρίως στον πόντο όπου η μπάλα βρήκε ελαφρώς στην πλάτη του Τζιάβρα. Εκεί ο ΠΑΟΚ κέρδισε μεγάλη αυτοπεποίθηση και έβγαλε ενέργεια σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του γηπέδου και κατά συνέπεια οδήγησε στη νίκη με 3-2. Δεν μπορούμε να πούμε ότι ο Ολυμπιακός ήταν αδρανής ή δεν είχε διάθεση αλλά ο ΠΑΟΚ στα κρίσιμα σημεία εμφάνισε περίσσιο πάθος με αποκορύφωμα την προσπάθεια για άμυνα του Κοκκινάκη μέχρι σχεδόν την έξοδο του γηπέδου. Άλλωστε ο λίμπερο του ΠΑΟΚ δεν είναι απλά ένας καλός αμυντικογενής παίκτης αλλά ένα πολυδιάστατο λίμπερο από αυτά που κάνουν τη διαφορά και προσφέρουν σε πολλούς τομείς.

Στα παιχνίδια που ακολουθούν δεν είναι εύκολες οι προβλέψεις. Ή μάλλον, για να το δούμε ανάποδα, είναι πολύ πιθανό να φτάσουμε ως το τέλος, δηλαδή σε πέντε παιχνίδια, και μεταξύ αυτών αρκετά μπρέικ. Ο ΠΑΟΚ βγάζει μεγαλύτερη θέληση στα περισσότερα παιχνίδια το τελευταίο διάστημα αλλά και ο Ολυμπιακός έχει τέτοια ποιότητα που μπορεί ακόμα και σε μέτρια μέρα να πάρει αυτό που θέλει. Σίγουρα, ωστόσο, ο νικητής του τρίτου τελικού θα αποκτήσει τεράστιο προβάδισμα αλλά αυτό θα του δούμε σε λίγες μέρες στην πράξη.

Το Παλατάκι έγινε… κάστρο