Χωρίς τυπικό νικητή αλλά με... ουσιαστικό νικητή τον Παναθηναϊκό που πήρε ένα σημαντικό αποτέλεσμα στο Καραϊσκάκη (0-0) ολοκληρώθηκε το 140 ντέρμπι αιωνίων στην ιστορία της κορυφαίας εθνικής κατηγορίας. Η ομάδα του Γιοβάνοβιτς πήρε άριστα στο κομμάτι της τακτικής και απειλήθηκε ελάχιστα από τον Ολυμπιακό του Μαρτίνς, η τακτική του οποίου με αυτό το 4-4-2 που δοκίμασε, δεν του βγήκε. Ντεμπούτο και εξαιρετική εμφάνιση από τον Ιταλό γκολκίπερ του «τριφυλλιού», Αλμπέρτο Μπρινιόλι.
Όσον αφορά στην εικόνα του αγώνα, ο Παναθηναϊκός μπήκε στο γήπεδο με διάθεση να πιέσει ψηλά την άμυνα του Ολυμπιακού και τους «ερυθρόλευκους» να επιχειρούν να σπάσουν αυτό το πρέσινγκ με καλή κυκλοφορία και να το καταφέρνει στις περισσότερες περιπτώσεις. Γενικά το παιχνίδι περιείχε πάρα πολλή τακτική, με τις δύο ομάδες συγκεντρωμένες και με πρώτο στόχο τους να μην... χαρίσουν τίποτα στον αντίπαλο. Ο Ολυμπιακός από την πλευρά του, δεν θέλησε να πιέσει αλλά να αφήσει τη μπάλα στους «πράσινους» ώστε να χτυπήσει στην αντεπίθεση με το γρήγορο τρανζίσιον που διαθέτει, με τον Μαρτίνς να σκέφτεται ίσως και το κομμάτι της κούρασης που θα άρχισε να παίζει ρόλο όσο περνούσε η ώρα.
Ο δε Παναθηναϊκός είχε άψογα κλεισμένες τις πτέρυγές του, κλείνοντας έτσι τους Αγκιμπού και Μασούρα αντίστοιχα συνήθως με δύο παίκτες πάνω τους και έντονη πίεση στη μπάλα. Γενικά η ομάδα του Γιοβάνοβιτς είχε πολύ καλή τακτική συνολικά. Όπως εξελισσόταν το παιχνίδι, ήταν θέμα των «ερυθρόλευκων» να βρουν ή να δημιουργήσουν τις υπεραριθμίες στη μεσαία γραμμή, από τη στιγμή που το «τριφύλλι» έβγαζε σταθερά τρεις παίκτες σε κάθε πτέρυγα σε θέση άμυνας. Ωστόσο, ο παίκτης που θα το έκανε αυτό, σε αυτό το 4-4-2 του Μαρτίνς ή 4-2-3-1 με τον Ελ Αραμπί ως δεκάρι, έλειψε. Ούτε ο Μαροκινός, ούτε ο Μπουχαλάκης με τον Καμαρά είχαν καλή δημιουργία, με τους χαφ του Παναθηναϊκού -Πέρεθ και Αλεξανδρόπουλο- να έχουν φυσικά... λόγο σε αυτό, με καλό παιχνίδι ανασταλτικά. Βεβαίως, καλή αντίστοιχα ήταν και η απόδοση του Ολυμπιακού στα μετόπισθεν, καθαρίζοντας τους κινδύνους. Συνολικά, το πρώτο ημίχρονο είχε καλό ρυθμό μεν, είχε και κάποιες καλές στιγμές αλλά έλειψαν οι πολύ μεγάλες φάσεις. Ένα μοιρασμένο ματς γενικά, με μικρή υπεροχή του Ολυμπιακού στο κομμάτι της κατοχής και της δημιουργίας φάσεων.
Διαφορετική εικόνα είχε το δεύτερο ημίχρονο του ντέρμπι, με τον Παναθηναϊκό να έχει πλέον παθητικό ρόλο και τους γηπεδούχους να αναλαμβάνουν τα ηνία του αγώνα, κυκλοφορώντας τη μπάλα και πιέζοντας για το 1-0. Η ομάδα του Μαρτίνς όσο η ώρα περνούσε πατούσε όλο και περισσότερο την περιοχή των «πρασίνων» και βρήκε 2-3 καλές φάσεις για το γκολ που θα την έβαζε μπροστά. Την ίδια ώρα, ο Παναθηναϊκός δεν μπορούσε να κρατήσει μπάλα, ωστόσο παρέμενε καλά οργανωμένος στην άμυνά του. Έτσι ακριβώς εξελισσόταν το δεύτερο ημίχρονο ως τα τελευταία λεπτά του, με τους «ερυθρόλευκους» να έχουν την συνήθως φλύαρη κατοχή και τους «πράσινους» να αμύνονται αποτελεσματικά. Ως το τελικό σφύριγμα δεν άλλαξε τίποτα, με τον Παναθηναϊκό να παίρνει ένα σημαντικό αποτέλεσμα στο Καραϊσκάκη και τον Ολυμπιακό να πέφτει από την κορυφή της βαθμολογίας.
