MENU

Δεν είναι ένα κομμάτι ύφασμα περασμένο σφιχτά στο μπράτσο. Είναι πολλά περισσότερα από αυτό.

Κρύβει πίσω του ευθύνες, υποχρεώσεις, αποδοχή, συμβολισμούς.

Δεν είναι απαραίτητο να το φοράει ο πιο παλιός ή ο πιο έμπειρος. Πολλές φορές το φοράει στο μπράτσο αυτός που το χρειάζεται για να περάσει σε ένα άλλο επίπεδο.

Όχι, ο Γιάννης Κωνσταντέλιας δεν είναι ακόμα ο ιδανικότερος αρχηγός του ΠΑΟΚ. Υπάρχουν άλλοι με δυνατότερη επιρροή, πιο στεντόρεια φωνή στα αποδυτήρια.

Είναι αυτός, όμως, που πρέπει να χτιστεί, να θωρακιστεί, να σφυρηλατήσει τον χαρακτήρα του για να γίνει ο επόμενος αρχηγός του ΠΑΟΚ. 

Όχι για ένα, αλλά για πολλά χρόνια.

Η επιλογή του Αλέσιο Λίσι να του δώσει το περιβραχιόνιο στο πρώτο φιλικό της σεζόν απέναντι στην Μπέβερεν μπορεί να θεωρηθεί και συμβολικό πέρασμα σε μία νέα εποχή. 

Σε μία εποχή που ο Ντέλιας, ο αρτιότερος όλων, πρέπει να γεμίσει περισσότερες ευθύνες, να ηγηθεί δια του παραδείγματος,  να δει το ποδόσφαιρο πολύ πιο σοβαρά, ως δουλειά, ως μάχη και όχι μόνο ως τέχνη.

Σε μία εποχή που θα χρειαστεί να αρθρώσει πιο ηχηρό λόγο, να μιλήσει, να ακουστεί, να βγει μπροστά σε όλα. 

Σε μία εποχή που θα κληθεί να ωριμάσει κι άλλο ως χαρακτήρας, ως άνθρωπος, ως παίκτης, ώστε να περάσει στο επόμενο επίπεδο σε επίπεδο επιρροής, κυριαρχίας.

Είναι μία απαραίτητη διαδικασία εξέλιξης, πάνω - κάτω στη δική το ηλικία πήραν το περιβραχιόνιο ο Λιονέλ Μέσι, ο Κιλιάν Μπαπέ, ο Κριστιάνο Ρονάλντο.

Αυτό το… εσωτερικό χρίσμα ήταν αυτό που τους μετέτρεψε σε leader, αυτό που τους πέρασε σε άλλο επίπεδο.

Οι συνθήκες στον ΠΑΟΚ είναι πια οι ιδανικότερες για μία τέτοια μετάβαση στην εποχή του… Captain Ντέλια. 

Αυτή η μικρή και ασήμαντη λεπτομέρεια ίσως και να ήταν ό,τι σημαντικότερο συνέβη στην αυλαία αυτής της νέας εποχής.

Επισκίασε ακόμα και αυτό που περίμεναν όλοι τόσο καιρό. Το ντεμπούτο του Χρήστου Ζαφείρη με την φανέλα του ΠΑΟΚ!

Όχι, δεν είναι κάποιο τυπογραφικό λάθος. Αυτή ήταν στην πραγματικότητα η πρώτη εμφάνιση του Χρήστου Ζαφείρη με τα ασπρόμαυρα.

Αυτό που είδαμε στο δεύτερο εξάμηνο της περσινής σεζόν ήταν κάποιος άλλος. Ένας αγχωμένος, μπερδεμένος, αποπροσανατολισμένος, μαγκωμένος παίκτης, που από την υπερβολική του επιθυμία να δείξει πράγματα, έβαζε τρικλοποδιά στον εαυτό του.

Ο Ζαφείρης είχε την ατυχία να πέσει πάνω στο άδειασμα του ΠΑΟΚ, τον παρέσυρε το… ρέμα, το άγχος, η βιασύνη.

Αν λυθεί, αν αφήσει το παιχνίδι να έρθει πάνω του, είναι σίγουρο ότι θα αποτελέσει την καλύτερη… καλοκαιρινή μεταγραφή του ΠΑΟΚ, όποιος κι αν ήρθε ή αν έρθει στην πορεία.

Στα αποκαλυπτήρια της νέας εποχής του Αλέσιο Λίσι, τα πρώτα δείγματα ήταν ενθαρρυντικά κόντρα στο γενικό κλίμα καταστροφολογίας / εσχατολογίας.

Το μόνο που μπορείς να δεις σε τέτοια παιχνίδια είναι η κατεύθυνση, το μοτίβο, οι γενικές αρχές, τίποτα περισσότερο. Το σκορ δεν έχει καμία σημασία.

Φαίνεται πως τα παιχνίδια του ΠΑΟΚ θα έχουν περισσότερο up tempo και λιγότερο έλεγχο. Περισσότερη πίεση ψηλά, παρά μεγάλες επιθέσεις. Περισσότερο γκάζι και λιγότερο φρένο. 

Ένα εργοτάξιο γεμάτο νέες ιδέες, συνήθειες, πρόσωπα, σταθερές που ακόμα είναι πολύ μακριά από την μεγάλη εικόνα και την τελική του μορφή...

Νέα εποχή με Captain Ντέλια και Ζαφείρη